günün birinde nasrettin hoca'dan komşusu kazan istemiş. hoca istemeden de olsa vermiş kazanı. birkaç gün sonra komsusu elinde hocanın kazanı bir de küçük tencereyle gelmiş.
hoca: hayırdır lan yarram ne bu?
adam: hoca senin kazan doğurdu...
hoca kazana şöyle bir bakmış ve demişki ''kazanın amına koymussun bırakta doğursun''...
neden güldün ki? isimleri değiştirdiğinde anlattığım senin hikayen!
ne şiirler, ne destanlar peydah oluyor zihnimde bir bilsen... sabah uyanışlarım değişiyor teker teker. kahvaltımı ederken düşüyorsun aklıma, günün ilk sigarası daha bir anlamlı geliyor o zaman. şarkıların, melodilerin yönü sana dönüyor. ve gerçek açlık işte o zaman başlıyor.