5 yıllık beraberliğimizi yarın sonlandırıyorum. Bi yanım sevinirken bi yanım nasıl karalar bağlıyor gerçekten anlamadım. Seni çok seviyorum ama Allah belanı versin istanbul'un özeti tam olarak bu.
Nasıl alışıcam, nasıl aşıcam bunu ben? içime oturan öküz kalkıcak mı bir gün?
Doğal seleksiyona elendim, köyüme dönüyorum. Kalan sağlar sizlerindir.
Bu entryi gültepedeki evimin son akşamında cenin pozisyonunda giriyorum.
Marmara bölgesinde bulunan ve her dönem yoğun göç almış bir ilimiz. ayrıca Nezaman gitsem basıma bir iş geliyor bu şehre; O mu beni sevmiyor, insanlarımı çok çakal bilemiyorum. (bkz: Canım Ege'm)
edit: uykusuzluk fena... bölgeyi il yazmısım; affola.
Bir süre yaşayıp sonra terk ettiğim ama dönmek zorunda kaldığım şehir. Sevmiyorum çünkü istanbulda yaşamanin bana bir katkısı yok. Sevdiğim insanlar olmadıkça, kendimi güvende ve huzurlu hissetmedikçe, istediğim gibi yaşayamadikça maddi olarak zar zor gecindikten sonra ne anlamı var bu şehrin! Ama gidemiyorum da öyle bir şey.
Eğer Taksim, Beyoğlu, Etiler civarında yaşıyorsanız istanbul da yaşıyorsunuz demektir. Onun dışındaki ilçelerin Ankara dan ya da Bayburttan pek bi farkı yok
