Kedimiz çok öşşek. Sabahın köründe mutfağa girip poşetleri hışırdatıyor, sonra da hiçbir şey olmamış gibi yatağa gelip yayılıyor. Resmen NPC gibi dolaşıp evde ne kadar eşya varsa patisiyle yere indirmeye çalışıyor. Masanın üstündeki bardağı düşürdüğü an yüzündeki ifade tam olarak “ben mi yaptım?” kardeşim kameralar var.
Çiçek saksısının toprağını kazması, yaprakları kemirmesi ve sonra yaptığı yaramazlığın başında oturup gururla bakması ayrı bir olay. Evde huzur mu? Yok. Bizimki varsa huzur yok. Lore'u tamamen öşşeklik üzerine kurulu.
Kum kabını temizliyoruz, beş dakika sonra bütün kumu salona dağıtıyor. Sonra yerdeki kumları görünce hiçbir şey olmamış gibi gelip “miyav” diyor. Bu özgüven başka hiçbir canlıda yok. Delulu ama haklı olduğunu düşünüyor.
Akşam olunca koltuğun arkasına saklanıp pusu kuruyor. Yanından geçen kişinin ayağına saldırıyor, sonra zoomies moduna girip evin içinde 200 kilometre hızla koşuyor. Biz daha ne olduğunu anlamadan perdeye tırmanmış oluyor. Tam bir kaos, tam bir red flag.
Ama en büyük plot twist şu: Bütün gün öşşeklik ettikten sonra gece gelip yanıma kıvrılıyor, mırlıyor ve masum masum bakıyor. O anda bütün dosyalar kapanıyor. Cancel culture bize işlemiyor çünkü çocuk çok tatlı.
Özetle kedimiz: %10 kedi, %90 öşşeklik, %100 evin CEO'su. Biz burada sadece kira ödüyoruz
