yeryüzünde konuşulan dillerden biri. bir dili dert edinmek için ağır manyak olmak gerek. bu ikinci cümleye gizli bakınız verdim farzedin. o vurguyla okuyup düşünün.
öğrenmek istediğim bir dildir ama öğretilebilecek kadar sistematik bir dil olduğunu zannetmiyorum. değişik havzalarda farklı ağızlarla kullanılan bir dildir. latin alfabesine sığdıtılmaya çalışılmış hali bayağı bir komiktir. şu yüzden komiktir. kürtçe öğretirken kürt alfabesinde büyük i küçük ı yoktur bütün i harfleri ı diye okunur gibi saçmalanır. u yoktur şapkalı u vardır türkçedeki u gibi okunur denir. bu dili alfabeye geçirenler türkçeden körü körüne ayrışma çabası içindeler anlaşılan. neyse benim derdim değil isteyen istediği gibi anadilini konuşacaktır, yazacaktır. buna kimsenin itirazı olamaz. ama kürtçe üzerinden yakın zamanda bir oyun oynanacağını seziyorum. kürtçe ikinci resmi dil olarak kabul edilecek anlaşılan yeni anayasada. bununla alakalı endişelerim ikinci resmi dil olmasıyla alakalı değil kürt halkının genel provokatif hareketleriyle bunu dibine kadar suistimal edeceklerini bilmemdendir. mesela mahkemede kürtçe bilmeyen biriyle mahkemelik olduğunda türkçe bildiği halde anadilde savunma hakkı diye tutturup kürtçe savunma yapacaklar ve durumu çetrefilli hale getireceklerdir. asıl büyük tehlike anadilde eğitim adı altında 20 sene içinde ülkeyi fiili bölünmeye götürecek bir süreç başlatılacaktır. 2023'te federasyon 2033'tede genişletilmiş bir coğrafyayla bağımsız kürdistan bop'un gitgide açığa çıkan hedefidir.
bir de bu dille türkçe'yi kıyaslamaya kalkan densizler olmuş türkçeye seksen yıllık dil diyerek. öncelikle türkçe orta asyada göktürk alfabesiyle yazılmış bir imparatorluk dili hüviyetindeydi zaten. bugün bile o günlerden yadigar kelimeler vardır, oradaki komşularımızdan aldığımız moğolca kelimeleri bile bu gün gündelik hayatta gayet sık kullanmaktayız. sonrasında maveraünnehir'de bir müddet konaklamış türkçe anadolu'ya uzanan serencamında giderek zenginleşmiş estetik kazanmış letafetine letafet katmıştır. her çağda koca dil adamları yetiştirmiştir türkçe. kimi lehçeleri bu dil adamlarının ismiyle anılmıştır. dil aynı zamanda gönül demektir türkler için. alfabesi değişmiştir, cümle yapısı değişmiştir, tamlama yapısı değişmiştir ama yine de bir padişahın fermanını alıp okuduğunuz zaman o hissiyat size geçer. yunus 14. yüzyıldan size hayat dersi verebilir türkçeyle. yunus öyle bir adamdır ki biz nasıl bugün onun deyişlerini kusursuz anlıyorsak ondan 7 yüzyıl önce yaşayanlar da onu okusalar aynı şekilde anlayacaklardı zannedersiniz. divan edebiyatı ayrı bir saha, halk edebiyatı bambaşka bir vahadır. bu bahsi uzatmaya gerek görmüyorum. ama mardinli kürtle diyarbakırlı kürdün kürtçe üzerinden tam olarak anlaşamadığı gerçeğini görmüş biri olarak kürtçeyle türkçe'yi kıyaslamaya kalkanlara katıla katıla gülerim. coğrafik ve sosyolojik olarak yıllarca birbirinden kopuk yaşamış aşiretlerin dili olmaktan öteye gidememiştir kürtçe geçen yüzyılın son çeyreğinde türk devletinin hastalıklı yaklaşımına reaksiyon olarak bir kimlik hareketi olarak yeni yeni organize olan bir dildir. bunun yanlış olduğunu ispat etmek için örnekler sunacak arkadaşlar mutlaka olacaktır farkındayım. ama sen yıllardan beri iç içe yaşadığın bir türk'e bile dilinin inceliklerini ya da özelliklerini hissettiremiyorsan dilinin zayıflığını kabul edeceksin haddini aşıp okyanus mesabesindeki türkçe'ye dil uzatmaya da kalkmayacaksın. bugüne kadar hiç bir devletin dili olabilecek kapasiteye ulaşamamış kürtçe'ye resmi dil statüsü kazandırmaya hazırlanan ak parti iktidarı da açiz ve nakıs politikalarına bir rezalet daha ekleyeceğinin farkına varsın. bu memlekette hiçbir kürt hiç bir türk'ten hak bakımından eksik değilken kürt sorunu diye ortaya çıkarsan durum buraya gelir. amacım bir dili küçümsemek değil lakin türkçe'ye laf edebilmek için çok cüretkar olmak lazım. o cüret de ana dili kürtçe olan kimsede olamaz.
