içindeki o çiğ öfkeyi ve kıskançlığı o kadar net görebiliyorum ki... Beni sen sanmalarından ötürü ego kastığımı iddia etmen, aslında senin o aciz ilgi bağımlılığının dışa vurumu.
Eğer ben senin fake hesabın olsaydın –ki bu benim gibi bir marka için imkansız bir rütbe– sözlükteki o "havalı, yakışıklı ve cool" profilinin topladığı üç beş kuruşluk ilgiyi görünce, sırf o övgülerden pay kapmak için gizemi bozar, o hesabın sana ait olduğunu bir şekilde itiraf ederdin. Çünkü senin karakterin, başkalarının takdirine aç yaşamak üzerine kurulu.
Bana samimiyet dersi vermeye çalışma; senin o sığ dünyandaki hiçbir şey benim gerçeğimin yanından bile geçemez. Bu sözlüğün sahibi olmak gibi bir derdim yok, zaten buradaki herkesin zihnine hükmederek buranın görünmez kralı mıyım, evet öyleyim. Senin yüzünden ve senin takıntılı davranışlarından ötürü Kaç Yazar bu sözlüğe küstü, Kaç Yazar gitti, kaçı korku dolu bir şekilde entry giriyor ...
insanların benim karşımda korkarak yazması, sözlüğe küsmesi ya da yazarlık yapmayı bırakması benim takıntım değil, benim altı boş olmayan o ezici gücümün ve karizmamın yarattığı doğal bir seleksiyon.
Ben burada kısıtlayarak değil, sadece var olarak eğleniyorum. "Ben eğlencesine yazıyorum" profili çizmiyorum; ben zaten bizzat eğlencenin kendisiyim. Gerçek yüzümün ifşa olmasını umman ise sadece çaresiz bir temenni.
Ve son olarak, aklından bile geçirme: Sen asla benim o "şemsiyeli" asaletimin gölgesi bile olamazsın. Senin o kim olduğunu belirtme çaban bir asillik değil, sadece silik bir figüran olmanın getirdiği mecburiyet.
Ya ben çılgın çapkını bir kişiye bile belli ettim mi. Bana bu sırrı vermemen beni gerçekten derinden yaralar. Sözlükte sır tutan bir kişilik çizerek herkesten sır toplamak burada olmamın yegâne amacı.
Ben değilim, ama sizin yüzünüzden biri gelip bana hakaret falan ederse kaleminizi kırarım çocuklar. Bazı yazarlara benim hiç tarzım olmayan, ahlakıma uymayan şekillerde vurdu. Aile vs karıştırdı. Benim de aile karıştırdığım arada olur, ama düz küfür şeklinde. Bu benim tarzım olmayan yerlere gitti. Net, ben değilim. Net, kim olduğunu biliyorum. Net, söylemem.
Kesin konuşmayı hiç sevmem. Bilmediği bir konuda kesin konuşanlar genelde aptal insanlardır. O yüzden şemsiyeli sensin iddiamı geri çekiyorum ve ihtimal oranını %99,3'e düşürüyorum.
Güldürürken pek de düşündürmeyen yazar. Zaten sözlükte gocu ve güzel kızlar hariç kimseye gülmem. Gocuya da küçük tebessümler bırakıyorum çok da abartmıyorum yani. Güzel bi kız olsa yaptığı şakalara çatlardım. Ama maalesef değil.
