kafkas tebesir dairesinde cocuk uvey annesiyle oz annesinin arasinda kalir. biri bi kolundan cekistirir cocugu, digeri diger kolundan. cocugun kolu kopmak uzeredir.
oz annesi dayanamaz, kiyamaz, der ki:-senin olsun.
kimse sevdigi adami ya da kadini paylasmaya merakli degil. ama bazen bagrina tas basar, onun iyiligi icin dersin ki:-senin olsun.
Sevmek güzel duygu.
Birini gerçekten sevmek istesem de kendimi duygusal olarak kimseye açmadığım bir dönemdeyim. Korkuyorum sanırım kırılıp dökülmekten.. Eski travmalarım canlanacak gibi hissediyorum.
Aşırısı halinde gururu ve mantığı devre dışı bırakarak insanın gerçekçi bir şekilde düşünmesini engelleyen yoğun bir duygu durumu. Birine olan aşırı sevgi de nefret de o kişinin iyi ya da kötü tarafını açıkça görmemizin önüne geçer ve o kişinin her türden davranışını tek taraflı yorumlamamıza yani madalyonun diğer yüzünü göremememize neden olur mutlaka, evet.
birini çok sevmiştim sözlük.
o kadar çok sevmiştim ki hep onunla olacağımı hiç birbirimizden ayrılmayacağımızı düşünüyordum.
ama hepsi boşunaymış çünkü o beni bırakıp gitti.
demem o ki umarım karşınıza sizi hem çok seven hem de bırakmayan insanlar gelir..
güzelleşmektir. Seven insan güzelleşir ve gelişir. Kişi sevince kendi dışındaki dünyaya bakmayı öğrenir. Kendine sevdiğinin gözünden bakabilirse de merhameti ve empatisi gelişir.
“belki de sevdiğiniz insanları düşünmektesiniz; ama daha derinlere inin… sonunda, sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz. siz, bu sevginizin içinizde yarattığı duyguları seviyorsunuz. siz arzuyu seviyorsunuz, arzu edilen şeyi değil.”
Sizi gecelerce uyutmayan, kötü bir anınızda sizi esir alıp kendisine bağımlı Kılan ve vazgeçmeniz gerektiğini bildiğiniz hâlde bırakamadığınız bir uyuşturucu, bir bağımlılık mıydı?
Sizi zehirliyor ve öldürüyor olabilir miydi?
Severek Kurtulacağınızı düşünürken bir bataklığa mı saplanmıştınız aslında?
Bir fikrim yok.
Daha doğrusu var da yazmaya erindim.