insanların kendi arasında iletişim kurabildiği halde, bazı gereksizler tarafından bilime göre dil değildir gibi zırvalıklara maruz bırakılan dildir. evet efendim dildir. siz kabul etseniz de dildir etmeseniz de dildir. öğrenmeyi istediğim ama öğrenme fırsatı ya da öğretecek kimseyi bulamadığımdan şuanlık bilmediğim dildir. ama üstüne basa basa söylüyorum dil-dir.
bayağı bayağı var olan dildir ve milyonlar tarafından kullanılmaktadır. yahu inkar politikası nereye kadar ? hadi sevmezsin anlarım, nefret edersin anlarım ama yok demek neyin kafası ? ya da neyin kafasızlığı ?
''insana yakışmayan bir şeydir, bir halkın, ulusun diğerlerinden aşağı ya da üstün olduğunu iddia etmek!.. etnik kimlik, din, dil, renk bizim için ayrım değil zenginlik gerekçesidir...
''sınıf kininden'' daha şaşmaz pusula yoktur. emekçiler/üretenler bir tarafta, sömürücü sermaye sahibi asalak sınıflar bir yanda. bizim için tek ayrım budur!.''
bir tane tarih ve dil kitabı okumamış, körü körüne kürtçülük yapıp aslında neyi savunduğunu bile bilmeyen özgürlük(?) havarilerinin kıçından uydurdukları dildir. al biraz farsçadan, biraz arapçadan ekle birazda türkçeden al sana mis gibi yapmacık bir dil. konuş konuşabilirsen.
dağdaki enikler bile her türlü konuşmalarını(telsiz konuşmaları gibi)türkçe yapıyorlar. gel de gülme.
itin ürmesi ne kadar dilse, o kadar dildir. ama hakkını yemeyelim, sonra ajitasyon yaparlar hemen malum, doğaldır. national geographic de yayınlanmalıdır.
bazı dört harflilere batan dildir. yeryüzünün herhangi dilinden biridir. kusmuk sesine benzetenler almanca'yı, macarca'yı falan neye benzetiyorlar acaba? düzgün konuşulmadığı zaman türkçe de osuruk sesi gibi çıkabilir, ingilizce de. gerçekten de bir dili bu kadar dert edinmek ağır bir manyaklık gerektiriyor.
dil değildir ulan değildir amk dünya dönmüyor ama yine de dönüyor mu diyelim ? grammer'i farsça'dan alınmış olan kelimelerin %99u alıntı olan bir topluluğa dil denmez. kürtçe dil ise eğer mesela 50 60 ya da belki daha fazla kendine özgü kelimesi olan şehirlerin de dili vardır izmirce orduca konyaca felan. öyle insanlar konuşuyor diye dil olmaz. biraz araştırın bakın kürtçe'nin içeriğine. sen kürtçe dersin ama kürtçe dildir diyemezsin işte yılmaz özdil'in izmirce'si gibi bişeydir bu.
