Sabrın sonu selamettir diye bir laf var. Külliyen yalan çünkü sabrın sonu yoktur, ara durakları vardır. Sabır, sabrettikçe azalan bir şey de değildir, Giderek artar. Sonra bir gün gelir, kendi kumaşını yırtar; sabrın kabri kendisidir. Sabrın sonu sabırdır.
Yine sabrımın sınandığı bir dönemdeyim. Birazı değil çoğu benimle alakalı. Ben ben ben ben. En önemli en vazgeçilmez kişi ben olmalıyım. Sinmek, sindirilmek istemiyorum. Buna tahammülüm yok. Ama bir tarafım da sinmek istemiyorum diye çirkeflesmek de istemiyor. iyi olabilmek iyi kalabilmek istiyorum. Ama iyi olduğumda insanların beni üzmekten, ezmekten çekinmeyeceklerine neredeyse emin gibiyim.
Ruhumu sıkıyorlar, nefes alamıyorum yine.
insanlarla uzun süre iletişim içinde bulunan birinin kazandığı değer. insana yalnız kalıp kafasını dinlemenin daha güzel olduğunu gösteriyor.
sözlükte de sinir sistemiyle oynamayı sevenler yüzünden sabrımı güçlendirdim sağolsunlar.
insan diyor ki:
-ben hep sabrettim. hicbir sey degismedi.
rivayet odur ki fakir bir anne baba cocuk varmıs.
bir kıs gunu sogukta kalınca zengin bir evin kapısını calmıslar.
ev sahibi buyur etmis ama bodrumda cok kotu yerde yatırmıs. kotu bir ekmek vermis.
ertesi sabah ev sahibine bir yerden yuklu bir para gelmis.
birkac gun sonra hava yine cok sogukmus.
bizim aile bu sefer fakir bir ailenin kapısını calmıs sokakta kalmamak icin.
aile kendi yataklarını vermis fakir aileye. en guzel yemeklerini paylamıs.
ertesi sabah fakir ailenin tek inegi olmus.
cocuk annne babasına demis ki: nerede adalet? bize ne kadar iyi davrandılar. ustune tek inekleri oldu. diger aile bize ne kadar kotu davrandı. ustune onlara para geldi.
anne baba demis ki: allah ın adaletine guven. bilemezsin. sabret.
megersem fakir ailenin evine azrail gelmis. iyiliklerini gorunce mukafat olarak annenin canını almak yerine inegin canını almıs.
her iyilik doner.
allah ın adaletine guven.
sabret!
