her yazarın dediği, her yaşayanın da bildiği gibi benimde ilişkilerim de inişler kalkışlar oldu.*
her giden birşeyler götürdü benden.
ilk ilişkide utangaçlığımı kaybettim, ikincisinde saflığımı.. yalanın ne olduğunu da ilişkide öğrendim, acının maneviyatını da.
aşkımdan götümü siktiğim bir zaman da (vfv deyimi ile) sevgilimin azından çıkıp kulaklarıma ulaşan o çıldırtıcı kalp kırıcı söz öbeği dehşet bir şok yaratmıştı bünyemde. götüme bastığı tekme kendi hayal dünyamdaki depremlere neden olmuştu.
özene bözene kurduğum, tasarladığım gelecek bir anda toz duman altında kalmıştı. şokta iken insan acıyı macıyı anlamıyor. ancak etkisi geçince bir baktım ki kıçımda 38 numara bir ayakkabı damgası ile kala kalmışım.
işin garip tarafı ise dostlarım, insan bir şeyi kaybedince kıymetini anlamasından mıdır? yoksa yaradılış gereği midir? ( (bkz: sikersen sevilirsin teoremi)) kız benden ayrıldıktan sonra onu daha cok sevmeye, özlemeye, aramaya, düşünmeye başladım. onur şahsiyet nedir bilmez anlamaz olmuştum (hey gidi günler).
neyse konumuza dönelim hatırlıyorum da üzüntüden mastırbasyon bile çekememiştim. işemekten başka bir işe yaramayan p.sim , ben ve elim yanlız yanlız takılırken fark ettim ki; aşkın acısı bile bana zevk veriyor. ne melun bir hastalık ki ayrı bir haz alıyorum yalnız yalnız dolaşmaktan, melankolik takilmaktan depresyondan. binumum her acıyı sünger gibi çekip mutlu oluyorum.
belkide bu dünyada insanlığa bahşedilmiş en kutsal duygulardan biridir.
ama aşkı en iyi tarif edecek kişi sanırım karşılığını bulamamış aşıklardır.arabesk söylemlerden yola çıkarak bu tezi ortaya atmıyorum.
Sabahları buz gibi olur ya her yer çıkmak istemezsin yorganın altından. Seni ordan çıkartacak hiçbir güç yoktur hani. Ben gözlerimi açtığımda ve buz gibi hava bütün vücudumu kapladığında beni oraya çağıran aslında sendin. Her gün düşünmek her gün prova etmek. Çocukça hayallere dalmaktıysa eğer. Kimi zaman yanında yürüyor olduğunu hayal etmek. Onu kaybetmenin vereceği korkuyu yaşamak her an onu izlemek o farkedince gözlerini kaçırmak. Seni böyle yaşadım ben; bir ömür gibi geçti. Kalbimin boş yarısını tamamlamanı beni, veya daha iyisi ; hayatımı tamamlamanı istiyordum. Seni izlerken yüzünün çizgilerini farkediyorum. Az önce çizilmiş gibiler. Sonra gözlerimi kaçırıyorum yine kendi karanlığıma dönüyorum.
Hayatının bütün ayrıntılarını adadığın,uyanman için tek sebep olan ... O meleğe tapmak. Onun sürekli yanında olup aslında ne kadar uzağında olduğunun farkında olmak.
Göz yaşlarımı içime akıtıyordum hem de son kez. Onun gülümsemesi beni kendime getiriyordu. Nasıl olsa o gidince devam edebilirdim. Hep kitaplarda okuduğum bestelerin en güzel notalarıyla harmoniyi kuran aşk bu muydu gerçekten?
Susarak kaybetmektense konuşarak kaybetmek en iyisidir heralde... Biraz da melankolik olur insan böyle yaparak. Kim bilebilirdi ki bir aşk bana bu satırları yazdırabilecek.
Satırlarca yazıyı üşenmeden yazıp silmek."Söylemeden önce yüzlerce kez yazıyorum sonra eksik farkediyorum Yollamıyorum !" hepsi çocukça bir merak. Yazmak için seçilen sanal yöntem içerisinde hangi tuş en güzel etkiyi yapabilirki zaten ?.
