gündüz "ben sağlıklı besleniyorum, gluteni kestim, airfryer dışında bir şey yemem." diyen tayfanın bile tezgâhın önüne gelince "abi bir yarım ekmek, acıyı göm." cümlesini kurmasına sebep olan sokak lezzeti.
ilginçtir, kokoreç hakkında en sert yorumları yapanların önemli bir kısmı ya hiç yememiştir ya da hayatında bir kez yanlış yerde yemiştir. doğru ustanın elinde dışı çıtır, içi sulu, baharatı dengeli bir kokoreç; fast food zincirlerinin aylarca reklamını yaptığı çoğu üründen daha tatmin edicidir.
bir de bunun ince mi çekilecek, yaprak mı olacak kavgası vardır. sanki birleşmiş milletler'de sınır görüşmesi yapılıyor. bırakın usta nasıl yapıyorsa öyle yapsın. önemli olan ekmeğin son lokmasına kadar "iyi ki söylemişim." dedirtmesidir.
kokoreç, türkiye'nin gastronomik karakter özetidir. dışarıdan bakınca herkes mesafeli yaklaşır, bir kez seven ise ömür boyu sadık kalır.
not: yanında buz gibi ayran varsa medeniyet, şalgam varsa cesaret, kola varsa öğrencilik yıllarıdır.
