bugün ölümünün 19. yıl dönümü olan büyük, usta, araştırmacı gazeteci. bugün hala yazıyor olsaydın keşke, hergün gerçekleri en net şekilde öğrenseydik senden.
Senin ölümünden daha sonra doğup da seni tanıyamamak... Ben çok şey kaçırmışım, Ama olsun yazdıkların var onları okudum onları anlamaya çalıştım... Uğurlar olsun büyük aydın... mekanın cennet olsun...
bu sabah güneş pazara doğmayacak,
takvimler 1993'ü göstermeyecek,
ben ankara'da, karlı sokak'ta olmayacağım;
ama ölümünün acısını, eksikliğinle hissedeceğim.
işini iyi yaptığı için kendisinden mahrum bırakılan, aydın gazetici uğur mumcu'yu ölümünün 19. yıl dönümünde saygıyla anıyoruz.
yaşasaydı büyük bir ihtimalle o da ergenekon kapsamında tutuklanıp ileri demokrasiden nasibini alacaktı. bugün arkasından timsah gözyaşı döken liberal köşe yazarlarının gıkları bile çıkmayacaktı. allah rahmet eylesin.
bu günleri önceden haber verdiği için, cumhuriyetin başkentinde, cumhuriyete meydan okunurcasına katledilen gazeteci, yazar hepsinden önemlisi "insan".
ruhun şad olsun.
bence aydınlar, bilginler herkes bu ülkeyi adam etmeye çalışmayı derhal bırakmalı. çabalar boşa, kinaye yapmıyorum; rahat edeceğiniz kadar paranızı kazanacaksınız ve kenara çekilip ülkenin haline güleceksiniz.
çünkü bu ülke müslüman bir ülke. fikirle, bilimle beli doğrulmaz. dedesiyle aynı düşünen torunların ülkesi burası. boşa kürek çekersiniz, bari canınızdan olmayın.
yaşasaydı muhtemelen üniversitede okurken kendisinden ders alacağım büyük hoca, gazeteci, aydın, insan herşeyden öte. 19 yıl öncesine dair şöyle bir anı kalmış aklımda. kahvaltı ediyoruz cebeci'deki evimizde valideyle. televizyonda gördüğü bir şey üzerine çığlık attığını ve ağlamaya başladığını hatırlarım. o çocuk aklımla o zamanlar anlayamadığım bir durumdu bu. o gün ölen kişi uğur mumcuydu, önceleri abdi ipekçiydi, sonra kışlalıydı, gaffar okkandı, hrant dinkti. değişen bir şey hiç olmadı bu memlekette. konuşanlar susturuldu, içeri atıldı, sürgün edildi, öldürüldü. her defasında göstermelik birileri yakalandı, ölümler unutturulmaya çalışıldı, unutuldu gitti olaylar. bugün birilerine yaranmak uğruna 30-40 yıl öncesine ait cesetleri bulmak için bu toprakları ilmik ilmik deşenler adını bile anmayacaktır uğur mumcunun. 19 yıl geçti üzerinden neticede. biz yerimizde saymaya devam ettik. ha bu arada yaşasaydı ergenekon safsatasından içeriye alınırdı sevgili hocam. emin olun dimdik durmaya devam ederdi o yine. çekinmeden, korkmadan düşündüklerini herkesin suratına peşi sıra dizerdi.
uğurlar olsun... o yağmurlu günde binlerce insanın siyah şemsiyeleriyle seni uğurlamasını hiçbir zaman unutmayacağız.
günümüz gazetecilerinin örneklendirmelerinde sıklıkla ismini kullandığı fakat yaptığı gazeteciliği kendilerine örnek almaya götlerinin yemediği saygıdeğer insandır. cinayetinin halen faili meçhul kalmasıda cumhuriyetimizin ayıbıdır.
yaşamı boyunca halkı uyandırmaya çalışmış gazeteci ve halk adamı.
bilinçli dini yazarlarca da desteklenen birçok görüşü vardır, siz bakmayın sözlükteki ilkokul terklere.
gtte bir karış bokla dincilik oynuyorlar. diğer sekmesi xhamster oysa.
