takriben 300 kelimelik bi dildir, toplamadir. bu nedenledirki kurtler ki cok yakindan tanirim konusarak anlasamazlar siddete ve suca meyilleri bu konuyla ilgilidir. iclerinde cok uzun sure durdugum ve hangisinin ne yapabilecegini bildigim icin emin oldugum konudur.
benim için gerçek hayatta sinsiliğin dilidir. anadil konusunda genellikle özgürlükçüyüm ama iş gündelik yaşama döküldüğünde özgürlükçü fikirlerime rağmen verdiğim tepkiler o şekilde olmuyor. üniversite ortamından, şantiyeye kadar pek çok defa telefonda veya kendi arasında kürtçe konuşan insanlar gördüm. bok mu var amına koyayım telafuzda sorun yaşasan da çatır çatır türkçe bilmene rağmen, ben kürtçe bilmiyorken, benim yanımda laf arasına kürtçe sokmaya. bir iş üzerinde çalışırken(ki bu iş çay içerken sohbet etmek bile olabilir) benim her detayı bilmem lazım, duyarım önemsizse atlarım üzerinden ama her ayrıntıyı anlamak gerekli olabiliyor bazen. adam orada gidip bir şeyleri benim anlamadığım dilde konuşuyor. nedir yani. azıcık okumuşuna bunu benim yanımda yapma dediğinde hemen yok özgürlük yok bilmem ne. yemin etsen, kitaba el bassan da ben senin orada konuştuklarını tercüme etmene inanamam. ben senin orda konuştuğunu anlayıp yeri geldiğinde seni mimiklerine kadar gözlemlemeliyim.
neyse. devlet meselesi değil. çoğu zaman önemsiz. ama bende yarattığı algı bu. kürtçe konuşulması beni rahatsız etmiyor. bahsettiğim durum herhangi bir yabancı dil içinde geçerli. bu dille bu kadar içli dışlı olduğumuz için bu tepkiler oluştu bende. aynı sofrada yemek yiyoruz, dertleşiyoruz sorun olmuyor ama o sinsilik algısı çok büyük sıkıntı. benim nacizane gözlemim bu. hasılı kelam, devlet buna bişey yapması lazım.
Rusya'nın Erzurum Konsolosluğunu yapan Auguste Jaba, Kürtçe derlemeler yayınlamış, F.Jutsi de bu derlemelere dayanarak 8378 kelimeden meydana gelen bir sözlük oluşturmuştur.
Bugünküne göre daha saf olan bu sözlükteki kelimeler tasnif edilmiş ve V.Minorsky Kürtçe kelimelerdeki kökenleri şöyle sıralamıştır:
3080 kelime Türkçe
2230 kelime Farsça
2000 kelime Arapça
370 kelime Pehlevi lehçesi(Sasaniler zamanında konuşulan iran dili)
220 kelime Ermenice
108 kelime Kaldanice
60 kelime Çerkezce
20 kelime Gürcüce
300 kelime (Ses ve şekil bakımından çok fazla değişikliğe uğradığı için kökeni bulunamamış)
zaten hepimiz orospu çocuğuyuz bi kürtler üst insan amına koyim. ulan bırakın bu faşist, kürtçü, saf ırkçı söylemleri artık. dinamit döşemeyin bu insanların arasına.
var olan dildir. siyasi düşüncelere kapılıp yiğitliğe bok sürdürmemek için yok demek saçmalıktır. çünkü bu dil ile anlaşan milyonlarca insan var hatta aynı topraklarda yaşıyoruz,kardeş diyoruz birçoğuna. dillerini yok saymak onları yok saymaktır. bu kadar duyarsız, kapalı olmayın.
edit: illa dedirtecekseniz eğer; türk'üm. hatta yedi sülaleden yörüğüm. biz bi şey demiyorsak; melez türkler, yok türk asıllı bilmemneler ,konuşuyorlarsa bu konuda , sussun.
dildir dil olmasına da benim sorunum şu. abi bu dili neden bağıra bağıra, çığıra çığıra konuşuyorsunuz? daha bi kısık sesle, bağırmadan, tane tane daha güzel olmaz mı kürtçe? şimdi diğer yabancı dillere de şahit oluyoruz gerçek hayatta ama hepsinde bir ahenk, bir anlaşılabilirlik varken nedense kürtçe'yi duyduğumda bu dili öğrenmeye çalışsam da asla öğrenemeyeceğim, konuşamayacağım hissi oluşuyor bende.
almancadan daha kaba olmayan dil.
bazı angutlara göre bir dilin dil olması için milyonlarca insanın konuşması yetmiyor kıytırıktan standartlara uyması gerekiyormuş bla bla bla.
türkcedeki yabancı kelimeleri çıkar bak bakalım elinde ne kalacak .
inkar politikalarinin modasi geçti.
