yaşlanmak bir nebze de toyluğumuzu bıraktığımız zaman dilimidir.
gençlik yıllarımızda kendimize iyi bakarsak yaşlılık zamanlarımız o kadar da kötü geçmeyecektir. hastalıkla, ilaçla uğraşılmayacaktır.
gençliğe yatırım yaşlılığa da yatırımdır.
akıllandığımız ve kendimizi bulduğumuz yaşları da barındırdığı için korkmamak gerekir.
ama tabii, yaşlandığımızda en çok özleyeceğimiz yaşlar belki de sadece gençlik senelerimiz olacaktır.
Universiteli hatunlarin “ben su yastayim, ben uni okuyorum” diye bagiran entrylerini gorup “ay bi zamanlar ben de aynen bu tarz yaziyordum” deyip caktirmadan baslarini oksamak… kiyamisu size bee ahahaha.
bel ağrısı çekiyorum her üşüdüğümde ya da 15+ kilo kaldırdığımda. Damacanadır, evde koltukları temizlemedir, ağır gelmeye başladı bana. Güçsüz hissediyorum fiziksel olarak. 25 yaşındayken bunlar çocuk oyuncağıydı. Nasıl bi anda ortaya çıkabiliyorlar çok ilginç.
Zor bir şey. Boynumdan gıc gıc sesler gelmeye başladı, bazı parçaların bakıma ihtiyacı var sanırım. Manuel terapiye de gitmeye üşeniyorum, bari o bana gelsin allahım lütfen.
Bazen 65 yaş üstü insanların konuşmalarına şahit oluyorum aynı gençler gibiler. Sonra bir an onların bir zamanlar genç oldukları geliyor aklıma. Ölümden sonraki en acımasız şey bu olabilir.
