çok duygusal, çok güzel bir dizi. bugüne kadar böyle ağlamamıştım. çocukları çok severim. çocuklara şiddet uygulandığında da dayanamam. moral bozukken izlendiğin de zaten ağlamaya yer arayan bünyeye altın vuruş yapar ve gözyaşı sel olur akar.
az önce ailem karşısında utanmasam hüngür hüngür ağlayacağım dizi. o çocukların dayak yediği anda arka fondan ahmet kaya şarkısı. duygulanmamak elde değil.yapana da çekene de oynayana da helal olsun!
sarp akkaya'nın başarıyla oynadığı hatta hetrick yaptığı sarı bilal karakterinin önlenemez yükselişi karşısında, murat yıldırım'ın oynadığı ecevit * karakterinin senaryodaki yerinin habire güçlendirilmesi gözlerden kaçmamıştır. mesela bugünkü bölümünde eski arkadaşlar ve yeni arkadaşlar ekseninde tekrar merkeze çekilen ecevit'in, babasının da senaryoya dahil edilmesi bu kanıyı iyice güçlendirmiştir.
2 haftadır, uzun metrajlı ahmet kaya klibi mantalitesinde ilerlemekte olan dizi. ayrıca bölüm itibariyle tam anlamıyla sleepers uyarlaması olmuştur artık.
belirli kesimlerin insanların içindeki hümanist duyguları açığa çıkartıp onları kullanarak şeriat kanunlarıyla yönetilmek için planladığı psikolojiyi altüst eden dizi..
efenim bakınız şöyledir ki en radikal solcu bile tecavüz eden kişi için aklından kolunun kesilmesini geçirir. bunu fırsat bilen ideoloji de çiftliği yakmak için samanlığı ateşe verir..
baştan sona kalite kokan dizidir aga. türkiyede böyle işlerin yapılması, ezelden sonra (ki ezel son bölümlerde baya batırmıştı ama yine de sağlam diziydi) bir de suskunlar dizisi gerçekten bizde de iyi şeylerin olduğunu gösteriyor.
Bu dizi öyle bir dizi ki, ezel gibi şahsi bir intikam almaktan öte, bizim hiç haberimizin olmadığı ama bi yerlerde acı çeken, bu memleketin cezaevlerinde fena muameleye maruz kalan insanları gözümüze sokmuştur, o yüzden sırf bir dizi gibi bakmıyorum ben buna, bir nevi belgesel gibi bişey. bize bişeyleri sorgulatıyor. inşallah ahu ecevit, ecevitin süslü manita üçgeninde diziyi aşk dizisine çevirmezler, bıktık artık bu aşk filmlerinden, böyle şeyler izleyecek olsam fatmagülü izlerim, senaryoyu bozmayın, akıllı olun.
izlerken mideme ağrılar girmesine sebep olan dizi.
22 mart son bölüm
--spoiler--
ecevite üzüldüm insan babasına benzememek için bu kadar çaba göstersin kendine sözler versin ama hayat ona adil davranmasın.
babasıyla yüzleşme anını merakla bekliyorum.
ama içimden bir ses babasının intikam almasına yardım edeceğini söylüyor.
videoyu izledikleri sahne de bilal'e üzüldüğüm kadar kimseye üzülmedim.
bu kadar sert kalmaya çalışan, yara almamak için çabalayan adamın geçmişindeki
yaralarından bu kadar canının yanması içimi acıttı.
irfan şerefsizi uyandı keşke hiç uyanmasaydı.
ibrahim aralarında en masum en sakin görünen kişi.kaşlarını küçük emrah gibi yaptığı sahnede hemşire nasıl etkilendiyse bende etkilendim.
ahu yeni eyşanımız olma yolunda emin adımlarla ilerliyor.
ayrıca ibrahimin annesine bayıldım torbaları manava fırlattığı sahnede ''yürü be abla kim tutar seni'' derken buldum kendimi.*
--spoiler--
olmaz amk vallahi olmaz insanın amına böyle konulmaz yeter lan yeter. hadi bölüm sırasında sıçıyonuz ağzımıza da twitterda #benimbabam diye hastag yapıp sıcak bir yaz akşamı, öss'den 1 hafta önce kaybettiğim babamı niye hatırlatıyosunuz bana. niye tuz basıyonuz lan yarama:(
--spoiler--
gurur polis inin gördüğüm ilk anda şu parmaklarını kemiren acıyı hissetmeyen çocuk hayvanı gazanfer i aklıma getirdiği dizidir. tip olarak değil de nebleyim bi benzerlik var arkadaş. gerek müdürünün "senin için kimleri karşıma aldım demesi" gerekse birinci ve ikinci bölümde gurur polisin parmaklarında dikkatimi çeken yara bantları "bu adam kesin gazanfer sen bunu bi dillendir." diyor bana. ben de karşı çıkmıyorum işte burada söylüyorum.
gülme bak.
--spoiler--
Geçen bölümde çocukla konuşulurken, duyguya, ortama, anlatılanlara uygun olarak, sürpriz bir biçimde küüt diye ahmet kaya-nereden bileceksiniz girmesi müthiş bir hareketti..
Eyvallah, sevdik, beğendik, başımızın üstüne koyduk..e ama birader çok tuttu diye bile bile, göstere göstere,aynı şeyi tekrar yapmak nedir? Tamam, duygu yoğunluğu on numara, şarkının cuk oturması eyvallah tamam da bu kendini tekrar değil de nedir?
Her hafta bir çocuk aglatalim, uygun bir ahmet kaya,şarkısı monte edelim, reytingin amına koyalım olmuyor mu bu? Bu kalitede bir diziye böyle küçük hesaplar yakışıyor mu?