Konuşmak en iyisi aslında... Sonunda kaybedecek dahi olsan gözlerine bakarak konuşmak en güzeli.
Konuşmanı bitirince ve kelimeler anlamını kaybedince dudakların birbiriyle buluşması...
Bir sessizliğin bazen son söz olması.Herkesin aradığı şey bu değil mi.Binlerce tanımı olan "aşk".
Ve sonra;
Tıpkı bir gözyaşı gibi son kez gözlerine bakıp süratle yere çakılarak paramparça olmak ta ki en erişilemez hayalin olduğunu düşündüğün cevabı alıncaya kadar.* Böyle gelişmeseydi bile sevgilim;
Gördüğüm son şeyin gözlerin olması yeterliydi.
yazmıyacağım bu başlığa dedim ama yazacağım. aşk nedir ?..hımm ( sakalını sıvazlayan bir pai mei edası ile düşüncelere dalıp, sakemden bir fırt alıyorum )hani kanuni demiş ya olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi.. evet alakasız bir örnek oldu. ama bu ne idüğü belirsiz soyutlukta, hayatımızın içine gelip en alakasız yerde, çiçekli böcekli cümleler kurdurup sıçmıyor mu..? hem de sen daha kuramsal teoriyi çözecek iken; bir anda fizik-matematik- kimya, aragon - ahmet telli - ümit yaşar üçgenine dönüşmüyor mu ?hani yedi cihana göğüs geren bir alp er( eril olarak ) olsan, bir sikimdirik güzel-çirkin-akıllı-deli-mal (bkz: daha gider bu), çıkıp seni yedi düvele rezil etmiyor mu.? elinde kurt başlı hançerinle, çotakancılık oynayacağını düşlerken, bir bakıyorsun elinde dandik papatya fal bakıyorsun "seviyor - sevmiyor"..bu ne lan şimdi. acıyı bal eyleyip içiyorsun.. kan kusuyorsun "kızılcık şerbeti içtim sana da vereyim mi" diyorsun. en olmadık yerinden , en olmadık zamanın da yakalayan, bir hain semenderdir aşk.. ötesi benim için muamma...
aşktı o
aşktı o! değiştiren tüm gecelerimi,
aşktı o! beni durup durup yenileyen,
oydu, duygulu yapan hoyrat ellerimi,
oydu, doludizgin gidişime dur diyen..
bir bıçağın keskin yüzünde kan lekesiydim,
aşktı yine beni yıkayan, arıtan su,
boyle ak pak olacağımı bilir miydim,
içimde açmasaydı o sevmek duygusu?
ben bir tutsağım şimdi sevgiye, gönüllü,
çözmeyin ellerimi, zincirlerim kalsın,
görsün prangalarım o doğacak günü,
ve bu dünyaya aşk dolu şiirlerim kalsın..
seninle her yerde güzel, her zaman yeni
istemem, sensiz hatırlamasınlar beni...
herkesin bir şey sandığı özünde veletliğimizden kelli bize pompalanan film, söz,müzik, olayımsılar sayesinde kafamızın içinde var olan dogmatik kavram.iyi anlaştığın ya da kötü anlaştığın insan vardır.eğer iyi anlaştığın insanla sevişebiliyorsan aha bu da aşktır.sevişemiyorsan arkadaştır kankadır falan filandır.niye bu kadar kıllandırıp peri masalı haline getirmeye çalışıyorlar, neden bu kadar abartıp kendilerini yoruyorlar anlaşılmaz.ben de inanmadım mı vaktiyle inandım ama vakit kaybından başka birşey değilmiş kuru kuru aşk.anlaşmakta lazımmış.haa tabularına sığınıp sevişen insanlara orospu ya da hiç kızın geleceğini düşünmez mi diyen insanlar bana aaa hayvana bak aşkla seksi aynı şey zannediyor diyebilir. ama bu insanlar mahkumdur kafalarındaki dogmalara. yazık lan der geçerim.son olarakta hepinizi yanaklarınızdan öperim.*
