Hrant Dink Bir röportajında şöyle demiştir:
"Şimdi gidip Paris Şehir meydanında soykırım yoktur diye bağıracağım
ardından güven parta soykırım vardır diye bağıracağım."
301 i kaldırmadan Fransaya neden kızıyoruz. aynı yasa bizde de var sadece tam tersi.
Madem özgür düşünce; o zaman herkes dilediğini söyleyip araştırabilmeli. varsa ispatı olan buyurur.
her iki tarafında aptalca milliyetçilik yapması çok saçma.
kabul edilen bu yasa fransayı daha bağnaz bir yer haline getirmiştir. ama kızmayalım dostlar bizim de aşağı kalır yanımız yok.
önce çuvaldızı batıralım.
sadece yeni bir tiyatro akımı değildir. altında yatan nedeler vardır. o nedenle sadece belli bir ülkeden çıkmıştır.
genel olarak sarah kane nin oyunları bu türe örnektir.
hala tartışmalar devam eder, nedir bu in yer face nasıldır nasıl olmalıdır.
eğrisi doğrusu ile türkiyedeki ilk temsilcisi dot tur ardından başka tiyatrolar da gelir. bu aralar tiyatro 0.2 de bu konuya ait iyi örnekler vardır. Şehir Tiyatrolarından Emre Koyuncuoğlu bu konuda referans alınabilecek yetkin isimlerdendir.
Yücel Erten adını duyunca koşarak gittiğimiz oyun. Malesef beklediğimiz gibi çıkmadı. Devlet tiyatrosunun bu sezon en fazla aktörlük kokan oyunlarından biri. ShenTe -ShuiTa rolünü oynayan aktris Zeynep Ekin Öner iki karakter arasındaki ayrımı iyi yakalamış olmakla birlikte bundan öteye gidememiş. Tüm oyuncular sahnede bağırmaktan öte birşey yapmıyor. Oyunun temel eksiğine gelirsek, "organiklik". Hiç bir sahne seyirciyi inandırmıyor çünkü metnin ve rejinin yarattığı durumlara oyuncuların tepkileri natural değil. hepsi fabrikadan çıkmışçasına bir kalıpta. Oyun dilimize Sezuan (telafuzda yazıldığı gibi) geçmesine rağmen Yücel Erten (galiba orjinal hali) başka bir biçim bulmuş ve aktörlerin ağzından "siçuan" şeklinde çıkmasına sebep olmuştur kasabanın adının. Oyunda bol bol sosyalizm mesajları verilip iyi kötü arasındaki ayrımı sorgulamamız isteniyor. Brecht'in bu oyununu bu kadar harika yapan da bu konunun bu kadar incelikli işleniyor olması. Bu konuda oyuncuya çok büyük görev düşüyor fakat bu oyunda bu görevi başarıyla yerine getirdikleri söylenemez. Oyunun ikinci perdesini izleyemedik çünkü çok fazla dayanamadık. Ancak ilk yarı bile bize yetti. tüm aktörler süreçleri değil sonuçları oynamış. eğer sonucu merak etseydi seyirci tiyatroya gitmez metni alıp okurdu. Devlet tiyatrosunun bir başka çöp oyunu daha.
selami abi benim bi fikrim var, şöyle bir yer açsak, içerde yeme içme bedava olsa, eğlencesi müziği bol olsa, kızlar olsa bir sürü ve herkese oyun oynuyorlar diye para versek. nasıl olur? çok para var bence.
Selami: bsg amq.
japonmemmet31.
işe başvurulur. mail adresi olarak bunu yazmıştır eleman.
patron:
Japon memet ne oğlum. ayrıca o 31 ne?. olum düzgün bir tane alsana adın soyadına.
kurk satan dükkanın kullanım hakkını elinde bulunduran dişidir.
Kürk satmamaktadır.
Kurk un ne olduğu bilim adamları tarafından hala araştırılmaktadır.
su yolu gibi birşey değildir.
3 farklı yolu vardır.
hepsi de birbirinden farklıdır.
bir kız aşık olunca neler olur neler... ooooo...
bir de bir kız eğer aşık değilse Aman allahım....
Yok eğer hoşlanıyor gibiyse... Karlı kayın ormanında...
Bu hangi başlıktı...?
ÖR: Play Station.
