seni hala bedenimde hissetmek istiyorum mesajını vermek isteyen kadındır. mesajın alınıp alınmayacağı veya alındıktan sonra ne yapılacağı bu başlığın konusu değildir.
benzer bir olay 1968 ağustos ortasında yaşanmıştı. gökyüzü birden kararmış ve yağan ceviz iriliğindeki dolu, cam çerceveyi aşağı indirmiş, arabaların kaportasını yamultmuştu. pencere camı bulunmaz olmuş, herkes camcılarda sıra kapmak için torpil dilenciliğine başlamıştı.
kimin zamanında geldiği görülmüş ki, söylenen saatin üstüne kafadan bir saatte siz ekleyin, anca tutturursunuz geliş saatini. burası istanbul, ömrümüzü yollarda tüketir olduk.
Potasyum hidroksit (sodyum değil) ile üretilir
Yarı akışkan, macunsu kıvamı nedeniyle Türkçede "yumuşak sabun" olarak da bilinir.
Çoğunlukla sarı veya açık kahverengi renktedir.
Ev temizliğinde, kıyafet ve ev eşyası temizliğinde, halı yıkamada kullanılır.
nemfomani ile çocuk istemek arasında doğrudan bir bağlantı yok — birbirinden bağımsız konular.
Neden bağlantısız:
Hiperseksüalite (nemfomani), cinsel davranışın sıklığı ve kontrol edilebilirliği ile ilgili bir örüntüdür. Hamile kalma isteği ise tamamen farklı bir psikolojik/yaşamsal motivasyon alanına aittir — üreme isteği, anne olma arzusu, ilişki güvenliği, yaşam planları gibi bambaşka dinamiklerden beslenir.
Yani pratikte:
Hiperseksüel bir kişi hamile kalmayı hiç istemeyebilir, hatta bundan kaçınmak için yoğun çaba gösterebilir (doğum kontrolü, vs.)
Ya da tam tersi, hamile kalmayı çok isteyebilir — bu tamamen kişinin genel yaşam hedefleriyle, ilişki durumuyla ve üreme isteğiyle ilgilidir
Cinsel davranışın sıklığı, gebelik isteğinin bir göstergesi değildir
Yaygın bir yanlış algı:
Popüler kültürde bazen "çok cinsel aktif = çocuk istiyor" gibi bir çağrışım kuruluyor, ama bu klinik olarak desteklenmeyen bir varsayım. Bu tür genellemeler kişileri basitleştirir ve gerçek psikolojik profilden uzaklaşır.
bazı insanlar tokalaşırken elinizi hiç sıkmazlar. aynen ölü bir balığı elinizde tutuyor gibi hissedersiniz. hele bir de elleri terliyse, aynen kaygan bir ölü balık.
bu şekilde tokalaşan kişilerden her zaman ve her yerde uzak durmaya gayret ederim.
önyargılı olabilirim ancak ölübalık elli bu kişilere, sadece tokalaşmalarından yola çıkarak, asla güvenemem.
en güvenli direksiyon tutuşu konusunda güncel sürüş eğitimlerinde önerilen pozisyon "9 ve 3" konumudur.
Bunun tercih edilmesinin nedenleri:
Direksiyon üzerinde en iyi kontrolü sağlar.
Ani manevralarda daha hızlı ve dengeli tepki vermeye yardımcı olur.
Hava yastığı açıldığında ellerin ve kolların yüze çarpma riskini azaltır.
Modern araçlardaki direksiyon üzerindeki düğmeleri rahat kullanmayı sağlar.
Eskiden öğretilen "10 ve 2" pozisyonu ise artık çoğu sürüş otoritesi tarafından tavsiye edilmiyor. Çünkü ön hava yastığı patladığında kolların ve ellerin yüze doğru savrulma riski daha yüksektir.
Ek olarak:
Direksiyonu avuç içiyle değil, parmaklar ve başparmaklar hafifçe kavrayacak şekilde tutun.
Başparmakları direksiyonun iç kısmına dolamamak, dış tarafta gevşek şekilde tutmak bazı sürüş eğitmenleri tarafından önerilir; bu, özellikle sert darbelerde başparmak yaralanması riskini azaltabilir.
Uzun yolda da mümkün olduğunca 9 ve 3 pozisyonunu korumak en güvenli yaklaşımdır.
seksin imalathanesi var da kimse bilmiyor mu? üretim sırasında baskını yapacak olan ya zabıtadır ya da vergi memurudur. tutacağı zapta ne yazacağı merak konusudur. seks de yapılmaz aşk da yapılmaz. tek kelime yeter: sevişilir.
Dolayısıyla kıssahan, "hikâye anlatıcısı" anlamına gelir.
Osmanlı döneminde kıssahanlar, özellikle:
Cami avlularında,
Kahvehanelerde,
Hanlarda,
Kervansaraylarda,
Ramazan gecelerinde,
Panayırlarda
toplanan halka dini, tarihi ve kahramanlık hikâyeleri anlatırlardı.
Bu, Osmanlı ve Türk-islam halk edebiyatının ilginç bir koluna işaret ediyor — "cenknâme" veya "gazavatnâme" geleneği içindeki menkıbevi halk romanları.
Genel çerçeve
Seyyid Battal Gazi (Battalnâme) ve Hayber Kalesi'nin Fethi gibi eserler, "dinî-destânî halk hikâyeleri" ya da "cenk kitapları" adı verilen bir türe girer. Bunlar tarihî bir çekirdek etrafında (erken islam fetihleri, Emevi-Bizans sınır savaşları, Hz. Ali'nin gazaları) yüzyıllar boyunca sözlü ve yazılı gelenekte biriken efsanevi, mucizevi unsurlarla zenginleşmiş anlatılardır.
