Son zamanlarda içinde bulunduğum durum. etrafımda az sayılamayacak derecede arkadaşım olarak niteleyebileceğim insan var. ben onlara çok değer veririm, sağolsun onlarda bana.
ama son günlerde şunu farkettim etrafımdaki en yeni tanıştığım insan en az bir buçuk, iki senelik. bunu kötü bir şey olarak söylemiyorum tabiki insanın son kullanma tarihi olmaz ömürlüktür ama bende mi bir sıkıntı var diye düşünüyorum arada.
tanışmaktan çekinmek gibi bir durumumda yok ve olmadı, ama tanıştığım kimseyle 2 3 günden fazla konuşamıyorum.
Hayatıma yeni kimse girmiyor
bunla ilgili tespiti, önerisi, tavsiyesi, geçeceği dalgası olan varsa söylesin lütfen. Çok ihtiyacım var.
Yıllar devirdikçe, arkadaş edindiğin insanları hayatın duraklarında bıraktıkça yani iletişim kopup eski arkadaşlarla aralar açılınca ne gerek var diyorsun kesinlikle şüphesiz. Üniversitedeyken evinde kaldığım, geceleri yürüyüş yapıp gündemden, felsefeden siyasetten ve tarihten uzun uzun sohbetler ettiğim yakın arkadaş evlendi ve aylardır konuşmuyoruz mesela. iş yerinde öz kardeşim gibi gördüğüm biriyle kavga ettim 2 aydır konuşmuyoruz. Yeni insanlarla tanışsan sonu böyle olacak büyük ihtimalle. Gerek yok yani onca tantanaya.
Kişinin motivasyonlarına göre de değişkenlik gösteren durumdur. Kimisi karşısındakine ısınmaz, kimisinin iletişim becerileri vasatın altındadır, kimisi başkalarıyla tanışma sürecinin karmaşıklığından ötürü bu sürece girmeye yeltenemez.
Ben dün çok iyi bir işi ve mesleği olan, çok cici, bıcır bıcır, hayat dolu gencecik bir kadınla tanıştım, o kadar tatlı bir kızdı ki insanın içine sokası geliyor, çok konuşuyor ama boş konuşmuyor, monoloğa dönüştürmüyor, çok bilgili, kendisini yetiştirmiş, aramızda 12 yaş var ama konuşacak o kadar çok ortak konumuz çıktı ki ortaya, kişisel acılarımız, problemlerimiz bile ortak çıktı. Evliliğe bile götürebiliriz belki her şey yolunda giderse, gitmesi için emek vermeye hazırım. Hem çöpsüz üzümüm, meslektaşız da, daha iyisini mi bulacak, heh.
