Şehre adım atar atmaz pamelanın istanbul seni hapsetmiş şarkısının kafamda çalkalandığını hissettiren bataklık. işlerinizi bir an önce halledip gerisin geri geldiğiniz şehre dönmeniz dileğiyle efendim.
istanbul doğumluyum. bir şehirde iki deniz, bir boğaz, bir de haliç, yedi tepeler, adalar, vapurlar, daha neler neler olur mu, olur. Kültür, eğitim, sanat, tarih, sağlık ne dersen istanbul'da. Finans merkezi, gümrükler, tersaneler, boğaziçi, yalılar, köşkler, saraylar... hemen hemen hepsini gördüm, yaşadım.
Dünyada da çok yer, büyük şehirler gördüm, istanbula biraz yaklaşan abd de san Francisco oldu, adaları, boğazı, köprüleri, iklimi, kozmopolitliği, benzerlikleri açısından. ama tarih sıfır gibi. londra belki.
Daha yeni döndüm fakat bu gidişim daha farklıydı nedense dönmek istemedim. Aslında çok mutlu değildim arkadaşım için gittim falan ama sanırım onun yanında olma hissi ona iyi gelme hissi yüzünden böyle hissettim bilemiyorum.
