Büs ekini tekerlekli olmasından, metro kelimesini de kendine ait ulaşım yolu olmasından almıştır. Trafiğe takılmadan gidersiniz süre tasarrufu sağlar ama Ben öğrenciyken kapıları açık giderdi bu taşıtlar. Çünkü yolcular arabaya sığmazdı, kapıda giderdi. içi taşak kokusundan arınsın diye metrobüs şoförleri her koltuğun altına naftalin bırakırdı ama nafile taşak kokusundan arabayı arındırmak mümkün olmazdı. Fortçu dayılara hiç değinmek istemiyorum zaten aykolik iyi bilir o değinsin.
--spoiler--
Fortçu dayılara hiç değinmek istemiyorum zaten aykolik iyi bilir o değinsin.
--spoiler--
Metrobüste değil de otobüsle bebek tarafına giderken denk geldiğim olmuştu. Adamı ortaköy'deki karakola götürmüşlerdi galiba.
Edit: o fortçu değilmiş. Poposunu ellemişti.
istanbul gibi bir kentte kelimenin tam anlamıyla kurtarıcı. Akşam iş/okul dönüşü zincirlikuyu'dan beylikdüzü'ne trafik derdi olmadan gidebilmek ne büyük bir lüks... Siz su gibi metrobüs yolundan akarken, e-5'te trafikte kalan arabalara el sallarsınız....
Bir de kalabalık olmasa...
Aşırı tercih etmediğim bir ulaşım aracı. Mecidiyeköy'e 97m'yle de kolayca gidebiliyorum. Acelem varsa mecbur biniyorum. Bir de söğütlüçeşme'den ve tüyap'tan dönerken çok iyi oluyor. Mesela geçen levent'ten metroyla taksim'e gidip oradan otobüsle devam ettim. *
metrobüs durağının dibine ofis kurmayı tercih eden patronun ofisinde çalışılmaz. metrobüsü işçisine lütuf gören adam aslında kendi karnını da çok kolay doyurmuyordur. kısacası görece ufak şirketin patronudur.
bir de bunlar zinhar yol ücretinizi de ödemez. aslında mümkün mertebe hiçbir yan hakkınızı karşılamamaya çalışırlar.
metrolar ve marmaray'ın etrafındaki ofisler genelde artı değerde kurumsal, çoğunlukla da tam beyaz yaka veya çok uluslu şirketlerin ofisleridir. buralarda da şartlar üç aşağı beş yukarı da olsa tam tersine işler. partinin zengin ettiği ama 20 senesi bile rahat geçememiş anadolulu yeni zenginlerin şirketleri değil, global sermayenin, reklamcılığın veya ileri teknolojinin şirketleridir bunlar.
Metrobüs ise 7 gün 24 saat bıkmadan usanmadan işçi veya göçmen taşır, dızo taşır, hayatsız taşır. metrobüsü keyfinden değil de mecburiyetten kullanan insanın hayatı herkese göre birkaç gömlek daha zordur.
kısacası metrobüs içinde giden yolcu profiliyle, çalışma saatleriyle, doluluğuyla, kokusuyla, dokusuyla tam bir sefalet simgesidir.
