eskiden bir keresinde mescide girmiştim ve mescid hocası mikrofonu sanırım benim bozduğumu düşünmüştü, ben de kendi kendime vaaz veriyordum sonra gelip "bak seni buradan aşağı atarım" demişti. başka bir adam pencereden görmüştü ama görmese daha da kızar mıydı bilmiyorum. o hocaya hakkımı helal etmiyorum. yine de zararlı bir duygudur. öç alma isteğidir.
Kin tutmak bir olayi , bir kişiyi size verdiği zarardan dolayı bir köşeye yazmaktır. Sanıldığının tersine insanın elinde olmayan bu duygu , insanı yordugu gibi aynı zamanda uyanık ve temkinli yapar. Bir daha aynı yerden yara almazsınız.
Anlaması zaman alan duygulardan biri diye düşünüyorum.
20li yaşların başında çok akıllı ve yakın bi arkadaşımla bu konu açılmıştı. Ben o zamanlar kendimi hiç kinci biri olarak görmüyordum, o da bana bence sen baya kincisin demişti. O duygular bana normal bi öfke veya hayatın doğal akışı gibi geliyordu.
Şimdi 20li yaşların sonunda anlıyorum ki haklıymış; ben gerçekten kinci biriyim.
Öyle bir kinciyim ki içimin soğuması yıllar da sürse, bu süreçte kendim acı çeksem de bedel ödesem de kan kussam da istediğimi alana kadar durmuyorum ve alıyorum da. Aksi halde ölene kadar devam zaten.
En tehlikeli iki huy bence kin ve hırs.
ikisi de bende mevcut malesef.
kuran-kerim de der ki biz kullarımızın kalbini pembe yarattık. ve dusmanların kalbini tasa cevirdik.
yani kalbini toz pembe tuttugun kadar allah ın sevgili kulusun.
bu merhametten gecer. bu affetmeden gecer yerine gore. bu sevgiden gecer. bu anlayıs ve toleranstan gecer. bu sakinlik ve sevgiden gecer. bu huzur yaymaktan gecer. bu paylasmaktan gecer. kibirden degil halden anlamaktan gecer.
birlesmis milletler yardım kuruluslarında calısacak kadınım. harcanıyorum:)