23-25 yaşına gelmişsin, kendi paranı kazanıyorsun, kendi hayatın var ama aile evine girince bir anda 16 yaşına geri dönüyorsun.
“Akşam kaçta geleceksin?”
“Kimle buluşuyorsun?”
“O kız kim?”
“Niye bu saatte dışarıdasın?”
“Her hafta arkadaşlarınla mı görüşeceksin?”
“Telefonun neden meşguldü?”
“Hafta sonu evde olmayacak mısın?”
“Bu kıyafetle mi çıkacaksın?”
“Gece tek başına dönme.”
“Bizi hiç düşünmüyorsun.”
Ya ben 24 yaşındayım… Üniversiteyi bitirmişim, çalışıyorum, faturalarımı ödüyorum ama annem hala “ben senin annenim, nerede olduğunu bilmek benim hakkım” modunda. Babam da dışarı çıkarken kapıdan son kez “çok geç kalma” diye sesleniyor.
insan ailesini sevdiği için bazen hiçbir şey demiyor ama gerçekten insanın nefesini kesiyorlar. Kendi hayatını kurmaya çalışırken bir yandan da sürekli hesap vermek zorunda kalmak inanılmaz yorucu.
sabah gözünü açtığında yatağın üçte ikisi sarmanlar tarafından işgal edilmiştir. kalan üçte birlik kısım da onların tüylerinden oluşmaktadır.
mutfağa gidip kahvaltı hazırlamaya çalışır, biri masanın üstünden zeytini patisiyle yere atar, diğeri ekmeğin üzerine oturur, üçüncüsü hiçbir şey yapmadan köşeden bakıp bütün bunların sorumlusu gibi davranır.
evde üç kedi vardır ama kum kabı temizleme görevi nedense tek kişiliktir.
gece uyurken üç sarman sırayla göğsüne, bacağına ve kafasına yerleşir. insan hareket etmeye çalışırsa üçü birden aynı anda bakıp "nereye?" der gibi gözlerini kısar.
bir süre sonra insanın sosyal hayatı da biter. arkadaşları dışarı çağırır, "gelemem, kediler yalnız kalmasın" der. aslında kediler yalnız kalmaz. insan yalnız kalır.
en sonunda evde karar mekanizması tamamen değişir.
insan: "bugün koltuğu değiştirelim."
sarmanlardan biri koltuğa uzanır.
insan: "tamam, değiştirmiyoruz."
demokrasi böylece sona erer.
3 sarmanla yaşayan insan artık ev sahibi değil, kira ödemeden çalışan personeldir.
bazı patronlar s*kemediği kadını işten çıkarıyor. ik da patronun yalakası ik ya söylüyorsun mobing var diye taciz ediyor diyorsun sen bu konuyu kapat diyor.
hiç fakir çulsuzlara göre içerik üretilmiyor hep zengin varlıklı insanlara göre içerik üretiliyor.
lütfen fakirler içinde içerik üretin.
sözlüğü bir açıyorum tatile antalya, bmw vs audi, en iyi kebap....
olan deneyebilen yazıyor olmayan boş ver yak bir sigara diyor. bir de sözlüğe mi yazacam diyor.
üzüldüm diyor off diyor.
makyajın hafif parladığı, parfümün arabanın içine sindiği, gece trafiğinin seyrek olduğu saatlerde yapılan ve ana karakter hissi veren sürüş deneyimi. çoğu zaman çalma listesi, rotadan daha önemlidir. https://galeri.uludagsozluk.com/r/2505415/+
fakirler cep telefonu kullanmasa varlıklı insanlar daha az sinir olur.
çünkü adam bakıyor bunun bile telefonu var hele de varlıklı olanla aynı model ise offf.
fakirler dumanla haberleşsin yada haberleşmesin. cep telefonu ile internete ulaşıp sosyal ağlarda fikir belirtmek lüx olmalı bana göre.
türkiye den birini aldılar adı metin daha kıçında donu yok almanya ya çalışmaya gelmiş.
hatta bir hırsızlık oldu o dönemde biz direkt metinden bildik. yani yeni gelen işçi metin çalar dedik başka alternatif gelmedi aklımıza. meğer o çalmamış en az o kazanıyor ama hırsız değilmiş.
