arkadaşlar artık cidden maç izlenmiyor, futbol zevkimizin içine ettiler resmen. sürekli oyun duruyor, sürekli bir yerlerde acı içinde kıvranan (!) ama hakem faulü çalınca mucizevi bir şekilde ayağa kalkan tipler var. dünyanın hiçbir medeni ülkesinde böyle bir sahtekarlık, böyle bir ucuz tiyatro yok.
90 dakikalık maçın topu topu 45 dakikası anca oynanıyor. ben artık sinir hastası olmamak için açıp film ya da dizi izliyorum, en azından orada oynayanların aktör olduğunu biliyorum. normalde bu yıl protesto edip asla tod tv almayacaktım. gel gör ki dışarıda yiyeceğin bir akşam yemeğinden bile ucuza kampanya teklif edince dayanamayıp aldım. verdiğim paraya mı yanayım, izlerken harcadığım mesaiye mi yanayım bilemedim. tam bir rezillik.
arkadaşlar rezil kepaze olduk resmen. koskoca megakentte 3 gündür elektrik yok ya şaka gibi. bedaş’ı defalarca aradık, telesekreterle akraba olduk artık. ha şu saatte gelecek, ha bu saatte açılacak diye diye tam 3 günü devirdik ama hala elektrik verilmiyor.
işin komik tarafı havalar da iki gündür kupkuru, ne bir yağmur var ne fırtına. ama hala arızayı gidermek için mahalleye uğrayan tek bir ekip bile yok. yıl olmuş 2026 ama biz resmen 1830'ların karanlığını yaşıyoruz. ya bu ne rezilliktir, ne utanmazlıktır? bu çağda insanları mum ışığına mahkum eden tüm yetkilileri kınıyor, allah'a havale ediyorum. buzdolabındaki haftalık mutfak alışverişinin tamamı çöp oldu, her şey koktu bitti. paramızla sefil oluyoruz.
özellikle gıda sektöründe iliklerimize kadar hissettiğimiz acı gerçek. eskiden bu ülkenin en ucuz peynirinin, zeytininin, sucuğunun, pastırmasının bile kendine has bir kalitesi, bir standardı vardı. içtiğimiz biralardan tutun da kola ve fantaya kadar her şey çok daha lezzetliydi. ne olduysa 2003 yılından sonra o kalite kırılması başladı ve günümüzde artık kalite iyice yerlerde sürünüyor.
işin acı tarafı, kapitalist üretim hırsları ve ekonomik kaygılar yüzünden her şeyin "taklit ve tağşiş" dünyasına dönmesi. eskiden gerçek süt kokan peynir yerdik, şimdi nişasta ve bitkisel yağ karışımı bloklar tüketiyoruz. et ürünlerinde baharatı basıp sakatatı dayıyorlar; biraların, asitli içeceklerin formülleri bile maliyet düşürmek için kuşa döndü. hiçbir şeyin eskisi gibi tadı kalmadı, resmen toplumsal bir tat ve hafıza kaybı yaşıyoruz.
Halk arasında şöyle bir söylenti var. Eskişehir hapishanesinde yatarken bir gün
hapishane penceresinden karşıdaki lise bahçesinde dans eden, dönemin modern kıyafetli kız öğrencilerini görür.
başı açık ve etekli kadınları görünce yaşadığı toplumsal dönüşümün şokuyla sinir krizi geçirmiş, kafasını duvarlara vurarak kanlar içinde bayıldığı söyleniyor.
"40 yaşındayım ve artık şunu çok net anladım: Fenerbahçe’nin genetik bir sorunu var.
Akıl var, mantık var. Sen hangi akla hizmet, vizyon diye ismail Kartal gibi üçüncü sınıf teknik direktörleri bu takımın başına kurtarıcı gibi getiriyorsun? Hangi akılla irfan Can Kahveci, Mert Hakan Yandaş ve ismail Yüksek gibi vasat oyuncuları yıllarca bu kulüpte tutuyorsun? Hadi bir kulüp 3-5 sene kötü yönetilir, bir nebze anlarsın. Ama bir kulüp 1990’lardan beri, yani neredeyse 40 senedir aralıksız olarak nasıl bu kadar basiretsizce, nasıl bu kadar akıl dışı yönetilebilir? Ne bilim çözer bunu, ne de mantık.