Başlıca örnekler
Battalnâme (Seyyid Battal Gazi): 8. yüzyıl Emevi-Bizans sınır savaşçısı Abdullah el-Battal'ın efsaneleşmiş hâli. Anadolu'da Battal Gazi, hem tarihî hem tasavvufi bir kült figürüne dönüşmüş; Eskişehir'deki türbesi hâlâ ziyaret merkezidir.
Hayber Kalesi'nin Fethi: Hz. Ali'nin Hayber Kalesi'ni fethi ve ünlü "kapıyı kalkan yapması" motifini işleyen, Hz. Ali cenknâmeleri grubundan bir eser. Bu grup içinde Kan Kalesi, Ejderha, Cengnâme-i Hayber gibi varyantlar da bulunur.
Danişmendnâme: Melik Danişmend Gazi'nin Anadolu'daki fetihlerini anlatan, 12. yüzyıl kökenli ama sonradan halk hikâyesi hâline gelmiş eser.
Saltuknâme: Sarı Saltuk'un menkıbevi gazaları.
Hamzanâme: iran-Türk ortak geleneğinden gelen, Emir Hamza'nın (Hz. Peygamber'in amcası) maceralarını anlatan çok geniş bir külliyat.
Ortak özellikler
Bu metinler tipik olarak:
Meddahlar ve kıssahanlar tarafından kahvehanelerde sözlü icra edilirdi
Cönk denilen elyazması derlemelerde toplanırdı
Tarihî gerçeklikle mucize, kerâmet, dev/cin motiflerini iç içe geçirir
Gazi kimliğini kutsal savaşçı-derviş idealiyle birleştirir
Basit, halka yakın bir dil kullanır — divan edebiyatının aksine
Kıssahanlar yalnızca metni okumazdı. Ses tonlarını değiştirir, karakterleri canlandırır, heyecanlı yerlerde sesini yükseltir, bazen elindeki asa veya mendili kullanarak anlatımını güçlendirirdi. Bu yönüyle günümüzün tiyatro oyuncusu, masal anlatıcısı ve seslendirme sanatçısının birleşimine benzetilebilir.
Osmanlı kültüründe kıssahanlık, meddahlık ile yakından ilişkilidir ancak aynı şey değildir:
Kıssahan daha çok dinî, tarihî ve kahramanlık hikâyeleri anlatır.
Meddah ise günlük yaşamı, mizahı ve toplumsal olayları da konu edinir; taklit ve doğaçlamaya daha çok yer verir.
Özellikle 16. ve 19. yüzyıllar arasında kıssahanlar halkın tarih ve din bilgisinin yayılmasında önemli rol oynamıştır. Matbaanın yaygınlaşmasından önce birçok kişi Battalnâme veya Hamzanâme gibi eserleri okuyarak değil, kıssahanlardan dinleyerek tanıyordu. Bu nedenle kıssahanlar, sözlü kültürün en önemli taşıyıcılarından biri kabul edilir.
çalınan o ıslık bugün karadeniz'in bazı dağ köylerinde hala yankılanmakta. Rivayet odur ki, dağ köylerinin sakinleri, ruh kuşunu ilk gördüklerinde, bu kuştan çok iyi şişte çevirme kebabı olur diyerek üzerine çullanmışlar. bağırta çağırta kuru kuru tüylerini yolmaya koyulmuşlar. bu gaddarlık karşısında ruh kuşunun ruhunu teslim etmekten başka çaresi kalmamış. amma velakin ol anda, dağlarda kemençe eşliğinde horon tepenler akla ziyan dehşeti yaşamışlar: kemençelerin telleri kopmuş, horon tepenlerin dilleri tutulmuş.--oy kemençeci dayı soktun gözüme yayı dizelerini içeren "oynayın kızlar oynayın" (derüle) türküsünü ezbere bildikleri halde tık nefes olmuşlar. durumu gören dağ köyü sakinleri bağırmak istedikleri halde ağızlarından sadece ıslık sesi çıkmış. Çıkış o çıkış.
Gel gör ki resmi tarih bu kısmı görmezden gelerek şöyle yazar:
Kuşköy, Çanakçı ilçesine bağlı dağlık bir köydür. Evlerin derin vadilerin iki yamacına kurulmuş olması nedeniyle insanlar yüzyıllar boyunca birbirlerine seslerini ulaştırmakta zorlanıyordu. Bunun üzerine Türkçeyi ıslık seslerine dönüştüren bir iletişim sistemi geliştirdiler. Bu sisteme "kuş dili" veya "ıslık dili" dediler
Bu dil sayesinde:
Karşı yamaca kilometrelerce öteden seslenilebilir.
isimler, günlük konuşmalar ve basit mesajlar iletilebilir.
Islık, normal konuşmaya göre vadilerde daha uzağa ulaşır.
Bu gelenek, 2017 yılında UNESCO tarafından Acil Koruma Gerektiren Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'ne alınmıştır.
Aslında ıslık dili yalnızca Kuşköy'de kullanılmıyordu; geçmişte Trabzon, Ordu, Rize, Artvin, Gümüşhane ve Bayburt'un bazı dağ köylerinde de benzer biçimde kullanılırdı. Ancak bu geleneğin en iyi korunduğu ve simgesi hâline gelen yer Kuşköy olmuştur.
Kuşköy'de her yıl Kuş Dili Festivali düzenlenir ve gençlere ıslık dili öğretilmeye çalışılır; böylece bu eşsiz iletişim geleneğinin gelecek kuşaklara aktarılması hedeflenmektedir.
