bazen kazıklanmak, bazen de kaliteyi kullanmaktır. abartılmadığı, sürece sorun olmaz. bulunulan ortama göre de marka kullanılması mantıklı davranış olur. garibanların, alamayanların arasına giderken sırf gösteriş olsun diye marka giyip insanların gözüne sokmanın da manası yok.
Lüks tüketim ahlak sınavı değil, alışkanlık. Markaların hitap ettiği kitlenin büyük bir kısmı kumaş gramajını, ürünün dolaptaki devamlılığını tartışmaz,o markanın ailesine katılmak ister. Bu tarz konularda ıkınmanın anlamı yok zeaaanginin malı züğürdün çenesi.
Ay sonunda donunuzu yemiyorsanız çatal kaşığınızı bile designer alabilirsiniz...
malın kalitesi markasından daha önemli benim için. bide tabiki insan kendisine yakışanı giymeli. moda mı? bana yakışan neyse moda odur. Paris'in yada milano'nun belirlediği değil. bırak onu elitler yada elitisler giysin. benim statümü marka yada moda belirleyemez. ben belirlerim onu. başkası değil. evet.
marka takıntısı ya görgüsüzlük ya da kişilik sorunu yaşamaktır.
kaliteli ve sağlıklı ürünler tercih etmek, aynı zamanda da o ürünü üreten satan insanın üründen elde ettiği parayı sayarken "eheeheehe enayi parası" diye sırıtmayacağı bir fiyat skalasında olan ürünler tercih edildiği için bu konuda fransız kalmak en iyisi.
Marka giyinmek, marka giyinmektir. Yok auraymış,yok kombinmiş, kıyafetmi seni giyiyormuş vs bunlar alt metinlerdir. Parası vardır giyiyordur. Ne yani,auram yokmuş benim diyerek salla pati elbisemi giyecek insanlar? Dilenciye nasıl ki neden eski giyiyorsun diye eleştirmiyorsak parası olanı da sana yakışmıyor diye kaliteli giyme diyemeyiz.
marka giyinmek sadece kombin yapma meselesi değildir. lüks bir markanın logosu tek başına hiçbir kıyafeti kurtarmaya yetmez. kişinin kendi aurası ve duruşu yoksa, dünyanın en iyi kombini bile o insanı kurtaramaz. kıyafet mi seni giyiyor, sen mi kıyafeti giyiyorsun aynada ona bak sen.
iş adamı fabrikatör holding sahibi olmadığım için çokta fifi diyorum. ben kaliteye bakıyorum gerisi fasafiso. ha indirim kovalayıp aldığım ürünler var.
marka bir ayakkabıya para bayılıp hayrını göremezken nerdeyse üçte hatta dörtte bir fiyatına aldığım ayakkabı 2 senedir giydim.
artık bir ürünün kalitesinden emin olmak için yapılması gerekendir.
kanserojen mi değil mi bilemiyor çünkü insan.
insanların hakkımda ne düşündüğünü hiç umruma takmadım. son 1 senedir kıyafetlerimi marka alıyorum, ne gibi sahtekarlıklar döndüğünü bilmediğim için.
erkek olduğumdan ötürü pek bir masrafı da olmuyor. herkese tavsiye ederim. eğer alacağınız bir ürünü uzun bir süre kullanmak istiyoranız marka ürün alınız.
Markalar sizi kendinize yabancılaştırır zira markayı çok önemserseniz marka da sizi kölesi yapar, sonunda kendisine benzetir.
Sonra bir bakmışsınız markan yoksa hiçsin olmuşsunuz.
Yani sözün özü;
Giyinin ama kendiniz olun markanız ne olursa olsun...
5000 euro ya blazer, 3500 euro ya jean pantolon giyenlerdir günümüz dünyasinda. gereksiz ve gösteris meraklisi insanimsi eylemidir. gsmh da yillik kisi basi okadar para düsmeyen onlarca ülke var lan.
iş yerinde yaza merhaba partisi var. yaza neden merhaba diyoruz bunu hiç bilmiyoruz ama katılmak zorundayız. bu tür davetler yapıldığı an kadınlar arasında rekabet başlar. kim daha şık olacak? kim daha çok dikkat çekecek? kim tüm gözleri üzerinde toplayacak? onlarca saçma şey. tüm bunların saçma olduğunu bildiğim halde yusuf yusuf geziyorum. kadınsal saçmalıkları bir kadın olarak yaşamak zorundaymışım gibi davranıyorum. iş yerinden en yakın arkadaşı alıp çıkıyoruz alışverişe. bir sürü mağaza dolaşıyoruz ama istediği elbiseyi bulamıyor o, ben artık elbise alacağımı unutmuş onun peşinde geziyorum, öylesine telaşlı ki ben de onun için endişeliyim artık. ya istediği elbiseyi bulamazsa? ya diğer kadınlar onunla dalga geçerse?
gelin gelin zi.cez sizi diye bas bas bağıran bir mağazayı gözüne kestiriyor. giriyoruz. kıza diyoruz böyle böyle bir durum var. bülent ersoy için tasarlandığını düşündüğüm elbiseleri gösteriyor bize. bir tanesi tavus kuşları için tasarlanmış. tasarımcısının ismini söylüyor sonra fiyatını. sonra onun farklı tasarımlarını gösteriyor, elbiseler bok gibi ama marka olunca özellikle zengin koçişkosundan dolayı isim yapmış biri tasarladıysa göze güzel geliyor, hiç olmazsa arkadaşım için durum bu. en basit kumaştan dikilmiş, yeşil ve tek özelliği şeyine kadar yırtmacı olan kıyafete yarı maaşını veriyor çıkıyoruz oradan. pazardan 30 tl gibi bir fiyata alacağımız elbiseye sırf marka olduğu için bi ton para veriyoruz.
markaysa güzeldir, kalitelidir saçmalığı yüzünden o elbiseye verilen para hala içimi acıtıyor benim. çoğu geceler yastığa yüzüme bastırıp hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. mesela ben çok saçma bir markanın beyaz eşyalarını aldım çünkü en ucuzu oydu, 4 yıldır kullanıyorum, marka olmayan kıyafetlerimi de kullanıyorum yıllardır.
aslında aynı kalitede ürünü sırf isminden dolayı daha pahalıya satmak, satabilmek işte bunlar hep.. çok acayip. bilmiyorum.
