tohumlarım atılmadı toprağında, ilk oksijeni çaldığım yer değilsin.
daktilo kokulu ciddiyetinde, her sabah andımızı okudum yıllarca. çocukluğumun seslerini, kısacık boyumu sokakalarında yükselttim.
dağların kıyıya paralel, ve cevapların " deniz etkisi" olmadı hiç. ben bütün çoğafya sorularında seni başka şehirlerle aldattım.
yazaların öyle kurak ki, bu yüzden mi büyüttüğün her insanı biraz kuru, kışlarının ayazı gibi biraz soğuk donattın?
kaçmak için uğraştığım, dönüşlerimin mecburi istikameti şehrim.
fethetmek için karanda yürüttüm bütün denizli hayallerimi,
sen ağaçlar büyüttün parklarında, beni hep eskittin.
