beni yoruyor. hep mutsuz yoruyor. gel-git akıllı yoruyor. her seyden sıkılan yoruyor. hep sikayet eden yoruyor. bir sıcak bir soguk yoruyor. dengesiz yoruyor. kacıp gitmek istiyorum.
bir donem ben de huzursuzdum. o donem huzursuz insanlara cekilirdim.
AMA artık huzurluyum. yanımımda da huzurlu insanlar istiyorum.
Huzursuzsa da içinde saklamalı galiba. Bir keresinde sınıftayken iç huzursuzluğum olduğu için çok derin bir nefes almıştım, hoca bakmıştı ama o kadar. *
Huzursuzluktan ne anladığımıza bağlı olarak nitelikleri değişecek insan. Psikoz olanını bir tarafa bırakalım.
Örneğin bir eleştirmen şairliğiniz ile ilgili olarak "huzursuz" tespitinde bulunuyorsa bu artık bireysel bir özellik olmaktan öte ürettiğiniz şeylerin ham maddesi haline geldiğini gösterir huzursuzluğun.
Şahsım adına ben hep huzursuz bir insandım. Devlete, topluma, aidiyete, kurallara, tabulara karşı içimde büyüdükçe büyüdü bu huzursuzluk, halen de büyüyor. Profesyonel hayatımda ürettiğim her şeye de yansıyor haliyle. Kolektif bir şekilde huzurumuz kaçsın istiyorum. Benim gibi huzursuzları da gıdıklıyorum bu yüzden yazdıklarımla.
insan bir parça bile huzursuz değilse bir şeyler yanlış gidiyor demektir.
