Benim çok sevdiğim bir abimin çok sevdiği bir arkadaşı kalp krizinden öldü.
Ve benim de kalp hastası bir arkadaşım var. 2 metre boyunda bir adam ama kalbi vücudunu taşıyamıyor. Aniden ayağa kalkınca sendeliyor, koşunca heyecanlanınca nefes nefese kalıyor, bazen soğuk soğuk terliyor konuşmakta bile zorluk çekiyor ama o kadar iyi kalpli ki, o kadar saf ve temiz ki sanki o koca adamın içinde 8 yaşında bir çocuk var.
Kaç tane doktora götürdüm, kalp kapakçığında bir elektriklenme problemi var. Küçücük yakınca düzelecek, evet daha önce bu şekilde tedavi olup sağlığına kavuşan bir tanıdığım da var. Ama bunu ikna edemiyorum. Korku mu dersin? Kabullenmişlik mi dersin ne dersin bilemiyorum ama olmaz diyor!
En son döve döve zorla götüreceğim, küçük çocukları var! itoğlu it git işte daha! Neyden çekiniyorsun? Sana birşey olursa ben ailenin yüzüne nasıl bakarım!