Evet şaşırtın bizi ama her seferinde farklı olun, farklı bir şey yaparak yapın bunu. . Işiniz bu..
Onun dışında, kasadan 100 tane vhs video kaseti çıkması nedir yahu? Hadi anladık, görüntüler eskiden kaydedilmiş demek istiyorsunuz da, vhs kasetlerin olduğu dönemde hapishanelerde güvenlik kameraları mı vardı? Hem de vhs kasete kayıt yapan..
Ayrıca ecevit'in dövülmesi sahnesinde görüntü bir. Aktüel (hareketli) kamera tarafından kaydediliyor, ecevit görüyor yani kayıt yapıldığını.
E madem biliyor, niye hiç kamera kayıtlarından bahsedilmedi geçen bölümlerde de aniden görüntüler olduğu ortaya çıkınca herkes şaşırdı..
Prodüksiyon atlamış bunları.
Tekrar söyleyeyim: konu çok dar bir alana sıkıştı..bütüün olay, müdürün yakalanıp cezasını çekmesi haline geldi. Tek çatışma konusu bu kaldı. Sadece burdan 1 sezon 2 sezon hikaye çıkmaz. Savcı adamı haşırt diye içeri atsaydı, ne olacaktı..ki normalde o görüntülerden sonra içeri alması gerekirdi. Ne seyredecektik o zaman?
Hapishane günleriyle ilgili başka suçlular da çıkmalı ve ekip onların da peşine düşmeli. Koca hikaye bir gardiyanın üstünde gitmez.
Mesela onların dönemindeki hapishane müdürü nerede? Olaylara göz yuman bir büyükbaş olsa daha iyi olmaz mı?
Severek takip ediyoruz ama konuyu açın biraz. Her hafta ahmet kaya kurtaramayabilir.
4. bölümünde ibrahim'in hastanedeki sahnesindeki masumiyeti, hele ecevit'in yemek yapmasıyla dalga geçtikleri an resmen kahkaha bastım, öyle aman aman bir espiri değil ama konuşmaları öyle bir içine alıyor ki insanı onlarla birlikte yaşıyorsun sahneleri. o sahneleri izledikleri anı zaten söylemiyorum bile.
edit: ahu'nun ecevit'e ikidir yaptığı saçma çıkışta dizinin tadını bozuyor kanımca. anladık unutamadın kıskanıyorsun, belli etmemeye çalışıyorsun.
hayvan gibi ağladım amk. öküz gibi pöykürerek ağladım. televizyondan izlemiyorum bu yüzden. gece netten izliyorum. ulan deli bişey bu dizi be. bi de ahu benim içimi yaralayan kızın tıpatıp aynısı. kavak yellerinden beri takip ediyorum o yüzden bu kızı.
edit: ulan bağladık sümüklüye biraz döktük içimizi. hor görmeyin beni lan.
ahu ecevit'e her bölüm saçma ve gereksiz bir trip atıyor. bu bölümde beni bıraktın, 20 yıl gelmedin önemli değil ama sen ecevit'sin, o adamlar gibi (çocuklara işkence ve tecavüz edenler) olamazsın vb konuşmalar eşliğinde ağlıyor, koşarak uzaklaşıyor. ecevit te "ulen hakikaten kötü adam oldum ben, iyilik yolundan saptım" diye düşünüp kahrediyor. ecevit ne yapmış? kendine tecavüz eden, işkence eden adam 2-3 yılla kurtulmasın diye adamın avukatı olacak, hepsi bu. yani adamın kendisine ya da yakınlarına gördüğü muamelenin benzerini yapmaya kalksa o zaman iğren ecevit'ten, sen de onlar gibisin de, tiksin vs.
çok kıymetli senaristler, ahu kişisini ecevit ve sarı arasında bırakmak, bu hikayeden bir aşk hikayesi devşirip "selvi boylum al yazmalım"a bağlamak da sizin elinizde ama etmeyin eylemeyin. bakın "selvi boylum al yazmalım" da kitaptan sinema filmi, sinema filminden dizi yapıldı ama diziyi izlemiyoruz.
zaten zulüme, haksızlığa uğramış insanların inkitamını aldığı hikayelerle boşalan bir halk mevcut elinizde. bu hikayeyi çok fazla köpürtüp, ecevit'in babası ile ilişkisi, ecevit'in çocukluk aşkıyla ilişkisi gibi yan yollara sapıp bu yolları hikayenin merkezine oturtursanız, fatmagül'ün suçundan farkınız kalmaz. shawshenk redemption'ı 83. yayınlanışında tekrar izleyen bir kitle diyorum, ana hikayeden ayrılmayın, hikayeyi uzatacağız diye inanmadığınız eklemeler yapmayın, ne olsa izlenir diye düşünüp "al yazmalım" "fatmagül" ve benzerlerine dönmeyin lüften.
ha ne olur dönersek kardeşim kimi uyarıyorsun derseniz vallahi bir şey olmaz, ne kalabalık çevrem ne de evimde rayting cihazı var. ben seyretmem sadece, diziye olumsuz etkisi olmaz yani.
son bölümün akıllara kazınan cümlesi ecevit'e sorulan "kimsin sen" cümlesiydi. pek çok kişinin istemediği bir hayatı yaşadığı varsayılırsa, hemen hemen herkesin ömründe kendine bir kez sorduğu bir sorudur. sanırım o nedenle önemliydi. bir de bilal ile ahu'nun ecevit'in manitasıyla ilgili konuşmasında geçen "ne o öyle gelin arabası gibi" benzetmesi hoştu.
