kokoreç sevmeyenleri anlıyorum ama sevenin de neden vazgeçemediğini çok iyi biliyorum. gece acıkmışsın, şöyle güzelce kızarmış, baharatı yerinde bir yarım ekmek kokoreç almışsın, yanında da ayran... o ilk ısırık var ya, bazen insanın bütün günün yorgunluğunu unutturuyor. öyle şık sunumlara, pahalı restoranlara da ihtiyacı yok. yeter ki temiz yapılsın, iyi pişsin, ustası işini bilsin. bazı yemeklerin olayı sadece karın doyurmak değil, insana kendini iyi hissettirmek gerçekten.
Öyle cafcaflı, sosyal medyada dolaşan meşhur kokoreççi reklamlarındakiler genelde fıs oluyor. Gidicen ha seyyardan alıcan, ya da mahalle aralarındaki kokoreççilerden yicen.
kuzunun bağırsağı ve uykuluğunu, şiş üzerine sararak ve yatay olarak, ateş üzerinde pişirilen bir sokak lezzetidir. eski zamanlarda, tekerlekli arabasında kokoreç yapan bir adamdan sürekli alırdım. adam belli belirsiz bir tonda bağırırken bir taraftan da kokoreci hazırlardı. ne dediği anlaşılmazdı. sadece cümlenin sonundaki "ye" anlaşılırdı. sonraki zamanlarda, çevredeki esnafların güldüğünü fark ettim ve daha dikkatli dinlemeye koyuldum. sonunda anladım ki, "paranla bok ye" diyormuş adam. adamın dürüstlüğüne, kokorecin lezzetine yenik düşüp, uzun süre almaya devam ettim.
tanım: bir sokak lezzeti
gündüz "ben sağlıklı besleniyorum, gluteni kestim, airfryer dışında bir şey yemem." diyen tayfanın bile tezgâhın önüne gelince "abi bir yarım ekmek, acıyı göm." cümlesini kurmasına sebep olan sokak lezzeti.
ilginçtir, kokoreç hakkında en sert yorumları yapanların önemli bir kısmı ya hiç yememiştir ya da hayatında bir kez yanlış yerde yemiştir. doğru ustanın elinde dışı çıtır, içi sulu, baharatı dengeli bir kokoreç; fast food zincirlerinin aylarca reklamını yaptığı çoğu üründen daha tatmin edicidir.
bir de bunun ince mi çekilecek, yaprak mı olacak kavgası vardır. sanki birleşmiş milletler'de sınır görüşmesi yapılıyor. bırakın usta nasıl yapıyorsa öyle yapsın. önemli olan ekmeğin son lokmasına kadar "iyi ki söylemişim." dedirtmesidir.
kokoreç, türkiye'nin gastronomik karakter özetidir. dışarıdan bakınca herkes mesafeli yaklaşır, bir kez seven ise ömür boyu sadık kalır.
not: yanında buz gibi ayran varsa medeniyet, şalgam varsa cesaret, kola varsa öğrencilik yıllarıdır.
