ilk kez bir pazar sabahı babamın göz yaşlarında tanıdım onu daha yaşım çok küçüktü evet biri ölmüştü ama hıç bir seyden korkmayan hıç ağlamayan babamı ağlatacak kadar önemli biriydi sordum akrabamız mı diye hayır dedi o bir aydın dedi o çok önemli bir kalem dedi bende onunla birlikte uzuldum kim oldugunu bilmeden aradan zaman geçti babamın gözyaşlarını kimin için döktüğünü anladım.
evet benim babam ağlamışsa buna degecek biri için ağlamalıydı belkide o gözyaşlarını en çok hakeden insan için ağlamıştı turkıyenın kaybına ağlamıştı ulkesi için endişlenmişti.
bugun bende senin için göz yaşı döküyorum ugur abi mekanın cennet olsun. ben artık buyudum babanımda kendiminde kimin için gözyaşı döktüğünü biliyorum.
uğurlar olsun uğur abi.