Cihaz ilk piyasaya çıktığında, cihazın satışında büyük kar elde ederler. fiyatlar çok pahalıdır ve meraklı kullanıcılar bu aşamada ilk hedeftir.
cihaz satışına paralel ve akabinde en büyük kazanç oyunlardan sağlanır. zira cihazlar kopya oyunlara karşı korumalıdır. bu süreç içinde cihazı korsan şekilde çalıştıracak yollar birçok bilgisayar manyağı tarafından araştırılır. bazen sonuca ulaşılır ancak hiç bir zaman kusursuz değildir. yapılan tüm çipler bir yerde arıza çıkarır.
sonraa, sony oyunlardan kazanacağını kazandıktan hemen sonra, korsan sürümünü kendi çıkarır, ve ardından hem çipten hem de cihazdan para kazanmaya devam eder, zira artık kullanıcı pahalı oyunları almak zorunda olmadığını hisssedip cihazı satın alır. ancak bu arada sony yeni hamlesine çoktan hazırlanmıştır. cihazın yeni sürümü. Play station 2,3, 4 diye devam eder aynı hikaye.
Microsoftta da durum farksızdır. önce yazılımın kopyalanmasına göz yumar hatta buna destek olur, bilgisayar kullanımı arttıkça, ücretsiz ve kaliteli ürünleri piyasaya sürmeye devam eder. yeni sürüm java flash ya da internet explorer gibi ürünler. siz bunları ücretsiz indirip kullanmaya başladıkça bilgisayarınızı kasmaya başlar çünkü bunlarım sistem gereksinimleri fazladır. ardından bir bakmışısınız yeni bilgisayar almışsınız tabi onun içinde de yeni işletim sistemi var. ve aynı oyun tekrar sahneye konur. ilk bilgisayarınız alındığında belki windows 95 ya da 98 kullanıyordunuz ancak arada kaç tane bilgisayar değiştirmek zorunda kaldınız. tüm bu süreç içinde sizin internette yada bilgisayarda yaptığınız şeyler neredeyse aynıdır. görüntüler geliştikçe siz de teknolojinin geliştiğini sanarsınız.
tek fark teknoloji patronları bizi kazıklayıp para kazanmaya devam etmeleridir.
Akp nin son icadıdır. 25 yaşını doldurmuş ve kayıtlı olarak çalışmıyorsanız gelir testi yaptırmadığınız takdirde, devlet sizden her ay 213 tl tahsil edecek.
Sanat bir ihtiyaç değildir. Lükstür. Karnını doyurup, barınak ve güvenlik sağladıktan sonra gelen birşeydir. Sanat üretilmediği zaman hayati tehlike oluşmaz. Devlet gıda yardımı yaparken tüm imkanları seferber edip elde edilen sonuç tatmin edici olmadığında, "elimizden gelen bu kadar" yanıtı bir nebzeye kadar kabul edilebilir. ancak iş sanata gelince farklıdır. öncelikle devlet sanat yardımı yapmamalıdır, ikinci olarak yapılan yardım eksik ya da yetersizse " elimizden gelen bu kadar" diyemezsiniz. yapmayın kardeşeim o zaman. beceremiyorsanız yapmayın. Ayrıca Dt kapanırsa, bu kadar tiyatrocu ve sahne yok olmayacak herhalde. yine aynı işten para kazanacaklar ancak bu sefer hakederek.
işin tüccarlıkla alakası yoktur maalesef, bu iş ne kadar ucuza üretilebiliyorsa o fiyata üretiliyor. devlet tiyatrosunda izlediğiniz oyunların biletleri ucuz çünkü israf edilen para bizim paramız. özellerin çar çur edecek parası yok.
Gelen cevap da haklı noktalar var mı bilinmez fakat varsa bile konuyla alakası yok. başkasını kötülemek kendi eksiklerimizi kapatmaya yetmiyor maalesef. iyi tiyatroyu sadece uluslararası festivallerde mi izleyebileceğiz? En çok üzüldüğüm şu an ki seyirci bunu tiyatro olarak görüyor, ve doğal olarak bir daha gitmek istemeyebiliyor. halbuki tiyatro şu an kinden daha güzel birşeydir. umarım, bir gün daha iyi oyunlar izleme imkanına sahip oluruz.
bir korkuya sebep olan düşünce biçimidir. genel kanıya bakıldığında da anlaşılıyor ki değiştirmeye çalıştığınız her ne olursa olsun siyasi nedenlerle ve korkularla reddediliyor. bunun sebebi tiyatroya gidenlerin azınlıkta kalıp her geçen gün de azalmasıdır. haklı bir savunmadır aslında, elindeki var olanı da yitireceğin korkusu. ancak olumlu yanlarından da bakın lütfen. aksayan bir sistemi sadece düşüncelerinize yakın diye barındırmak akılsızlıktır. doğru olanı aksamayı durdurmaktır, bunun tedavisi nesye o uygulanır. muhsin ertuğrul sahnesi yıkılıp yeniden yapılırken çıkan tartışmaları hatırlarsınız, o yaygarayı koparanlar dün gece en ön koltukta konforun keyfini çıkarıyordu, oyuncular sahnede teknik donanımı en üst düzeydeki çalışma ortamında rollerinden başka birşey düşünmek zorunda değildi. alışveriş merkezi olmadı yani orası. aynı durum akm için de geçerli, çalışmayan birşeyin tamiri insanları saçma bir şekilde rahatsız ediyor. içerde herşey dökülüyor ve evet ona rağmen oyun oynanabiliyor ancak neden daha iyisi olmasın, layık mı görmüyoruz acaba kendimize?