23.01.2012 tarihli ntv "yakın plan" programında gazetecilik hayatı , onu ölüme götüren araştırmaları , kirli ilişkileri korkusuzca açığa çıkarması ile ilgili güzelbir program yayınlandı .
maalesef türkiye de bu tarz işleri yapmanın infazla sonuçlanacağı ve bu infazların her ne kadar suçlularının bulunduğu iddia edilse de hem azmettiricilerin ortada olmaması hem de itirafçıların doğru kişiler olup olmadığının net olarak orataya çıkmaması nedeni ile faili meçhul olarak kalacağı yüzümüze tekrar tokat gibi vurulmuştur .
iyisimi biz hiçbir şeyi eşelemeden , sorgulamadan , vergimizi ödeyip , dizilerimizi izleyerek ve futbol kavgalarımıza devam ederek hayatımıza devam edelim .
yarın öbür gün böyle yürekli adamlar da tamamen sistemin çarkları arasına sıkışınca belki de kuklacılık rolümüzü çok daha rahat oynamaya devam ederiz .
ilk kez bir pazar sabahı babamın göz yaşlarında tanıdım onu daha yaşım çok küçüktü evet biri ölmüştü ama hıç bir seyden korkmayan hıç ağlamayan babamı ağlatacak kadar önemli biriydi sordum akrabamız mı diye hayır dedi o bir aydın dedi o çok önemli bir kalem dedi bende onunla birlikte uzuldum kim oldugunu bilmeden aradan zaman geçti babamın gözyaşlarını kimin için döktüğünü anladım.
evet benim babam ağlamışsa buna degecek biri için ağlamalıydı belkide o gözyaşlarını en çok hakeden insan için ağlamıştı turkıyenın kaybına ağlamıştı ulkesi için endişlenmişti.
bugun bende senin için göz yaşı döküyorum ugur abi mekanın cennet olsun. ben artık buyudum babanımda kendiminde kimin için gözyaşı döktüğünü biliyorum.
uğurlar olsun uğur abi.
eşi tarafından balkondan uğurlanırken, işine, doğruları söylemeye ve araştırmaya giderken yakılan, canına kıyılan değerli gazetecidir.
uğur mumcu, doğruları olan adam. idealleri olan adam. uğur mumcu zihninden geçenlerden korkulan yiğit adam.
bugüne kadar hangimiz elinde silah, bıçak, kesici delici, patlayıcı korkutucu hiçbir şey olmadan, hiçbir şeysiz sadece düşünen bir adamdan korkulduğunu gördük.
uğur mumcu sadece düşünerek, sadece araştırarak hangi örgütü, insanı, kurumu korkutmuş olabilir bir düşünelim. bakın bu sorunun cevabı çok basit. şu an hepiniz onun katilini biliyorsunuz. o bir faili meçhul değil. o failinin bulunamayacağı kadar kolay ölümlü bir adam değil.
failleri saklı sözlerinde. okuyanlar biliyorsunuz.
ve şimdi çıkıp onu biriyleriyle kıyaslamak. güldürmesin kimse beni. hiçkimse, ama hiçkimse, hiç bir kimse, uğur mumcu'nun yırtık ayakkabısı ya da parasızlığını, söndürüldüğünde kime ne kadar borcu vardı bilmez bunu. kimse sol frame'de bugün öldüğü gün giydiği ayakkabının altındaki deliği konuşamaz.
onu anımsayan yazılarıyla anımsar. onu anımsayan hiç değilse o şarkıyı anımsar. onu anımsayan gözlükleriyle anımsar. o uğur mumcu'dur. o düşündüğü, yazdığı, korkmadığı için sönmüştür.
dilerim bir gün öldürüleceksem, birisi öldürecekse beni düşünebildiğim için öldürsün. dilerim bir gün kırılacaksa kalemim düşündüklerim etrafımı aydınlatacak diye kortuklarından olsun.
--spoiler--
Uğur'lar olsun Uğur'lar olsun
Hüzünlü bulutlar yoldaşın olsun
Bir keskin kalem, bir kırık gözlük
Yürekli yiğitlere hatıran olsun
--spoiler--
hepimiz Hrant'ız demek için insan olmak yetiyordu, hepimiz uğuruz demek için (bkz: yiğit olmak), (bkz: yürekli olmak) gerekir. hadi yürekli olalım, yiğit olalım ve bir ağızdan söyleyelim;
ben atatürkçüyüm, ben cumhuriyetçiyim, ben laikim, ben anti-emperyalistim, ben tam bağımsız türkiye'den yanayım, ben özgürlükçüyüm, ben insan haklarının savunucusuyum, ben teröre karşıyım, ben hırsızların, yobazların, vurguncuların, çıkarcıların düşmanıyım.
öyleyse vurun, parçalayın! her parçamdan benim gibiler, beni aşacaklar çıkacaktır...
19 yıl önce bugün evinin önünde aracına yerleştirilen manyetik( mıknatıslı) bombayla öldürülen cumhuriyet aydını. bahriye üçok, turan dursun, çetin emeç suikastleriyle bağlantısı olan suikaste kurban giden.
19 yıl önce tahminimce şu an evinin önünde delil toplamak için olay yeri inceleme ekibi yerine belediyenin temizlik ekiplerinin dolaştığı sakıncalı piyade.
