dubai vizesi başvurusu gayet kullanıcı dostu bence. online formlar net, istenen evrak listesi biraz fazla olsa da süreç şeffaf ilerliyor ve kısa sürede sonuç alınabiliyor. gereksiz bürokrasi yok hoş diye düşünüyorum..
zarif görünüşüyle dikkat çekerken, aynı zamanda çok zeki ve eğitilebilir bir cins bence. sosyal yapısı sayesinde yalnız kalmaktan hiç hoşlanmaz.. sürekli oynamak istiyorlar ve neşelendiriyorlar üstelik tüylerinin dökülmemesi alerjisi olanlar için büyük avantaj. sahibine çok bağlı, sevgi dolu bir dost. ben sevdim
dubai vizesi almak için doldurduğun formu görünce ben uzaya gitsem bu kadar bilgi istemezler diye düşünüyorsun resmen. banka hesap dökümünden tut, çocukken en sevdiğin çizgi filme kadar soruyorlar. vize onaylanınca da sanki petrol kuyusu miras kalmış gibi seviniyorsun böyle ama halbuki gideceğin yer çöl ve bence dönünce anlatacağın en büyük macera klima ne güzel soğutuyordudan başka bir şey değil..
Aile terapisi almıştık başta “bizim ne işimiz var burada ya” diye girip, seans sonunda üç kuşak travmayı ağlaya ağlaya ortaya döktüğünüz yer oldu. terapist bir şey demiyor aslında, sadece "bu söylediğin sana ne hissettirdi diye soruyor ve birden bire o meşhur çocukluğunuzun ortasında buluyorsunuz kendinizi. annemle kavga etmeye değil, onu anlamaya başladım mesela. eşimle iletişim kurmayı öğrendik mi bilmiyorum ama artık birbirimizi duymaya çalışıyoruz. mucize değil ama bir yol haritası kesinlikle. sabır, dürüstlük ve bolca iç çekme gerekiyor..
konuşmalarını dinledikçe insana hem huzur hem de motivasyon veren nadir insanlardan birisi bence. hayalhanemdeki samimi ortam ve tatlı muhabbet, sanki uzun zamandır görmediğin dostlarınla buluşmuşsun gibi hissettiriyo insana. anlattıkları öyle kuru nasihat değil de yaşanmış, içten ve yer yer güldüren hayat dersleri diyebilirim
eskişehir tarım fuarı gerçekten benim için keyifli bir ortam ya. tarladan gelenin teknolojiyle buluştuğu fuar diyebilirim.. standlarda traktörler, akıllı sulama sistemleri ve dronelar yan yana dizilmiş böyle... eskişehir’in öğrenci enerjisiyle çiftçi pratikliği karışınca ortaya hem sohbet hem pazarlık çıkan bir ortam var. hatta yemek kısmında sucuk-ekmek ve keşkek kuyruğu, çıkışta ise katalog dolu poşetle seneye yine geliriz diyen kitle de var.
istanbulda taşınma sürecinde kullandığım en rahat hizmetlerden biri oldu. firma kapıdan teslim aldı paketlemesini yaptı vs aynı zamanda depoları da gayet temiz ve güvenliydi. 8 ay kaldı eşyalarım teslim aldığımda ilk günkü gibiydi diyebilirim
yıllardır çektiğim bel ağrısı yüzünden bıçak altına yatmayı düşünüyordum ki, doğru fizyoterapi ve manuel terapi ile tanıştım. 3 ay düzenli egzersiz ve doktor kontrolüyle ağrılarım neredeyse tamamen geçti. hala arada esneme ve core egzersizlerini yapıyorum eskiye göre çok daha rahatım. illa bel fıtığı illa ameliyat olacak diye bir şey yok bence ve hatta erken dönemde bu tedavi ilaç gibi geliyo insana. hem cebim hem belim kurtuldu diyebilirim
Antalya'da satılık daire ilanlarına bakarken insanın aklıyla dalga geçiliyormuş gibi hissediyor. Denize 5 dakika vaadi neredeyse her ilanda var ama çoğunun o beş dakikası dağ bayır tırmanmalı trekking yolu gibi. 1+1 kutu gibi daireler bile yatırım bahanesiyle uçmuş, fiyatlar istanbul'la yarışıyor hatta bazı semtlerde geçmiş durumda. Site içi denilen yerler aslında iki bank, bir çocuk parkı ve otoparksız binalardan ibaret. Ama işin kötüsü şu Antalya’nın havası, güneşi ve denizi öyle cezbedici ki, insan tüm bu absürtlüklere rağmen kredi çekip almayı ciddi ciddi düşünüyor. kendimi ilan bakmadan alıkoyamıyorum..
