5 yaşındayken yan evde oturan kuzenlerimin yanına gitmiştim her zaman yaptığım gibi. En büyük kuzenim sigara yaktı bir tane ve bana "Green, bunu içine çeksene bir" dedi.
Güya ben dumandan öksürecek, sigaradan tiksinecektim. Onlar öyle düşünüyordu. Peki deneyin sonunda ne oldu dersiniz? " çok güzelmiş biraz daha çekmek istiyorum" demiştim. Evde bir kahkaha tufanı.
Bir arkadaşımın babası akciğer kanserine yakalanmış. Artık son günlerini yaşıyor sanırım. Kendisini Ziyaret eden herkese sigara içmeyin, sağlıklı yaşayın diyormuş.
Evet, bu ölüm döşeğindeki bir birey için anlaşılabilir dilekler.
Ama adamın bu zamana kadarki hayatını düşündüğümde en güzel anlarını sigarayla geçirmiş belki de.
Ölüm kaderimizde varsa, karın ağrısı bahane olur. Sigara için demiyorum tabii. Sigara illet ve lanet bir şey. Bırakın bir an önce.
Ancak, şöyle bir geçmişe baktığımda en güzel ve en kötü günlerimde hep o vardı yanımda. Herkes beni terk etti o terk etmedi.
Acaba bıraksam mı diye düşünüyorum bazen. En azından azaltmayı düşünüyorum.
Elbet bir gün bırakacağım. Ya ölerek ya da yaşayarak.
