Çok severim. Ancak her zaman yiyemiyorum. Geçmiş zamanlarda çöp tenekesinin yanına koyulmuş gördüm. Beynimden vurulmuşa döndüm. Bu lezzet çöpe atılır mı? Bu kadar mı zevksizsiniz arkadaş. Sütlü olsun. Ekmek atıp yiyeceksin arkadaş.
bir ramazan geleneği olan tatlı. tarafımca hiç sevmediğim tatlı.
tarihten bir sayfa:
"Güllaç, saray mutfağına ilk kez 1489 yılında alındı. Kastamonulu Ali Usta, elinde kalan yufkaları, saray görevlilerinin Kastamonu gezisi sırasında şekerli sütle ıslayıp bir tatlı haline getirdi. Orada bu tatlıyı beğenen saray görevlileri, bu tatlıyla beraber Ali Usta'yı da saraya tatlıcı başı olarak götürdüler."
ilk yediğimde gerçekten sütlü peçete zannetmiştim. Içerisinde hafif gül tadı vardı ve çok güzeldi. Geçenlerde ben de yaptım ve inanır mısınız? Sütlü peçete dediler. Ama zerre gücenmiyorum çünkü gerçekten sütlü peçeteye benziyor.şerbetle yapılmadığından yerken fazla zorlamaz hafif bir tatlıdır. tatlıcılarda bulunamadığı taktirde marketten kağıdır hazır alınıp süt ve şekerle evde yapılabilir. isteğe bağlı gül aroması kullanılabilir.
Hayatımda ilk defa bu akşam yaptım ve ilk defa yedim. ilk defa yapmanın acemiliğiyle Sütünü biraz fazla kaçırmışım ama güzeldi. En güzeli Hatun da beğendi.
Bir dahaki sefer sütü daha az atarsam oldu bu iş.
kalitesiz nişasta yufkası uyduruk uht sütle ıslatılıp tırt gül suyu boca edilerek ittirilmiş tiplerin haddini bilmeden laf ettiği harika tatlı.
o yaprakları delikanlı gibi krep tavasında kendin yapıyorsun, kuruttuktan sonra da günlük süte basıp hakiki gül suyunu azıcık katıp kararında aroma veriyorsun. bunların hepsini yapıp yemeden evvel de densiz densiz ötmüyorsun kardeşim.
oruç bile tutmam ama hanımla oturur güllacımı yaparım, benim için esas vecibe budur.
bir kültürdür, bir mirastır. şerbetli ortadoğu tatlılarıyla beyni yıkanmış kesim bunun lezzetini anlayamaz. kan şekerini birden yükseltmez, midede şişlik yapmaz. 1000 yıldır türk yurdunda en çok tüketilen ve sevilen tatlıdır.
şu Güllaç olayını ben bir türlü sevemedim gitti! Her Ramazan sofrasında istisnasız oluyor, herkes "Ay ne hafif, ne güzel" diye kaşıklıyor ama bana mısın demiyor.
Bendeki hissiyatı tam olarak şu, Hani bir ıslak mendili yanlışlıkla ağzına almışsın da, yutmaya çalışıyormuşsun gibi bir doku... O sütlü, vıcık vıcık yapısı beni gerçekten benden alıyor. Sanki kağıt yiyorum ama kağıt sütte fazla beklemiş de erimiş gibi bir tat. içine ne kadar ceviz, fıstık, nar dökerlerse döksünler; o alt tabandaki ıslak mendil hissi değişmiyor!