aklıma isimden ziyade direkt madde gelir. gübreli toprak, bitkisel toprak, bahçe toprağı, peyzaj toprağı…ilgi alanımdır mesela bunları isimleri farklı ama hepsinin ortak noktası elini değdiğinde mis gibi kokması sonrasında bitkisel toprağın daha yumuşak ve besleyici olması vs bahçe toprağı işin temelini atar peyzaj toprağı ise işi estetik boyuta taşır. dörtlemesini iyi yapan, balkonunu bile botanik bahçeye çevirir resmen..
bursa haber siteleri son dönemde gerçekten hızlandı ya, resmen şehirde olup biteni anında öğrenebiliyorsun. yerel etkinliklerden trafiğe, hava durumundan kültür sanat haberlerine kadar her şey tek tık uzağında. özellikle bazı muhabirler öyle detaylı fotoğraflar ve bilgiler paylaşıyor ki sanki canlı tur yapıyorsun böyle. şehirle bağını koparmak istemeyen varsa tavsiyedirr okumaları..
lol ve epin: rp’ye giden kısayol resmen bence, sinir testine sokuyor hatta beni. gece 01:30 civarı hemen teslim yazan siteden aldığın kodun zaten kullanılmış çıkmasıyla başlayan varoluş sorgusu. kampanya varken stok yok; stok gelince indirim bitmiş evrenin mizah anlayışı hatta bir de yanlışlıkla kuzenin hesabına epin girip onun luxa kostüm aldığı o an var.
aşarı hikâyelerinin resmi ruhsuzu, üzerinde kazılı sözler gönlü fethetmez ama cv’yi parlatır. sırf metal ve büyük puntolarla yazılmış teşekkür sözcüğü bile insanın kendini dünya şampiyonu sanmasına yetebilir. sıkıcı törenlerde son sözü söyler, alkış sesi kadar değer görür ama ertesi gün ofis rafında toz topladığında gerçeklik kendini hatırlatır. bazıları için koleksiyondur, bazıları için hatıra.. her zaman o kadar insan karşısında bir başarının sonucunu o şekilde almak istemişimdir...
evin nem oranını düşürerek rutubetle savaşa giren küçük kahramandır kendisi.
sessiz çalışanı daha makbuldür, yoksa gece uyurken hortlak var sanırsın.. düşündüğünüzden çok sesli olabiliyorlar.. bir de haznesi dolunca su boşaltma durumu var, içini temiz tuttuğunuz sürece
yine de küf müf bırakmaz, hakkını verir yani..
siteyi google’da üst sıralara çıkarmak için otomatik link kasan sistem. başta işe yarıyor gibi görünür, oha sitem yükseliyor dersin. ama google fark ederse, pat diye düşürür seni aramalardan.
kalitesiz sitelerden gelen linkler bir süre sonra başa bela olur.
kısa yoldan başarı hayali kuranların sık kullandığı, ama çoğu zaman zararlı olan bir yöntem bence..
anonim mail iş yerinde pasif agresifliğin yüksek lisansı gibi bir şey. adını yazmadan içindekileri döküyorsun, hem rahatlıyorsun hem de birilerine içten içe bak hâlâ susmadım diyorsun. ama herkes ilk okuduğunda bu kesin ayşe yazdı kesin Ali yazdı diye bir tahmin yürütüyor zaten. anonimliğin ömrü ilk çay molasına kadar ama, bunu biliyorum.. Sonrasında kalmıyor o anonimlik.
vergi yok, bürokrasi minimum, prestij maksimum.
birkaç günde offshore ya da free zone şirketini kurabiliyorsun.
ama sonra başlıyor asıl mesele: banka hesabı açmak, ikamet almak, 'sponsor' bulmak...
ayrıca her şeyin parayla çözüldüğü yerde, paran yoksa hiçbir şey çözülmüyor.
ha bir de 'dubai'de şirket kurdum' diyene mutlaka biri çıkar 'paranı mı aklıyorsun?' der, alış.