Biz bu gözlerle neler gördük... Kadroda Anelka, Alex, Appiah, Aurelio varken bile gittik; kadrosunda Orhan Akların, Volkan Arslanların olduğu Galatasaray'a şampiyonluk verdik. Daha dün, Premier Lig’de küme düşmemeye oynayan Aston Villa'dan nasıl olur da 6 gol yersin?
Üstelik bu basiretsizlik sadece futbolla da sınırlı değil; basketbol şubesi de tamamen aynı. Son 20 senedir basketbola dehşet paralar harcanıyor. Normal şartlarda o bütçelerle müzede en az 5-6 EuroLeague kupası olması gerekirken, bizim sadece 2 tane kupamız var. Futboldaki irfan Can Kahveci neyse, basketboldaki Melih Mahmutoğlu da o. Biri çıksın bana Melih'in bu kadroda ne iş yaptığını anlatsın! inanın, bu harcanan paraları Galatasaray harcasaydı, son 20 yılda müzelerinde en az 8 tane EuroLeague kupası olurdu.
Fenerbahçe’nin DNA’sına bir teslimiyet, bir vizyonsuzluk yerleşmiş. Bunun başka hiçbir mantıklı açıklaması yok. Biz iyi gün taraftarı değiliz ama bu kadar körü körüne yönetilmeye de artık sabrımız kalmadı."
"Salaklık bende. Teknik direktör ismail Kartal, oyuncuları Mert Hakan, irfan Can Kahveci, Kerem Aktürkoğlu ve ismail Yüksek olan bir takımdan hayır gelir mi?"
"ismail Kartal; Zidane Zidane. irfan Can Kahveci; Pele. Vedat Muriç; Haland. ismail Sümük; Rodri. Oğuz Yamal... Mert Hakan; jandarma komando piyade çavuş! Ne lan bu?"
resmi tavsiye edilen satış fiyatı 130 tl olan biranın piyasadaki başıboşluğudur.
arkadaş dün migros'a girdim, fiyat etiketi 136,5 tl. hadi koskoca zincir markettir bir bildiği vardır dedim geçtim. akşam tekele uğrayayım diyorum; biri 133 tl diyor, öbürü kafasına göre 200 tl yazmış. arkadaş bu tekel bayiler serbest piyasa ekonomisini çok yanlış anlamış, resmen borsa gibi işletiyorlar dükkanı.
alt tarafı bir akşam iki bira içip keyif yapalım diyoruz, onda da kazıklanmamak için semt semt fiyat analizi yapmak zorunda kalıyoruz. muhtemelen dağıtıcı firmayla tekelcilerin arasındaki kar marjı muhabbetinden dönüyor bu iş ama olan yine bizim cüzdana oluyor. muadillerine göre tadı güzel diye alıyoruz diye bu kadar da koparılmaz ki adam.
galatasaray taraftarı beni bağışlasın ama acı bir gerçektir. galatasaray, şampiyonlar ligi kurulduğundan beri (hatta 1955-1992 arasındaki şampiyon kulüpler kupası dönemi dahil) kupa 1’de her zaman acayip karizmatik, elit ve saygı uyandıran bir ağırlığa sahipti.
50’lerde ve 60’larda taçsız kral metin oktay önderliğinde, 70’lerde özdenak kardeşler ile 80’lerde prekazi’nin o ikonik frikikleriyle, 90’larda hagi, ümit davala ve tugay ile hep bir vizyonu vardı bu takımın. 2000’lerde hagi, jardel, hasan şaş ve niceleriyle avrupa'yı titretirken, daha dün diyebileceğimiz 2010’larda sneijder ve drogba gibi dünya starlarıyla o elit ağırlığını, o "avrupa fatihi" aurasını dibine kadar hissettiriyordu.
ama günümüze bakıyorum; sadece saha içi organizasyonsuzluk, savrukluk değil, tribün ambiyansı bile o eski vizyoner halinden çok uzak. taraftar profilinden tutun da sahadaki duruşa kadar takımda garip bir vizyonsuzluk, hırpani ve varoş bir hava var. koskoca avrupa fatihi genetiği, yerel lig didişmelerinin arasında kaybolup gitmiş gibi duruyor. yazık.
