havası insanın boğazını tıkayan şehir. yeşil, imkanları güzel sayılır, insanı yardım etmeyi sever ama havası leş gibi arkadaş. malatya'dan buraya gelince boğuluyorum. izmit'ten malatya'ya dönünce temiz hava, oksijen ciğerlerimi yakıyor. bir de doğru düzgün yemek yiyebileceğiniz bir müessese yok.
2000-2002 arası yüksekokul'a gittiğim şehir. Bu şehri Real Market hâlâ faaliyette olduğu zamanlardaki ekmeği ve okul önü kafeteryada Dünya Kupası izlediğimde Hasan Şaş'ın attığı gol sonrası sevincimle anımsıyorum. Kullar yemyeşil köylük yerdi. Bazı bazı rüyalarımda oralarda uğraşırım. Kaset taktığım walkman ile Asya Tur ya da Efe Tur otobüsüne biner, her haftasonu umut dolu dimağımda serin hayallerle istanbul'a dönerdim. Ben ne bileyim felaketin hemen yanıbaşımızda olduğunu? Bir süre daha anlayamadan devam ettiğim hayatımın en güzel rahatlığını o dönemde yaşamışım, anlayamamışım. Şimdi sadece rüyalarda kalan bir tatlı anı bu şehir. Bir de askerliğimi yaptığım Bitlis Tatvan öyledir benim için.
bana ankara'ya giderken yaşadığım travmayı hatırlatan, bundan sonra ne zaman o yerden geçsem yaşadığım olayı hatırlayacağım ve otoyolundan zevk alarak geçmek istediğim ilimiz. etkisi geçene kadar seyahat ederken sırf oradan geçmemek için yolu uzatmak zorunda kalacağım.
Merkez nüfusu izmit'e ek Başiskele ve Kartepe ile birlikte 628 bindir.
Merkeze bağlı Gebze ilçe nüfusu ise 407 bindir.
Gebze nüfusu bütünleşik ilçelerle birlikte ise (darıca, Dilovası, Çayırova dahil) 841 bindir.
Sanayi daha çok Gebze'de yoğunlaşmıştır.
Yaşadığım şehir. izmit kent meydanı'ndaki kafeler sokağında egzoz bağrıtan lise terk kekolarıyla ve o kafelerde oturup arabalı ve sponsor olacak erkek arayan aşko kuşkolarıyla meşhurdur. Bu açıdan bakacak olursak; neyse, bakmayalım.
Sanayi bölgesi, istanbul'da başlayan Marmaray seferlerinin ulaştığı şehir. Darıca'nın orman bölgeleri ve derince limanı gezilmeye değer olup, Gebze'de sanayi siteleri dışında bir şey göremezsiniz.
