Bazıları için kolay bazıları içinde çok zor olan eylemdir.
Kimisi sarılmayı sever ve doğal bir şekilde karşısındaki insanı kucaklar. Karşısındakine sıcaklık gönderir.
Bazısı da sarılmayı sevmez veya tercih etmez. Sarılmak kendi içinde duygusallığı da barındırdığından bu duygu durumunu hissetmek istemeyenler de olabilir.
özellikle gönül verdiğiniz biricik sevdiğinizle yaparsanız dünyanın en güzel, en naif eylemlerinden biri olur. öyle ki uygun ortamda ve uygun zamanda yapılırsa insanı nirvanaya ulastırır. bu dünyadan kendinizi soyutlarsınız. sarılmak insanın kalbini yumusacık yapar. gerçekten rahatlatıcı bir eylemdir. siniri stresi azaltırsınız. pamuk gibi olursunuz.
insanın sag gogus kafesinde bir bosluk vardır, sarılınca o bosluk karsı tarafın kalbiyle dolar ve tam oluruz:)
kollarını acıp gel de sarılalım diye bekleyen erkekler..
valla size ekmek yok.
benim kalbim dolu. ihih.
sadece ona gidiyorum kosa kosa..
insan birine guvendiginde ve o guvenini bosa cıkarmadıgında nasıl bir huzur ve mutluluk kaplıyor icinizi dısınızı, degil mi?
insanın içini ısıtan, enerji veren ve mutlu hissettiren bir eylemdir.
Kalp ve sinir sistemine de iyi gelir. Serotonin ve dopamin salgılarsınız.
Geçenlerde mahallede bir sokak köpeğini sevdim, başını okşadım. Sonra yanından ayrılırken bir anda bacağıma sımsıkı sarıldı.
işte o an öğrendim ki;
Sarılmak evrenseldir.
Sadece sarılmak isterdim sözlük. “Gel” dese yeterdi bana. Düşünmezdim. hemen koşardım yanına. Başka hiçbir şey istemezdim. iki dakika sarılıp yine dönerdim yurduma. Hem Öyle fiziksel bir istek değil bu, aklımdan asla geçmedi. saf bir şey içimdeki. duygusal biriyim. Onu kırmaktan korkuyorum. Özlüyorum, keşke buna engel olabilseydim. Ya da bi’ çaresini bulabilseydim.