Arkadaşlar, 40 yaşındayım. Okan Buruk, Galatasaray’ı Başakcity ve reşat köfte belediyesporuna çevirdi. Okan Buruk öncesi Galatasaray, çok düşük kadrolarla Barcelona’ya kök söktürdü. Eski Galatasaray olsa Barcelona, istanbul’da bırakın kazanmayı, 1 puan bile alamazdı. 1988-2002 vizyonlu Galatasaray; yönetimiyle, taraftarıyla ne yapıp eder günümüzde Şampiyonlar Ligi kupasını kazanırdı. Okan Buruk, Galatasaray DNA’sını yok etti. Taraftarını da ulusal şampiyonluk ile yetinmeye alıştırdı. Bir zamanlar Şampiyonlar Ligi'nde yarı final oynayan, Avrupa’da 2 kupa kazanan Galatasaray yok artık. Yeni Galatasaray’ın tek hedefi var: 27. şampiyonluk ve 6. yıldız.
özellikle son 22 yılda ortadoğu ve coğrafyamızın içine düştüğü durum düşünüldüğünde, yürüttüğü seküler ve milliyetçi politika ile takdiri hak eden liderdir.
bugün afganistan’ın ve iran’ın hali ortadayken, türkiye'de seküler kesimin yaşam alanlarının günbegün daraldığına şahit olurken, azerbaycan’ın duruşu çok daha anlamlı hale geliyor. aliyev; arap kültürünün yozlaştırıcı etkisine de, fars kültürünün yayılmacı ve teokratik baskılarına da boyun eğmeyerek ülkesinin seküler yapısını korumayı başarmıştır.
azerbaycan, kafkasya'da çağdaş uygarlığın, modernizmin ve bilimin bir parçası olarak yükselirken, aynı zamanda öz be öz türk kimliğinden ve türklüğünden de asla vazgeçmemiştir. din eksenli bir asimilasyona geçit vermeden hem çağdaş hem de türk kalabilmenin formülünü dünyaya gösteren, ülkesini bağnazlığın pençesinden uzak tutan devlet adamıdır.
Azerbaycan laik ve seküler bir devlet yapısına sahiptir. toplumsal ve kültürel olarak da çağdaş, modern ve batı yanlısı bir çizgiyi benimsemiştir.
tarihsel süreçte ve günümüzde, ortadoğu kaynaklı arap milliyetçiliğini ve siyasal islamcı akımları kesinlikle kabul etmeyen, bu tür ideolojilere karşı mesafesini ve seküler duruşunu net şekilde koruyan bir toplum yapısı vardır. kendi milli kimliğini ve çağdaş değerlerini her şeyin önünde tutan, kadim bir türk yurdudur.
Futbol, 20. yüzyıl oyunuydu. Bana göre EURO 2000'de finalini yaptı. Yine bana göre 2000-2001 sezonundan itibaren kademeli olarak her yıl seyir zevki düştü. 90'lı yılları düşünüyorum, resmen futbol bir sanat eseriydi. Günümüzde ise iyice yapaylaştı.
"efes ve tuborg'un asit oranının yerlerde sürünmesi yetmiyormuş gibi, artık carlsberg'in de eskisi gibi kaliteli olmaması gerçeğidir. eskiden o yeşil şişeyi açınca buram buram kalite kokardı, şimdi ise ne o eski aroması kalmış ne de kendine has o yumuşak ama tok içimi. piyasadaki tüm ana akım biralar sözleşmiş gibi kaliteyi bozdu, resmen asitsiz arpa suyu içiyoruz."
"Az önce Migros'tan hüzünlü değil de gülerek 2'şer tane 4'lü paket 50 cl Miller aldım. Akşama pasif toybarsı s...cem. Şaka lan şaka, (: (: film falan izlerim."
Pazartesi günü müşteri temsilcisini aradım. Karşıdaki kadın daha telefonu tutmayı bilmiyor; boğuk boğuk bir ses... Yine de "Hanımefendi, Carlsberg'in tadı her geçen gün daha da kötüye gidiyor, günümüzde içilecek gibi değil; suda eriyen tablet ilaçlar gibi," dedim. Alaycı bir tavır takındı. Baktım, arayan soran yok. Salı günü güzel bir e-posta attım. Aradan 3 gün geçmesine rağmen geri dönüş olmadı. Eskiden aradığım gün anında geri dönüş yaparlardı, en geç ertesi gün ararlardı. Son birkaç yıldır zaten çalışanlarında bir umursamazlık var. Halbuki eskiden bir şey sorsam ilgileri, alakaları çoktu.
