değerlendirilebilir, çok şık yaşanabilecek bir paradır.
malım mülküm illa dibimde olmasın diyorsanız, kenara koyacağınız 2-3 aylık birikimle türkiye'nin çok ücra olmayan köşelerinden, ufak tefek toprak bile satın alabilirsiniz.
travesti; ameliyat olmamış, yani erkek bedenine sahip ama kadın kıyafetleri giyen, kadın gibi davranan ve biyolojik olarak tamamen erkek olan kişilere deniyor di mi?
eğer durum buysa; işin içinde biyolojik olarak erkek bir beden olduğu için, teknik açıdan bu tamamen eşcinsel bir ilişkidir. o zaman travestiyle seks yapan kişi, sorsan dibine kadar heteroseksüel bir erkektir ama muhtemelen gay ya da biseksüel olduğunun farkında bile değildir.
''anestezi farkındalığı'' olayından haberdar olduğum zamandan beri, en büyük fobilerimden biri.
ameliyatta narkoza rağmen uyanık kalıp, kas gevşeticiler yüzünden hareket edememek ve her şeyi hissetmek tam bir kabus. gerçi artık teknoloji sayesinde doktorlar beyin dalgalarından, nabızdan veya tansiyondan uyandığını anında fark edip müdahale ediyormuş. ihtimali düşük dense bile, yine de insanı korkutmaya yetiyor.
doğru strateji ve pazarlamayla, açık ara en sağlam sektörlerden biri.
kadın-erkek artık farketmiyor, insanlar kendilerini güzel ve özenli görmek istiyor. zaten bu durum günümüzde çoğu insan için moral ve motivasyon kaynağı. istatiksel bakıldığında da güzellik sektörü, ekonomik çöküşlerden en son etkilenen sektörlerden biri.
mesela düşün; bir cilt bakımı hizmeti aldın ve cildin mükemmel oldu. tekrar tekrar yaptırmak stersin di mi? artık bu hizmet senin için yan ihtiyaçtan çıkıp temel hizmet haline geliyor ve güzellik merkezleri de amip gibi çoğlaıyor.
her ne kadar apple kasıtlı bir şekilde, her güncellemede (bkz: batterygate skandalı) sırf iphone değil, tüm cihazlarının içine ediyor olsa da; ekran parlaklığını düşürmek, koyu modu açmak, arkada çalışan gereksiz uygulama yenilemelerini ve konum servislerini kapatmak çoğu telefonun pil ömrü için geçerlidir ve işe yarar.
konferans adı altında kısaca ''anayasanızı pek sallamıyoruz'' temasında, gayet ideolojik bir organizasyon.
canolar; türkiye cumhuriyeti anayasası'nın 3. maddesine göre devletin resmi dili türkçe'dir (bkz: türkçe) ve bu 3. maddeye göre zaten patladınız.
alınan kararlara göre konuyu uzattıkça uzatırım da gerek yok; sorsan olay güya ''kültürel hakları koruma'' ancak bariz bir şekilde alttan alttan düzeni değiştirme, paralel bir yapı yaratma kafasındasınız. bıkmadınız, usanmadınız; gerçekten neyin kafasındasınız?
erkeklerin tapulu malı olan organlarına yapmış olduğu, resmen mülke tecavüz olan eylem. mülk sahibi mülkünü dilediği gibi kullanır da insan çıldırmışçasına kendi evini de kundaklamaz be kardeşim.
insan gerçek hayatta aradığını bulamayınca, çareyi bu tarz sanal işlerde arıyor. telefonda ''şöyle yaptım, böyle ettim, öyle çevirdim, böyle evirdim'' diye yazışmak tamamen kendini kandırmak. iki insanın klavye başında adeta birer porno karakteri gibi davranması bana aşırı yapay ve komik geliyor.
herkes kusursuz rolü oynayabiliyor; ne tip, ne kilo derdi var, ne de reddedilme korkusu. uğraşmayın böyle boş işlerle oğlusu, dışarıda insan bulursunuz bir torba dolusu, seksting değil de sexting değil mi bu işin doğrusu?
artık evlilikler, çoğunuzun anne ve babasında gördüğü şekildeki gibi hayat arkadaşlığı mantığında ilerlemiyor. kadınların çoğunun evlilik mantalitesi ya aile evinden bir şekilde kurtulmak ya da sırtını birine dayayıp, sevmese bile rahatça yaşamaya çalışmak. 2 yıl katlanırım, sonra davayı basar, nafakamı cebime koyarımcıları çok duydu bu kulaklar.