müşterinin 'şöyle sade ama dikkat çeksin, renkler canlı ama göz yormasın' gibi çelişkili istekleriyle başlayan,
'bi de mobil uyumlu olsun, google'da en üstte çıksın, ama çok para veremem' cümlesiyle biten süreç.
tasarımcı için sabır testi, kullanıcı için görünmez kahramanlıktır.
ilk başta kira öder gibi ev sahibi olacaksın vaadiyle umut veriyor. kuraya katılan binlerce kişi, belki bu sefer olur diye düşünüyor ama çoğu zaman sonuç hüsranla sonuçlanıyor. çıkanlar için de süreç kolay değil taksitler zamanla artabiliyor, ev teslim tarihleri ertelenebiliyor. yine de kiraya yetişemeyen insanlar için hâlâ bir umut kapısı maalesef. herkes lüks peşinde değil, başını sokacak bir yer yeter diyene tek seçenek neredeyse.. Ev almak imkansızlaştı çünkü..
instagram ilk çıktığında fotoğraf paylaşmanın en güzel yolu gibiydi. Zamanla herkesin kahvaltısı, tatili, kahvesi orada sergilenmeye başladı. Filtrelerle gerçeklik yerini yapay güzelliklere bıraktı. insanlar özgünlükten çok beğeni peşinde koşar oldu gerçketen. Artık biraz da sahte bir dünyaya dönüştü ama yine de göz atmadan duramıyoruz. Bizi kendine bağımlı yaptı böylece..
askerliğin kısa versiyonu ama malzeme sanki uzun süredir depoda beklemiş. botlar büyük, kamuflaj desenleri karışık, palaska da ayrı bi hayal kırıklığı . kimse detaylarla uğraşmıyor, ya olur böyle havası var hep. sonuçta bedelli, kimse de uzun uzun dert etmek istemiyor. malzeme belki kötü, ama önemli olan hızlıca işi bitirmek..
çoğu zaman eksik, kalanlar da ya bozuk ya da eski olur. kamuflaj desenleri farklı, botlar numarasız.
yine de "tam teçhizatlısınız" denir..
sorgulamazsın, giyersin, takarsın, devam edersin..
otururken bile hayatı sorgulatan illetin çözüm arayışı.
kremle başlar, oturma simidiyle devam eder, cerrahla biter.
lazerle alınanı var, lastikle boğulanı var, ama hepsinin ortak noktası: geçince yaşama sevinci geri gelir.
bir de her doktorun 'lif tüketin, su için' öğüdü var ama genelde acı çektikten sonra ciddiye alınır.
uçaktan inip 40 derece sıcakta taksi sırası beklemek yerine klimalı mercedes vito’ya binip soğuk su eşliğinde otel yolculuğu yapmak.
özellikle rus turistin gözünde tanrılaşmanı sağlar.
fiyatları biraz tuzlu ama 'tatil tatildir' diyip geçiliyor genelde.
şoförlerin çoğu da hem guide hem dj hem psikolog gibi çalışıyor, helal olsun.
duymayan kulağa bluetooth'lu, bataryalı destek birimi.
eski model olanları sanki kulağa vida atılmış gibi durur. yenileri iphone'a bağlanıp spotify bile dinletiyor, bir nevi teknoloji mucizesi.
oto ekspertiz dediğin olay aslında arabanın içini dışını x-ray cihazından geçirmek gibi bir şey bence ama her firma aynı özeni göstermiyor tabi ki.. geçen hafta bir araç almadan önce detaylı ekspertiz yaptırdım, adamlar neredeyse motorun içine kamp kuracaktı o derece detaylıydı. sağ olsunlar.. kaporta boya durumu tamam ama asıl önemli olan mekanik ve yürüyen aksammış, orada çuvallayan çok yer var maalesef. bazı firmalar var ki sadece bilgisayarı takıp abi sağlam deyip gönderiyor, o kadar da para alıyorlar üstüne. velhasıl ekspertizi seçerken önce firmayı araştırın, yorumları okuyun, mümkünse tanıdık tavsiyesiyle gidin.hatta ona bile bukadar güvenmeyin.. yoksa aldığınız arabayla servisten çıkamaz hale gelirsiniz, sonra geçmiş olsun işte..