dt kapatılsın ama şimdi 100 sahnesi varsa, bakanlık bunu 200 sahne yapsın, bugün 5 lira harcanıyorsa türk tiyatrosuna dt vasıtasıyla bu 10 lira olsun. yani parayı çöpe atmayalım. faydalı kullanalım sonuçta biz veriyoruz o parayı. bu dt sistemini savunanlar sadece şunu söyleyin, 20 yıldan fazladır sahneye çıkmayıp 3000 küsür lira alan sözde oyuncular vicdanınızı hiç mi sızlatmıyor. bu adamlar hiçbirşey üretmedikleri halde para alıyorlar. bugün ödenekli tiyatrolarda üretilen her oyununun her gece kapalı gişe oynadığını farzetsek, kar etmek için değil ama sadece zarar etmemek için, bir biletin 66 tl olması lazım. dikkatinizi çekerim bir bilet 10 lira, öğrenci bileti 6 lira, yani geri kalan fark bizim cebimizden çıkan ve zarar etmiş paradır. Sanat söz konusu olunca fazla para konuşmaya gerek yok, ancak izlediğiniz oyun her neyse bu farka değiyor mu? asıl soru bu. özel tiytatro bunu çok daha ucuza mal ediyor. Küçük bir anektod; 7 yıl önce Ankara devlet tiyatrosunda, "murtaza" isimli bir oyun vardı. bilenler bilir çok iyi bir metindir. bu oyunun fabrika sahnelerinde devlet tiyatrosu gerçek çır çır makinaları kullanmış (pamuk üretmek için bir makina). sonuçta para var, sanat için feda olsun. Ancak yaratıcılık yok. o makinalar çalışırken, sahnede oyuncunun ne dediği anlaşılmıyordu. bunu küçük bir reji hatası olarak görsek bile, o makinaların o sahneye getirilmesi kullanılması taşınması ve saklanması gibi kalemlerin masrafını düşününce israf olduğu anlaşılır. Aynı yıl Ankara tiyatro festivaline Semaver kumpanya da davetliydi, tesadüf bu ki onların oyunu da "murtaza" hemen izlemeye gittim arada ne fark var diye. aradaki tek fark, daha sıcak ve samimi olmasıydı, metnin derdini daha iyi anlatabilmiş olmasıydı. fabrika sahnesine gelince; semaver kumpanya, pahalı ve büyük çırçır makinelerini tercih etmemiş. Bu makinaları almak ve taşımak zaten akıllıca olmazdı harcayacak parasını düşünmek zorunda olan bir tiyatro için. bunu yerine daha yaratıcı bir sahne çıkmıştı. rejisör ışıl kasapoğlu, arkaya makinalar yerine 4 tane oyuncu koymuş ve mekanik hareket/seslerle o sahneyi desteklemişti. sonuç: dt den çok daha ucuza ve daha yaratıcı. yorumları size bırakıyorum. her ay boşuna milyonlarca lirayı çalışmayan adamlara ödemektense ya da çalışıp işini doğru yapmayanlara ödemektense, hakedenlere ödemek daha doğru değil midir? sonuçta bu parayı biz ödüyoruz, mutluysak bu halimizden devam edelim bu şekilde. ama ben kendi adıma daha iyi oyunlar izlemeyi hakettiğimi düşünüyorum.
Bugün istanbul devlet tiyatrosunda tam biletin fiyatı 10 tl dir. özel tiyatroda da bu fiyat 10 tl dir. tek fark 10 tl den başlayıp yukarlara gitmesidir. 100 tl ye kadar özel tiyatro bileti bulunmaktadır. ancak işin özüne dönecek olursak, tiyatro zaten lüks tür. yani gıda barınma ve güvenlik gibi ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra gelen bir kalemdir. yani fakirsen, sanattan daha ciddi kaygıların vardır hayatta ancak yine de özel tiyatroda bile sanat açlığını giderebilirsin zira fiyatı aynıdır kurumsal tiyatrolarla.
