necip fazıl şöyle anlatır bu durumu: "büyük yorgunluklar sonunda bayılmalar ve çökmeler bir tarafa, her gece, uykuyu, korkunç bir ormanda seyrek bir av peşinde gezercesine aradım ve yolumu öyle canavarlar kesti ki, onu bir türlü bulamadım."
bir tespit de sait faik'ten : "bu uyku insanın sevgilisi gibi; bekleyince gelmiyor."
şu an yaşadığım durum. kişiden kişiye göre sebepleri değişebilir. kimi birilerini bekliyor, kiminin ağrısı var, kimi günlük uyku kotasını doldurdu.
ben güneşin doğuşunu izliyorum.
Uykum gelsin diye sakin dinlendirici şarkılar açtım daha çok uykum kaçtı. Koyun sayayım uykuya dalarım diyorum. Bu sefer de et fiyatları geliyor aklıma. Bu gece de uyku haram bize.
hassas bünyeler için iyice zorlaşır. sabah erken kalkacağın hale uyuyamayınca yaşanan stres. sağa sola döndün ettin olmayınca oluşan sinir durumu. şunun şurasında kaç saat uyuyacağım zaten tripleri. ya uyumadan işe gidersem düşünceleri.
korkudandır. endişedendir. korkuyorum sözlük, o kadar çok korkuyorum ki. bi yurt odasından yazıyorum tüm bunları. yarın ailemin yanına döneceğim, "bi yanım dönme, otur oturduğun yerde, sende vardır belki, onlara da taşıma" diyor, diğer yanım "ölüm var yahu, ya bir daha göremezsem" diyor. dönüp duruyorum odanın içinde. sevdiceğimi uğurladım memleketine, bir daha görebilecek miyim onu düşüncesinden dönüp duruyorum odanın içinde. ellerim de yara olmuş el yıkamaktan, bi nemlendirici süreyim. ne kabusmuş be arkadaş. kimseye dert yanamıyorum, milleti evhamlandırmayayım, darlamayayım diyorum ama, canıma tak etti. yeter diye bağırmak, saattlerce ağlamak istiyorum artık.
Son birkaç aydır sıklıkla başıma gelen elim hede. 3-4 saat uyuyup otomatikman saat 5 te kalkıyorum düzenli olarak. Ve bir daha uyuyamıyorum. Sonra tüm gün yorgun oluyorum işte, dışarıda.
