istanbul'da yaşadığım dönemlerde, hafttada en az bir kez ziyaret ettiğim, seyyar satıcı kokoreççi hüseyin usta'yı anımsamama neden olmuş yiyecek. Aynısını şampiyon'da da yedim ama o tadı hiç bir yerden alamadım.
Ayrıca turistik yerlere, turistlere kokoreç'i '' turkish kebab '' diye yutturan bir çok kokoreççi vardır. bunlar alnından öpülesi esnaflardır.
sevmeyeni yoktur fikrimce bu değişik yemişin. ancak bazı kesimler vardır ki "ıyy yoook yiyemaaam baan bunueaaaa öğğ" diye saçmalıklarla farklılık çabasına girer o vakit "bi yürü git" diyesi gelir insanın.
izmir çanakkale yolu, serinkuyu kavşağı, şemikler e doğru gidişte yaklaşık 50 metre ileride sağda, naci usta nın dükkanında satılan kızarmış lokum. izmir usulü mü istanbul usulü mü diye tartışılmasına nokta koyacak eserler ortaya koyar. yemeden kimsenin farkını anlayamayacağı bir durumdur o aslında.
çünkü izmir usulünde iyi temizlenmemiş ya da süt kuzu olmayan kokoreç yenemez. ikram edilse bile ya çiğnemekten çeneniz ağrır ya da kokudan değil yemek kusarsınız. o nedenle istanbul usülü diye bir yöntem ile bıçak ile kıyarak ve bol baharat basarak bunun önüne geçerler. oysa izmir usulü ekmeğin üzerine konup 4 ya da 5 bıçak darbesi ile sadece dağıtlır. dışı nar gibi kızarır ama içi kızarmamış için için pişmiştir. o nedenle koku vs varsa direkt farkedilir. yerken taze ekmeği ısırdığınızda kokoreci de yanında kopardığınızı farketmezsiniz. çiğnediğinizde ağzınızda dağılır. içine sadece kimyon isteğe bağlı biraz da toz biber konur.
ulukent te yediğim kokoreç te iyiydi bu arada. ulukent e girdikten sonra 100 metre ileride solda. bu arada süt kuzunun mevsimi olduğundan işi düşenlerin akşam 8 ya da 9 a kadar açık olduğunu tahmin ettiğim naci ustanın yerine bir uğramalarını tavsiye ederim.
bursa'da gençosman kokoreççisi oldukça meşhurdur. midenize güvenmiyorsanız asla bütün ekmek kokoreç istemeyin kokoreçi çok iyidir lakin çokda baharatlıdır. çok severek yedim orası ayrı.
Bilindik yerlerde yenilmesi tavsiye edilen ve sakatatla yapılan güzel yemek geleneğimiz. Avrupalılar bunu bize yasaklamaya çalışırlar ama Almanya' nın göbeğinde ben denizin bir çeyrek yemişliğim vardır.
ayaküstü yenilmesi gereken bir iki masa,üç döt tabure anadol bir arabanın arkasında ama araba sabit olacak mükemmel gıda. adres : antalya / kaş kınık beldesi. mustafa abi. yiyin hak vereceksiniz...
Kuzunun ince bağırsağı çok incelikle temizlenip , kokoreç mangalında çevrilerek pişirilen bir yemek türüdür. Özellikle geceleri alkol alıp sonra da acıkan insanların tercih ettiği bir yemektir.
Bu lezzeti midem bulanır korkusuyla yıllarca tüketmedim. Ama en sonunda abimin ısrarına dayanamayıp bende ilk kez tatma şansını elde ettim.
Ve o yemeden geçirdiğim yıllar için pişman oldum. Gerçekten lezzetli yiyecek yanında da bir şalgam suyu olursa çok iyi gider.
Hiç yemeyenlerin en azından bir tadına bakmasını tavsiye ederim.
Ama şunu da söyleyeyim her gördüğünüz yerden değil, temiz ve işini iyi bilen bir yerden tüketmeyi tercih edin.
Dana inek kuzu gibi dinmizde yenmesinde sakınca olmayan hayvanların ince bagırsaklarının pişirilmiş haline kokoreç denir. Makbulü közde pişmişidir. Ayrıca midye dolma ve ayran kokoreç'e eşlik eden yiğicek ve içeceklerdir.
Çok sevdiğim yiyecektir. Kokusununda ayrı bir çekiciliği vardır.
Pişmeden önceki kokusundan bahsetmiyorum tabi.