üzgünüm kadınlar; ama gerçekler bunlar. gerçi şimdi kanun çıkacak, süresiz nafaka bitecek. belki o zaman erkekler evlenmeye yanaşırlar.
dizilere özgü olarak sahneye göre değişen, müzik eşliğinde bitmek bilmeyen bakışmalar ve 5 dakikalık olayların, 3 saate yayılarak anlatılması. bir dizi vardı, adı aklıma gelmedi. kadın, istisnasız her bölüm 3-5 farklı adama ''oğlumu bana ver, oğlumu ver'' deyip deyip duruyordu misal...
analizimi yaptırdım, bir çaylak olarak pozitif ve negatif yönlerim sıralandı. tabii bu analizi, yapay zekanın kusursuzluk beklentisi sebebiyle pek salladığımı söyleyemeyeceğim.
eğer her yazardan, ai analiz'in sözlükte istenilen şekilde yazması beklenirse, hemen hemen herkesin tek ayak üstünde ceza alması kaçınılmaz. sonuç olarak sözlük ve kendini geliştirme açısından başarılı, mevcut yazarlara yön vermesi açısından ise muhtemelen onların tarafından bakıldığında pek sallanmayan, bomboş bir uygulama.
faydalı bir şey üretmeye üşenenlerin, oturduğu yerden içerik üretene çamur atma konforu tam olarak budur işte. "bilgi veren şov yapıyor" diyerek aradan sıyrılmak tatlı tabii.
evet, sözlüklerde ego ve gösteriş var, buna kimse itiraz edemez. ama gecenin bir yarısı birinin işine yarayacak rehber gibi entry giren adamla, sırf iki şükela almak için bomboş duyar kasan, maymunluk peşinde koşan adamı aynı kefeye koymak dümdüz tembelliktir. her bilgi entrysini bu kefeye koymak, sözlükleri sadece bir "goygoy ve nefret kusma" yerine dönüştürmek olur. zaten bu konuda yeterince başarılı olunmuştur.
çok şikayet edilen, küçülen sözlüklerde çoğu kişi ''meme'' derdinde, ilk açılmış sözlükte bile insanların çoğu hala adam gibi entry girmekte. dolayısı ile boş trollük peşinde koşan her birey de, sözlüklerin içine etmekte; bilgi veren adımı da kendi seviyesine indirmeye cebelleşmekte ancak farkında olmamakla birlikte, boş yere kürek çekmekte.
şu ara gündem olan gösterisinde olay bu adama gülmek değil zaten. namı komedyen olduğu için ''evet videoyu başlatıyorum, buna güleceğim ağbiiyy'' diyenleri afallatması da çok normal. zaten anlattıkları komik olmayan, aksine çoğu kişinin canını sıkan ya da saçma bulduğu şeyler.
adam sahnede komik olacağım diye maymunluk yapmıyor, izleyenlerle birlikte hayatın içindeki anlamsız saçmalıklara dolaylı yoldan sövüyor. insanlar orada neşeden değil, ''ulan harbiden hepimiz aynı deliliğin içindeyiz'' diye çaresizlikten ve rahatlamaktan gülüyor. olay komedi değil, aynı dertte buluşmuş olmak.
bazı şeylere düşünüp öyle yorum yapmak lazım ya. zeki ve ince işçilik barındıran podcast gibi bir anti-şov bu. saniye başı küfür edip, saçma salak maymunluklar peşinde koşanlara gülen adamların anlayabileceği türden olmadığını da yapılan çoğu yorumdan anlamak mümkün. gösteriyi başka taraflarıyla izlemişler demek ki...
güzel türkçemiz diyor ve başlığı her iki tarafa da çekilebilir bulduğumu belirtmek istiyorum.
ilk uzun ilişkim sanırım uzayan ön sevişmeler, verilen molalar, arada edilen ufak sohbetler ve yataktan hiç çıkmamakla birlikte yaklaşık 3 saati bulmuş olabilir. bana öğrettiği şey ise doğru insanla, doğru zamanda vaktin nasıl geçtiğini fark etmemek oldu.
venezuela depremiyle ilgili güvenlik kameralarına ya da insanların tesadüfen telefonlarıyla çektiği görüntülere ara ara denk geliyorum da... özellikle bir an var ki yerin daire çizdiği, ardından sağa sola savrulduğu... bana direkt 1999 gölcük depremini hatırlattı. 1999 yılından sonra dünyada olan depremlerin çoğunun görüntülerini izledim ancak ilk defa böyle bir flashback yaşadım.
