Aile terapisi almıştık başta “bizim ne işimiz var burada ya” diye girip, seans sonunda üç kuşak travmayı ağlaya ağlaya ortaya döktüğünüz yer oldu. terapist bir şey demiyor aslında, sadece "bu söylediğin sana ne hissettirdi diye soruyor ve birden bire o meşhur çocukluğunuzun ortasında buluyorsunuz kendinizi. annemle kavga etmeye değil, onu anlamaya başladım mesela. eşimle iletişim kurmayı öğrendik mi bilmiyorum ama artık birbirimizi duymaya çalışıyoruz. mucize değil ama bir yol haritası kesinlikle. sabır, dürüstlük ve bolca iç çekme gerekiyor..
