Yaşamayı seviyor muyum sevmiyor muyum bilmiyorum. Ölümden korkuyor muyum korkmuyor muyum onu da bilmiyorum ama şuan ölsem sanki güzel olacak. Yaşamayı sevmediğim, ölümden korkmadığım saatler galiba. Sabaha her an her şey değişebilir...
Öleceksem böyle hissettiğim bir anda öleyim lütfen.
saat dediğimiz zaman bölümü, mesafeleri ve zamanları geçerek bize doğru gelmeye çalışır.
bunun bize yaklaşması bir gaye güder; o gaye de, nefeslerimizi kesmek içindir.
kendisine saati varmış kimse derhal ölmüş olur.
insandan insana değişen fakat ortada varolan bi gerçeklik şüphesiz.. kimi için yokoluş kimi için yeniden varoluş kimi için nirvanaya ulaşmaya giden yol...
Yaşamın tek gerçeği ölüm karşısında her şey anlamını yitirir. Eğer inancınız yoksa ; Hiçliğin boşluğunda bulursunuz kendinizi...peki Ölüm karşısında bunca hengame niçin.???
bilinmezliğin ta kendisidir. tüm yaşamımız boyunca belirsizliğe katlanma sebebimizdir. freud, yaşamın amacı ölümdür derken çok haklıydı. insanların tek gerçek korkusudur... ölüm varsa ben yokum, ben varsam ölüm yok...