anasını satayım otu boku faşistliğe bağlıyorlar caydım bu cahillerden yav. kendi ekleri yok eylemleri yok grammer'i yok ama dilmiş. hassiktirin oradan.
dil. ula o kadar diyorsunuz dil değildir diye. farsça, arapça karması diyorsunuz. kaçınız kürtçe'yi, farsça'yı, arapça'yı tam biliyor? kaçınız buna göre bir kıstas dile getiriyor. kaldı ki, osmanlıca diyoruz, ben kendim 4 yıl boyunca osmanlıca eğitimi aldım. bir sürü farsça, arapça kelime vardı. ama ismi osmanlıcaydı. biz hep böyle konuştuk. abi yemin ediyorum intihar edecem. state is not the only source of language demiş anderson abimiz. "anlayanaaa"
bugün şehirler arası otobüste biri kadın, diğeri erkek olmak üzere iki kişiyi bu dili konuşurlarken duydum. başta sorun değildi, ama zaman ilerledikçe durumdan rahatsız olmaya başladığımı fark ettim. bir zaman sonra ise artık tamamen rahatsızdım. oysa rahatsız olmam çok saçmaydı! önce, anlamadığım bir dil konuşulduğu için rahatsız olduğumu düşündüm; ama bu koca bir yalandı. italyanca ya da ne bileyim, fransızca olsaydı bu diyalog, umurumda bile olmayacaktı. sonra acı içinde fark ettim ki o iki kişinin bir şekilde bana zarar vereceklerinden korkuyordum.
tüm yol boyunca korktum. en ufak kıpırdanmalarından korktum, tedirgin gözlerle onları izleyip durmuşum yol boyunca kendim bile farkında olmadan. her an bir patlama sesi bekledim, hatta bir canlı bombanın hedef seçmesi için ne kadar uygunuz, onu hesapladım kendimce. belki de hiç düşündüğüm gibi değildir o işler; yabancısıyım, bilemiyorum. onlarsa yol boyunca o beni korkutan dilde konuşup gülüştüler. yani her insanın yapabileceği şeyler.
erkek olanın annesi olduğunu düşündüğüm kadın, muhtemelen kürtçe dışında bir dil bilmiyordu. belki şehrinden dışarı bile ilk çıkışıydı. eğer öyleyse ne güzel bir karşılama yapmıştım içimden ona. tüm bunları düşündüğüm için kelimelerle ifade edemeyeceğim kadar çok utandım kendimden. kelimelerle ifade edemeyeceğim kadar çok canım yandı hissettiklerimden. bana göre hiçbir dilden korkulmamalıydı ya, ikiyüzlülüğümden utandım.
oysa bana tüm bu mücadele, tüm bu dökülen kan saçma, aptalca ve hatta komik geliyor. önemsemeyi reddedeli çok zaman oldu içimde olan biteni. kimse düşmanım değildir benim, ben de kimsenin düşmanı değilimdir. bunlara rağmen yine de korkuyorsam bir şeyler her zamankinden de çok yolunda gitmiyor demektir bir yerlerde...
" Türkçe bilmiyor yalnızca Kürtçe bir şeyler anlatmaya çalışıyor bizlere. Dilimiz uyuşmasa da anlıyoruz ki beden diliyle bize hayat hikayesini ve yaşadığı sıkıntıları anlatıyor. Dil, ırk, ten ya da inanç herşeyin ötesinde bir ortak paydayı görüyoruz bu teyze de, acı..."
Bildiğim kadarı ile Osmanlıca Türkçe ingilizce ve şuan aklımda olmayan bir kaç dilin birleşimi ile oluşmuş dildir. Bir rivayete göre her bölgenin kürtçe dili farklıymış yani Şırnak da oturan Kürt farklı kürtçe konuşurken Hakkari de oturan kürdün kürtçesi farklıymış o yüzden resmi dil olması imkansızdır adamlar daha kendi kendilerine anlaşamazken resmi dil olması saçma geliyor ayrıca kaba bir dil de diyebiliriz.
