Anlaması zaman alan duygulardan biri diye düşünüyorum.
20li yaşların başında çok akıllı ve yakın bi arkadaşımla bu konu açılmıştı. Ben o zamanlar kendimi hiç kinci biri olarak görmüyordum, o da bana bence sen baya kincisin demişti. O duygular bana normal bi öfke veya hayatın doğal akışı gibi geliyordu.
Şimdi 20li yaşların sonunda anlıyorum ki haklıymış; ben gerçekten kinci biriyim.
Öyle bir kinciyim ki içimin soğuması yıllar da sürse, bu süreçte kendim acı çeksem de bedel ödesem de kan kussam da istediğimi alana kadar durmuyorum ve alıyorum da. Aksi halde ölene kadar devam zaten.
En tehlikeli iki huy bence kin ve hırs.
ikisi de bende mevcut malesef.
