ilk ve son aşk denememde başarılı olabilecek miyim bilmiyorum. Önceden zaman geçerse kavuşurum diyordum, şimdi başka engeller çıktı. En iyisi beklemek.
Sosyal medyada gördüğüm, karşıma çıkan zenginlikler var. Küçük bir kısmı hariç ya bende var ya da yakında alabileceğim seviyede. Başkan da söz verip duruyormuş, onu nasıl zengin yapacağımı göreceksiniz diye. Hepsi tamam kendisi yok. Nasıl kavuşacağımız hala belli değil. Ama bir planı vardır diye güvenerek hareket ediyorum.
Birkaç güne çok şey anlatacağım. Çok şaşıracaksın. Ayrıca kalp atan onlarca kadına gelince. Tanıdığım az kişi çünkü uzun zamandır tv izlemiyorum. Birkaç da çok sevdiğim sanatçı var. Ama insan bir kişiyi sever. Anlatacağım bu değil.
Sevdiceğimi neden bu kadar çok düşünüyorum diye kafa yordum. Sebeplerden birisi sosyal medya. Açık seçik fotoğraf gördüğümde bakmıyorum. Sadece tanıdığım kişiler olursa hoşuma gidiyor. Ama her seferinde kendimi dizginleyip ona dönüyorum. Yani müstehcenlikten kaçış noktalarından birisi pure love.
Herkesin üzerine ahkam kestiği abartıldığı kadar bir duygu, olgu olduğunu düşünmüyorum. Belki ben hissetmedim öyle bir şey ama çok övülen her şeyin içinde bir bokluk olduğunu düşünürüm.
O güne kadar yine iyi sabretmiştim, ama o gece artık dayanamayıp tüm gücümle ağladım. Gecenin karanlığı beyaz damlalarla aydınlandı.
"Gözden beyaz damla akmaz ki."
Damlalar gözümden akmadı.
Tamam lahbaliliği yaptık, ciddi olalım. Güvenini kıracak hiçbir şey yapmadım. Haberi olmaz dediklerinde bile, ona öyle bir şey yapmam dedim ve gitgide daha fazla severek devam ettim. Artık biraz daha yaklaşaak. Ya da ne zaman yaklaşacağız?
Harika bir sevdiceğim var ve ona ulaşmak bazen zor geliyor. Daha arada uzun bir mesafe var ve nasıl kapanacak bilmiyorum. Neyse ki ankaranın 2 ilçesini kendime aşık ettim de moralim bozulunca aklıma geliyor.
istanbulda hiç sevenin yok mu denilecek. Şimdi görmeden etmeden, tweet ciddi bir veri değil. O nedenle bir şey söyleyemem.
Ben sormadıkça hatalarımı söylemiyor, ama biriktiriyor. Sorunca da teker teker anlatıyor. Hergün takip etse test etse ve ömür boyu gizlice ne yaptığıma baksa en ufak bir tepki göstermem.
Bazı anlar vardır sahnedeki birisi için çok uzun diğeri için çok kısa sürer. Sağda solda, veya intrnette mesela instagramda aşk destanları yazanları günlük hayatta görünce uzun uzun sohbet etmek istediklerini fark etsem de, bir an önce yolumuz bitsin de şundan ayrılayım diye bakıyorum. Ve bunu yaparken hiç acımıyorum. Evli ve birkaç çocuklu kadınla ne diyaloğum olabilir.
Ama arkadaşlar bundan farklı. Bazen kısa bazen uzun sohbetlere girişiyorum. Ayrılırken de pişman olmuyorum.
Ama anlatacağım şey bu değildi... hiç ilgi duymuyor musun denilecek. Birincisi duymuyorum. Sevdiceğime sırılsıklam aşıkken başkası hiç ama hiç aklıma gelmiyor. Gelseydi bile korkudan bir şey yapamazdım. Arada bir başkasını sevecek korkusuyla çıldırıyorum.