Bir süre Türk Tuborg ürünlerini almama kararı aldım. 10. ay üretimi Carlsberg bulursam denerim; baktım tadı yine orijinal tadında değil, 11. ayı beklerim. Efes tarafı ise Türk Tuborg tarafından bile facia. Bu akşam 6 kutu Heineken içeceğim.
valla haberi görünce hiç şaşırmadım, sadece "nihayet" dedim. senelerdir sahada dönen tuhaflıkları izlerken "bunlar herhalde maçı başka spordan kurallarla yönetiyor" diyorduk, meğer mevzu bayağı adliyelikmiş.
"şimdi mhk başkanı gözaltına alındı ya, insanın aklına takılmıyor değil: bu soruşturmanın ucu son dört senenin lig tablosuna ve galatasaray’ın şampiyonluklarına kadar uzanır mı acaba? yoksa her zamanki gibi 'münferit olaylar' denip geçiştirilir mi, izleyip göreceğiz."
"Ya geçen seneye kadar eylül ayı full yaz sıcaklığında geçerdi, hatta ekim ayının son haftasına kadar. Zaten bu yaz istanbul'da geçmiş yazlardaki sıcaklık olmadı. Geçen yaz geceleri nemden zor nefes alırdınız, bu yaz ise püfür püfür esiyordu. Gerçekten enteresan."
Montella "2026 Amerika Dünya Kupası'ndan beri 4-6-0 ve Barış Alper Yılmaz fetişiyle ağzımıza sıçtı. Bazı üstün zekalılar da 'Forvetimiz yok' diyor. Ulan oraya 3. sınıf forvet koysan dahi daha başarılı olursun. Hâlâ bunu görmüyorlar ya. Yani insan aptal olur da bu kadar olmaz ya."
"Tesla'yı bilmem ama Birleşik Krallık ve ABD'de çok sayıda Kürt var. Tahminim, yüzyıllar önce bu iki ülkeye göç etmişler. Kemik yapılarından Kürt oldukları bas bas bağırıyor. Refleksleri de Kürtlere benziyor. Vanlı bir Kürt arkadaşım vardı, Tom Selleck'e ikiz derecesinde benziyordu. https://galeri.uludagsozluk.com/r/2513879/+
Siirtli başka bir arkadaşım vardı, o da birebir Henry Cavill'a benziyordu. Daha çok örnek var da yazıyı uzatmaya gerek yok."
G.tünizden element uydurmayın aq. 2000'lerin başında efesde şeker şurupu yoktu. O dönemin resimleri Googleda mevcut. Aksine efesin 2000-2009 arası pazar payı %83-%95 bandındaydı.
Acilen bira üretmeyi bırakmaları lazım. 2010 yılından beri istikrarlı bir biçimde her yıl dahada kötü berbat bira üretiyorlar. Lezzeti geçtim, Efes ürünlerini içtikten sonra şiddetli bir ishal, mide ve baş ağrısı yapıyor. Geçen çarşamba 6 kutu Efes Malt içme gafletinde bulundum, ertesi gün bu saydıklarımı yaşadım. Yalnız ben değil, çevremdeki tanıdıklarımda da aynısı oldu. Dün Tuborg Gold ve Kırmızı Tuborg içtim, resmen damarlarım temizlendi. Ertesi gün ne bir ishal ne de mide ve baş ağrısı... insan düşünmeden edemiyor; 90'larda ve 2000'lerde muhteşem biralar üreten Efes'e ne oldu da son 16 senedir bu konuma geldi? Gerçekten enteresan ve üzücü.
izmir üretimi zeytinyağı gibi akmaktadır. Aksine Adana ve Ankara üretimleri leş gibi, zehir gibidir. izmir fabrika çıkışlı Oktoberfest biraları gibi çok lezzetlidir. izmir üretimli Efes Maltlar ise açık ara en lezzetli yerli biradır. Uzak durun aq. Hatta tüm efes ürünlerinden uzak durun. Sabah bir kalktım aşırı bir ishal ve mide bulantısı. Efes mi asla bir daha asla. Efes Reçete değişikliğine gidene kadar (gerçi yeni değiştirdiler)asla bir daha içmem.
"Öyle böyle değil, çok kötü bir teknik direktör. Galatasaray 2022-2023 sezonundan beri 1. sınıf bir teknik direktörle çalışsaydı Şampiyonlar Ligi yarı final zaferi yaşardı; 2. Avrupa Ligi ve Avrupa Süper Kupası'nı kazanırdı. Okan Buruk güzelim jenerasyonu heba etti."