depremde istanbul, anadolu yakasındaydım. depremden 1 gün önce çok kötü hastalanmıştım, tam yatak döşek hali diyebilirim. vücudumun su istemesi sebebiyle deprem başlamadan tahminimce 5 dakika önce uyandım. önce tuvalete uğradım, sonra mutfağa geçip suyumu içtim ve yatağıma döndüm, yastığa kafamı koydum.
gözümü kapamaya yeltenmeden, uzaktan bir uğultu gelmeye başladı. ne olduğuna anlam veremedim. uğultu resmen bana doğru yaklaşıyor gibiydi. yaklaştıkça şiddetli gürültüye dönüştü. ben de panikle yatakta oturur pozisyona geçtim. sarsıntı falan yok ama bu sırada hiç.
tam ne olduğunu algılamaya çalışırken, sanki altımdan koca bir ağaç dalı kırılmış gibi ses geldi ve yatağımdan tahminen 2-3 karış kadar havaya sıçradım. yatağa düşmemle birlikte o korkunç sarsıntı başladı. yerimde sabit kalamadım ve yataktan düştüm. tutunacak yer arıyorum kendimce ama yok, bulamıyorum o karanlıkta. yerde yarı yatar pozisyonda olsan bile savruluyorsun o sarsıntıda, sabit kalmanın imkanı yok. aklıma depremin d'si bile gelmiyor ama. bina yıkılıyor diyorum ama niye yıkılmıyor, ne oluyor diye de kendi kendime soruyorum. sadece düşünüyorum, ağzımı açıp ses çıkarmak, bağırmak falan aklımın ucundan bile geçmedi o an.
daire çizme hareketi bittikten sonra alttan gelen şiddetli vurmayla yerden tekrar biraz yükselince deprem olduğunu anladım. yaşamamışım ki, nereden bileyim? yan odamda ailem vardı. gürültü o kadar şiddetliydi ki annemin çığlıklarını bile uğultu gibi duyabiliyordum. bitmek bilmedi.
şiddetli sarsıntı kesildiğinde üstümüze başımıza bile bakmadan, çoğu insan gibi direkt binadan dışarı attık kendimizi. saatlerce engel olamadığım titreme yaşadım. tamamen yaşadığım korkudan kaynaklıydı, durduramadım kendimi. o gece sokağın halini hala unutamıyorum.
bu olayı okuyan için eminim yaşadıklarım hiçbir şey. evet, benden çok daha beterini yaşayan, hayatını ve yakınlarını kaybeden, enkaz altında günlerce kalan insanlar oldu. onların yaşadıklarıyla kıyaslanabilecek bir şey değil elbette. ama benim açımdan bakıldığında, hayatında deprem nedir bilmeyen ve birçok insan gibi depreme hazırlıksız yakalanmış, başlangıcına şahit olmuş biri için; üstelik o yaşta, odamda, kapım kapalı ve tek başımayken bunu yaşamış olmak hayatım boyunca unutamayacağım anlardan biri olarak kaldı. aynı zamanda yaşanan o büyük felaketin de bir daha asla tekrar etmemesini dilediğim, hafızama kazınan gecelerden biri...
atatürk bir ideolog değil, bir eylem adamıydı. kitap yazıp teoriler üretmek yerine, o günün şartlarında türkiye’nin kurtulması ve kalkınması için ne gerekiyorsa onu yaptı. arkasında katı kurallar değil; akla, bilime ve zamana ayak uyduran dinamik bir vizyon bıraktı. bu yüzden, fikirlerinin bugünün şartlarına göre esneyip yeniden yorumlanması düşüncesi gayet mantıklı.
ancak bu esneme, cumhuriyetin temel niteliklerini zedeleyecek veya kurucu değerlerin içini boşaltacak bir noktaya varmamalı. hele ki rüzgarın zaten tersine estiği ve niyetlerin sorgulandığı iklimde; "güncelleme" adı altında atılacak her adımın, ileriye doğru modernleşmek yerine eski düzene dönüş için bir basamak olarak kullanılabileceğini unutmamak gerekir.
cümlede ''bizim'' kelimesi geçtiği için, pek dert edilmemesi gereken söylem. herkes demiyor. herkes demediği için de ''bizim'' diyen tayfanın düşüncesi beni pek ilgilendirmiyor.
aslında hiç durmadan mikro olanlar dünyaya çarpıyor ancak atmosferi aşıp yeryüzüne ulaşan büyük taşlar ise genellikle okyanuslara veya boş arazilere düştüğü için ruhumuz bile duymuyor. haa, bahsedilen dinozorları yok eden boyutta olanlarsa, çarpsın da gör ebeyinkini.