Bildiğim kadarı ile Osmanlıca Türkçe ingilizce ve şuan aklımda olmayan bir kaç dilin birleşimi ile oluşmuş dildir. Bir rivayete göre her bölgenin kürtçe dili farklıymış yani Şırnak da oturan Kürt farklı kürtçe konuşurken Hakkari de oturan kürdün kürtçesi farklıymış o yüzden resmi dil olması imkansızdır adamlar daha kendi kendilerine anlaşamazken resmi dil olması saçma geliyor ayrıca kaba bir dil de diyebiliriz.
" Türkçe bilmiyor yalnızca Kürtçe bir şeyler anlatmaya çalışıyor bizlere. Dilimiz uyuşmasa da anlıyoruz ki beden diliyle bize hayat hikayesini ve yaşadığı sıkıntıları anlatıyor. Dil, ırk, ten ya da inanç herşeyin ötesinde bir ortak paydayı görüyoruz bu teyze de, acı..."
bugün şehirler arası otobüste biri kadın, diğeri erkek olmak üzere iki kişiyi bu dili konuşurlarken duydum. başta sorun değildi, ama zaman ilerledikçe durumdan rahatsız olmaya başladığımı fark ettim. bir zaman sonra ise artık tamamen rahatsızdım. oysa rahatsız olmam çok saçmaydı! önce, anlamadığım bir dil konuşulduğu için rahatsız olduğumu düşündüm; ama bu koca bir yalandı. italyanca ya da ne bileyim, fransızca olsaydı bu diyalog, umurumda bile olmayacaktı. sonra acı içinde fark ettim ki o iki kişinin bir şekilde bana zarar vereceklerinden korkuyordum.
tüm yol boyunca korktum. en ufak kıpırdanmalarından korktum, tedirgin gözlerle onları izleyip durmuşum yol boyunca kendim bile farkında olmadan. her an bir patlama sesi bekledim, hatta bir canlı bombanın hedef seçmesi için ne kadar uygunuz, onu hesapladım kendimce. belki de hiç düşündüğüm gibi değildir o işler; yabancısıyım, bilemiyorum. onlarsa yol boyunca o beni korkutan dilde konuşup gülüştüler. yani her insanın yapabileceği şeyler.
erkek olanın annesi olduğunu düşündüğüm kadın, muhtemelen kürtçe dışında bir dil bilmiyordu. belki şehrinden dışarı bile ilk çıkışıydı. eğer öyleyse ne güzel bir karşılama yapmıştım içimden ona. tüm bunları düşündüğüm için kelimelerle ifade edemeyeceğim kadar çok utandım kendimden. kelimelerle ifade edemeyeceğim kadar çok canım yandı hissettiklerimden. bana göre hiçbir dilden korkulmamalıydı ya, ikiyüzlülüğümden utandım.
oysa bana tüm bu mücadele, tüm bu dökülen kan saçma, aptalca ve hatta komik geliyor. önemsemeyi reddedeli çok zaman oldu içimde olan biteni. kimse düşmanım değildir benim, ben de kimsenin düşmanı değilimdir. bunlara rağmen yine de korkuyorsam bir şeyler her zamankinden de çok yolunda gitmiyor demektir bir yerlerde...
dil. ula o kadar diyorsunuz dil değildir diye. farsça, arapça karması diyorsunuz. kaçınız kürtçe'yi, farsça'yı, arapça'yı tam biliyor? kaçınız buna göre bir kıstas dile getiriyor. kaldı ki, osmanlıca diyoruz, ben kendim 4 yıl boyunca osmanlıca eğitimi aldım. bir sürü farsça, arapça kelime vardı. ama ismi osmanlıcaydı. biz hep böyle konuştuk. abi yemin ediyorum intihar edecem. state is not the only source of language demiş anderson abimiz. "anlayanaaa"