Devlet halkına ne izlemesi gerektiğini göstermesi zorunluluğunu hissetmiştir ve bu haklı bir istektir. çünkü Türkiye'nin tiyatro tarihi cumhuriyetten bir kaç sene daha yaşlıdır o kadar. Türkiye de devlet tiyatrosunun gerekliliğini savunanlar, bizim tiyatro tarihimizin ingiltere gibi köklü olmamasını en büyük sebep olarak sunmaktadır ve bunda da haklıdırlar. çünkü çoğu insan türkiye de hala tiyatro izlememiştir. Ancak sergilenen Shakesperare oyunları, halkı aydınlatmak adına milyarlara var oluyorsa, oyunun sergilenişi, oturup Shakespeare'i tek başına okumaktan beter bir hal alıyorsa bir yerlerde beceriksilik söz konusudur. ve halka klasikleri gösteriyoruz deyip aslında hiçbir şey gösteremiyorsanız ve aksine insanları tiyatro sanatından soğutmaya başlıyorsanız, giriştiğiniz yolda devam etmemeniniz en akıllıcası olacaktır, keza bu milletin çar çur edilen paraya artık tahammülü kalmamıştır. sosyal devlet tiyatral anlamda gerekliliğini yerine getiremiyorsa, lütfen hiç boşuna para harcamasın.
Devlet tiyatroları kapatılmalıdır. Yerine Kültür bakanlığı özel tiyatroları desteklemelidir. bu türk tiyatrosunun son bulması anlamına gelmez, aksine bitkisel hayata bağlı olan devlet tiyatrosunu canlandırmak anlamına gelir. örneğin şu anda devlet tiyatrolarına 10 milyon lira harcanıyorsa bir ayda bunu 20 milyon yapın ama özel tiyatrolara verin. daha fazla tiyatro sahnesi açılsın ancak burada her çeşit özel tiyatroya oynama imkanı verilsin. bu sayede belli olur ak oyun kara oyun.
Şu an ki haliyle bir adaletsizlik söz konusu zaten. devlet tiyatrosunun elinde sınırsız imkanlar var ancak yine de yaratıcı değil. olan oyunlar zevkli değil. çoğu sadece israf. istanbul devlet tiyatrosunun repertuarında bu ay 10 dan fazla oyun var ancak izlemeye değer oyun iki tane. sidikli kasabası müzikali ve profesyonel. Diğer oyunlar bizim vergilerimizin israf edilmesinden başka birşey değil. yıllardır sahneye çıkmayıp her ay 3000 tl maaş alan sözde tiyatrocular var. ama bunun yanında bir sürü genç oyuncuya imkan tanınmıyor. çünkü yeteneksiz aktörleri izlemek zorundayız. bugün devlet tiyatrosunda çalışmadan para kazanan oyuncuların sayısı sahnede olanların sayısından fazla. ve ben her seferinde bir oyun izlediğimde üzülüyorum. harcanan paraya ve emeğe üzlüyorum. halbuki orada harcanan emeğin 50 de 1 ini sahneyi gerçekten hakedenlere verseler, seyirci gerçekten tiyatro ne demek anlar. Bir çok izleyici için vahim bir durumdur ki tiyatro sıkıcı bir hal almaktadır. ben ilk defa tiyatro izleyen biri olsam ve kötü bir oyuna denk gelsem, "bu ne böyle evimde tv izlerim" daha iyi diye düşünürüm. ve maalesef bunu yapan bizim ayda 3000 küsür maaş alan aktörlerimiz. umarım kalıplaşmış oyunculuktan biran önce sıyrılırlar çünkü aksi durumda istemeyerek de olsa kendileri DT nin kapısına kilit vuracak. Bence bu durum türk seyircisi açısından umut verici olacaktır.
Birçok tiyatrocunun da dile getirdiği Doğru önerme'dir.
Devlet tiyatroları kapatılmalıdır. Şimdi birçok boynunda fuları ile gezen burjuva itiraz edecektir ancak doğru olan budur. Devlet'in sanat kurumu ancak sembolik düzeyde olabilir. Devletin Tiyatrosu olur mu? sanatçı devletin tiyatrosunda ne kadar özgür olabilir, maaşını veren kişiyi ne kadar eleştirebilir?
istanbul Devlet Tiyatrosu'nun 2012 sezonunun efsane oyunu. Tüm oyuncular genç ve enerjik. Hepsi harika bir performans sergiliyor. Müzikler harika. Oyunculardan Efe Ünal göz dolduran oyunculuğuyla dikkat çekiyor. Gidin ve izleyin eğer bilet bulabilirseniz.
