https://galeri.uludagsozluk.com/r/2421525/+
Soğuk bir kış günü, hava eksi derecelerdeyken görmüştü bizimkiler seni. Sonra günlerce aradık taradık en sonunda sitenin marketinin bulaşık süngeri rafında uyurken bulduk. Başta hamile sandık ama nereden bilebilirdik koca göbekli olduğunu…
Sonrası benim ikinci evimdeki ikinci kızım sütlaç oldun. Geldim, gittim, mamanı suyunu verdim, kumunu temizledim, havada uçuşan tüylerine rağmen üşenmedim dakikalarca sevdim, dakikalarca rulolandım. işten yorgun argın dönsem bile ihmal etmedim seni. Hatta en son yanına geldiğimde banyoda kilitli kalıp çilingir çağıracak duruma bile gelmiştim. (Bu olay bile hep seninle hatırlanacak) velhasılı, aylar sonra sahiplendirdik seni ve artık başkasının koca göbeklisi olarak hayatına devam edeceksin. Tüyün kadar ömrün olsun, kalbim seninle, izmir’de…
Ben eve şuan alamıyorum, sebeplerim var. Ha işlettiğim otelin önünde yamuk ağız var. Siyah beyaz. Dünyanın en uslu kedisi. Mamasını verince mecbur başında bekliyorum, yoksa yemiyor. Korkuyor enayi diğer kediler gelip döver, mamasını yer diye. Eğer fırsatım olsa onu eve alırdım. Bunu neden yazdım? Çünkü 175 entry’yi tamamlayıp 14.000 olmaya kasıyorum.
Kedi sahibi olunca insan gerçekten başka bir sorumluluk alıyor. Dışarıdan bir kap mama, biraz sevgi yeter gibi görünüyor ama bunun dışında veteriner masrafı falan da oluyor. Geçen sene benim minik hastalanınca muayene, tahlil derken bayağı bi ücret tutmuştu açıkçası. O zaman evcil hayvan sigortasını bilmiyordum. Sonradan birisinin tavsiyesiyle Türkiye Sigorta’nın evcil hayvan sigortasına baktım ve yaptırmaya karar verdim. Ayakta ve yatarak tedaviyi karşılaması, acil durumlarda destek olması bayağı içimi rahatlattı. Veteriner danışma hattı da güzel düşünülmüş, en azından insan panik anında birine danışabiliyor. Ücretsiz tırnak kesimi, göz kulak temizliği gibi şeyler de küçük ama hoş detaylar bence. Kısacası kedi bakmak sadece mama almak değil, bunun sağlık tarafını da düşünmek gerekiyor. Ben kendi adıma böyle bir güvence olunca daha rahat hissediyorum, sonuçta kedimiz aileden biri gibi oluyor.
