dünyanın en kötü başkentidir. köklü bir geçmişi olmayan türkiyenin tek şehridir.
yapay olduğu o kadar aşikardır ki, insanların kenarlarına şehir kurduğu, medeniyetin göstergesi olan "su" ankaranın hiç bir yerinde yoktur. ne bir ırmak, ne bir göl ne de bir deniz. tuz gölü ise ancak sınırındadır ve şehir merkeziyle alakası yoktur.
türkiye cumhuriyetin başkenti. başkent olması sebebiyle şehirde hakim renk gridir, insana sadece taşdan yapılmış bi şehir gibi gelir, her an önünüze bilmem ne kurumu başkanlıgı binaları çıkabilir.
tohumlarım atılmadı toprağında, ilk oksijeni çaldığım yer değilsin.
daktilo kokulu ciddiyetinde, her sabah andımızı okudum yıllarca. çocukluğumun seslerini, kısacık boyumu sokakalarında yükselttim.
dağların kıyıya paralel, ve cevapların " deniz etkisi" olmadı hiç. ben bütün çoğafya sorularında seni başka şehirlerle aldattım.
yazaların öyle kurak ki, bu yüzden mi büyüttüğün her insanı biraz kuru, kışlarının ayazı gibi biraz soğuk donattın?
kaçmak için uğraştığım, dönüşlerimin mecburi istikameti şehrim.
fethetmek için karanda yürüttüm bütün denizli hayallerimi,
sen ağaçlar büyüttün parklarında, beni hep eskittin.
eskişehir'de 2 sene geçirdikten sonra, çok karmaşık gelen şehir.
adalar, doktorlar ve çarşı'dan oluşmasına karşın insana yeten eskişehir'in düzenli yapısının yanında, ankara insanın başını döndürüyor. ya da 3 ay geçmesine rağmen ben hala alışamadım. kısfmet.
bu aralar 'gündüzleri sıcak ve sıklat; geceleri soğuğa yakın ılık ve bol bol yağışlı' memleket. yaklaşık bir haftadır her akşam uzun uzun yağmur dövüyor sokağın asfaltlarını. önce aydınlanıyor gökyüzü şimşek ile, sonra gökgürültüsünün sesini ışığın parlağıyla korole duyuyorsun. kiri, isi, süpürüp parlatıyor yalnızlıkları.
uzak kalıp çok özlediğim, özlemime mana veremeyenlere "boş şehri özleyecek halim yok ya" diye cevaplar savurmama sebep, an itibariyle yağmur haberlerini alıp, hayallerine dalınan şehir. özlenen, içinde özlenileni barındıran.
etimesgut ve sincan civarlarında etkili olan fırtına, şimşek, gök gürültüsü ve dolu gibi bilimum doğa afetleriyle yerimizden zıplatmış şehirdir an itibariyle. *
Minik türkiyedir. istanbullusu gelir, ne dandik şehir lan en güzel yanı istanbula dönüşü der, izmirlisi gelir, askerlik iyiydi de ankara kötüydü bu ne lan sapsarı heryer der, bursalısı gelir, kendimle başbaşa kalacağım bir denizi bile yok der. Kızları çirkin, insanları asık suratlı, elektro sazla çalınan iğrenç müzikler dinlenen, hiç birşeyi güzel olmayan şehir diye atılır da tutulur hakkında.
Fakat ankarayı sevmek gerçekten yürek isteyen birşeydir ve izmiri, istanbulu, bursası güzel alımlı genç kızken ankara anaç annemizdir. Bir çoğunuz bilmez büyük ihtimalle ama özellikle semavi dinler öncesindeki uygarlıklar genelde bu civarı mesken tutmuştur. Çünkü onları ne istanbulun denizi ne izmirin kordonboyu koruyabilmiştir. Bu insanların ekmek için buğdaya ve arpaya, etlerini tuzlamak için tuza ve şarap yapabilmek için de üzüme ihtiyacı vardır. Bunları size alımlı gençkızlar değil, ancak anaç bir ana verebilir. işte bundandır ki hititler,frigler buraya yerleşmiş, bizans iç anadoluyu selçuklulara kaptırınca bütün tahılından dolayısıyla yiyecek kaynağından olmuş, çöküşe sürüklenmesi hızlanmıştır. Bunun yanında, bugünkü irlandalıların atası olan keltler de gene bu bölgeyi mesken edinmişler yaklaşık 200 yıl bu bölgede yaşamışlardır. Bunun yanında istanbul, savaş yıllarında halkını kaderiyle bırakırken, Ankaraya ayak basan atatürk oyunlarla, halaylarla karşılanıyordu ankaranın o dalga geçilen dikmeninde. Özetle, Tanrı ankaraya böyle bir ödev vermiş sanırım, laf atılan, itilen kakılan ama eninde sonunda muhtaç kalınan.
işte budur ankara, siz de haklısınız tabi, gençliğinizi ananınızın dizi dibinde değil alımlı genç kızlarla geçirmek istemektesiniz. Ama unutmayın onlardan bir gün tekme yerseniz gene ananızın yanına döneceksinizdir.
ankara insanının hepsinden farklı, asil ve yardım sever bir tarzı duruşu vardır. ankara hem istanbul gibi kozmopolit hem de içinde hala saf temiz kalmayı becerebilmiş güzel Türk insanının yaşadığı düzenli muhteşem şehirdir.tamam denizi olmayabilir iklimi kurak olabilir ama o nemli rutubetli antalyadan izmirden daha güzeldir havası. en azından çektiğin fön, makyaj bozulmaz Ankara'da. sırf bu da değil kalp hastaları için de güzeldir Ankara'nın havası.
haksızlık edilen başkentimizdir. güzellikleri görülmemiş, kalıplaşmış bir söz olarak sürekli tekrarlanan; "memur şehri, öğrenci şehri..." gibi sıfatlarla anılan, anadolunun bağrı. hem modern hem anadolu. 4 mevsimin de doyasıya yaşanabileceği bir şehir. her mevsimin tadı ayrı bir güzel. sırf deniz yok diye böyle eleştirilmesi bence haksızlık. antalya ile izmir ile kıyaslayalım. kış hangisinde ankara'daki güzelliğiyle yaşanabilir? hangisinde kış denilince akla gelen beyaz görüntü vardır? ankara'yı anlamayanlar, ankara'da yaşamayı bilmeyenler veya öğrenemeyenler için sıkıcı olan bu şehrin büyüsü, türkiye'nin başkentine yakışan bir olgudur.
