Bizim geleneğimiz cenaze boyunca komşularımızın yemek yapması ve misafirlerimiz ve bize getirmeleridir. Bu benim içimi ısıtan bir gelenek. Ve öz geleneğimiz de bu, sürdürülmesi taraftarıyım. Komşu/ yakın akraba cenazelerinde hiç kimseye yemek hazırlatmadık, Allah nasip ederse hazırlatmayacağız da.
instagramda karşıma bir anda bir haber düştü. Daha geçen hafta gördüğüm konuştuğum bir ebeveyn vefat etmiş. Daha çok gençti, en fazla 2 aylık bir bebeği vardı, beynimden vurulmuş gibiyim. Hayat çok acımasız.
X te gördüğüm bir ileti üzerine merakıma yenik düşüp izlemeye başladığım dizi.
O değil de bugün manita ne izliyorsun diye sordu. Ben de bahsetmiştim ya dedim, ha küçük karılar izliyorsun, benim karım da küçük zaten dedi. Ve dizi benim için yepyeni bir boyut kazandı; küçük karılar izleyen küçük karı shshshshs.
Çevrem benim ilişkilerimi iyi yönettiğimi söylüyor. Bunu terazi yükselenime borçluyum, ilişkiler ve ortaklıkları çok diplomatik yönetiyorum, tşkler venüs.
Çocukken tatlı sevmezdim, aç kalmamak için ilk defa tatlı şeyler yemeye başladığım ilk yetişkinliğimde bile bu tatlıyı sevemedim. Sanırım hayatım boyu sevemeyeceğim bir tatlı bu.
