insallah bir 11 12 ay daha yaşayıp siktir olup gidegecim sehirdir. havası pis, yemeği pis, insanı pis.. burada yasamaya devam edersem 50 yaşamı goremem vallahi. 20 kusur sene yasadim burada yeter artik.
nedense sürekli ankara ile mukayese edilen şehir. deniz seven insana göre tek artısı denizi olmasıdır ki benim için o da yoktur. ankara her türlü daha yaşanılabilir bir şehirdir. tabi insan üzülüyor ömrünün yarısının geçtiği şehrin bu denli korkunç bir yer olmasına ve vasıfsız göç almasına. uzaktan bakıldığında muazzam bir manzarası var çünkü. üstelik iki kıta arasında bulunması sebebiyle dünyada örneği yok.
siz burada nasıl yaşıyordunuz bu zamana kadar ben okumaya geldim ama böyle şehir olmaz olsun arkadaş trafiğine pek takmıyorum da normal bir anadolu şehrinden geldiğinizde insan şaşırıyor. buradaki apaçi nüfusu hızla üreyip şehri ele geçirmek üzere.
genç iken iyi,güzel, hoşta; yaş kemale erdiği zaman gerçekten de çekilmeyen ve de bunaltan,boğan şehirdir. iki aylık bir ara sonrası yeniden döndüğüm ve de alışamadığım, sinirlerimi geren bir şehirdir.(özellikle trafikte) eviniz ve arabanız yok ise, veya en az 15 bin tl maaşınız yok ise gerçekten istanbulda durmanın bir anlamı yok. istanbul zenginlere güzel imkanlar sunan, orta halli ve fakir aileleri ezen bir kent. 8 senedir burda yaşıyorum. ev sahibi de oldum çok şükür. kira problemim olmamasına rağmen düşünüyorum, ulan benim bu kadar tantanalı, bu kadar siktiriboktan insanın olduğu, kalabalık bir şehirde ne işim var diye. şimdi diyeceksiniz ki hayat sana güzel çık gez, dışarı çıkmaya korkuyorum. evim merkezlere uzakta. arabayı çalıştıracaksın. arabaya bin, trafik stresi + benzin parası + boşa geçen saatler + park yeri bulma sorunu + ispark ücreti öde. bu kadar işkenceye katlanacaksam ne anlamı kaldı. sikmişim böyle şehri. neymiş dünya başkentiymiş. neymiş istiklal caddesiymiş. ulan ankarada 5 senede yaşamadığım stresi, burda 1 ayda yaşıyorum. her türlü maganda var. burda bir yere gitmek gerçekten insanın sinirlerini ve de sağlığını bozuyor. 20 milyon kişi yaşamasına rağmen, trafik sorunu hat safhada olmasına rağmen, sayın büyüklerimiz halen konut yapmakta. arkadaş vize uygulayın bu şehre. işi olmayan gelmesin. haftasonu bir çıkayım hava alayım diyosun, çıktığına çıkacağına bin pişman oluyosun. acaba trafikte başıma ne gelecek diye düşünüyorsun. yazıyı fazla uzatmayayım. kısaca söyleyeceğim şudur ki, nefret etmeye başladım bu şehirden, siktirip gitmek istiyorum burdan, bir gün gidicem. Ankara'ya yerleşicem.
Galatasaray lisesinin aradan (50. Yıl anıtının ara) boğazkesene doğru kollarının sallayarak o yokuşu inerken her adımda dertlerinin tek tek döküldüğü şehirdir.
Aylik geliri en az 15000 tl olanin, bir evi ve de arabasi olanin rahatlikla yasayabilecegi sehirdir. Zenginlere guzeldir,orta halli ve fakir ailelere gore degildir. Trafigi derttir, sahsen bu sehirde yasayarak kendimi enayi gibi hissediyorum. Neden mi? Cunku her seye degerinden fazla para oduyorum. Normalde ankarada disarida 10 liraya yiyebilecegin doneri burda 15-20 liraya veriyolar ki, o da pek bir seye benzemiyor,ev kiralari ucuk, sebze meyve hayvani derecede pahali ve de taze degil, surekli bir insan sirkulasyonu oldugu icin, insanlarin birbirine tahammulu yok ve de trafikte hayvanlasiyorlar. Sikmisim istanbulu, bir de ankaraya laf soylerler. Siz ankaraya kurban olun. Gitme imkanim olsa bir dakika durmam bu sehirde...
ilk geldiğim günü daha dün gibi hatırlarım harem otagarında annemin valizleri almasını beklerken sabah soğuğu ve martı sesleri eşliğinde uzun zamandır görmediğim denizine bakmıştım ve umarım annemin verdiği bu ikinci şans bizi üzmezdi diye düşünmüştüm ne kadar da olgunmuşum.
