akp hükümetiyle beraber dayanılmaz hale gelen meslektir. en değer verilen meslek olması gerekirken öğrencilerin tokat atabildikleri, sayıp sövebildikleri meslek haline getirilmiştir.
ulan , en kralı torbacı mahallesinde lise öğretmenliği yapan bireye silah çeker, bıçak çeker. bin tane de 1 tane vurulsa , öğretmenin can güvenliği yok derler, doğru yoktur.
ama bir senin mesleğin mi var yaprağım ? mesela , harita mühendisleriyle konuştun mu hiç ? kaç kez silah çekmişler, hadi o en kolayı, kaç kez üzerlerine ateş açılmış, adamın sınırına devlete ait olacak poligon taşı dikilmeye çalışılırken tarla sahibi bir traktör römorku adam toplayıp dövmeye gelmiş .
ve ya kaç doktor, ve ya kaç taksici, ve ya kaç mühendis öldürülmüş. hadi hepsini geçtim, kaç işletmeci, iktisatçı, lise mezunu olan patronundan işini düzgün ama patronun istemediği gibi yaptığı için azar işitmiş, anasına bacısına sövülmüş.
bir de her dönem ciyak ciyak atama muhabbetleri yok mu ? arkadaşım kim sana git diyor öğretmenliğe. şahsım anadolu öğretmen lisesi mezunu, o zamanki puanla matematik öğretmeni olabilirdim, gitmedim. öğretmenlik yazan arkadaşlarımın çoğu okulu bitirdi, mezun oldu atandı, hatta evlendi.
atanamayan bir tane öğretmen arkadaşım var. o da gitti tarih öğretmenliği okudu amk.
benim bölümümde sınıfta 93 kişi vardı. hoş, ilk sene 7 kişi mezun edebildik aramızdan, zira okulda en erken 6. senede falan bitti. şu an meslekte, ilk dönem mezunların 3. senesi. aramızdan 1 kişiyi devlete koyabildik atamayla. 89 çekti bebe kpss den. diğerlerimiz de sözleşmeli falan işte.
ağlayıp zırlayıp tatava yapmayın, imkanlarınızın kıymetini bilin. sizin yerinizde olmak isteyen, aldığınız maaşın yarısına günde 14 saat it gibi çalışan , binlerce insan var.
öyle gidip çoluğa çocuğa da artistik yapıp, 8-10 yaşında bebeleri tokatlayıp ego tatmini yapmayın.
sıkıyorsa, gidin endüstri meslek lisesi motor bölümü son sınıf öğrencilerini tokatlamaya kalkın da, levyeyi kafada yamultsunlar.
şu anki aklım olsa kesinlikle tercih edeceğim meslek olurdu. evet kamuda öğretmenden daha fazla maaşla çalışıyorum ama yılda sadece 20 gün izin hakkım var ve her gün sabah 8, akşam 5 işe gitmek zorundayım. burdan yeni nesile sesleniyorum öğretmen olun, kamuda yapılabilecek en iyi iş öğretmenlik.
burada son dönemde top tutulan meslek olmuştur.sürekli tatildeler,yatıyorlar diye çoluk çocuk,yetişkin bazılarının gözüne batıyor malesef.bu mesleğin içinde olan biri olarak yaram var da gocunuyorum diye bunları yazmıyorum ama hiçbir konuda kimse genelleme yapmasın.belki kimilerinin öğretmenleriyle kötü yaşantıları olmuş olabilir ancak her yiğidin yoğurt yiyişi aynı değildir.öncelikle öğrenciyi bir birey olarak görüp değerlendirmek gerek.başarılı olsun ya da olmasın her öğrenci değerlidir,değer düşüren tek şet davranışlardır.bütün öğrencilerin her şeyini bilmek mümkün değil.sadece okulda gözlemlediğimiz kısmıyla sınırlı yorumlar yapılabilir.öğrenci her şeyi öğrenecek diye kural da yoktur.fiilimsi,çatı ya da ögeyi öğrenemeyebilir de.önemli ola onlara ufak da olsa bir şeyler katabilmek,küçük de olsa.genelleme yapmak hata olur.tatil olayı 2 aydır.gerçekten eğitim öğretim yılı boyunca yoruluyorsanız bu tatil hakkınızdır.sevmiyorsanız yapmayın.öğrencileri sevmeden yapılacak bir iş değildir.
staja başladığım gibi bir sınıfı direk üzerime tapuladı öğretmen. çok değişik bir duygu seni dinleyen 38 tane kız çocuğu. meslek lisesi bile olsa. hatta ders felsefe bile olsa işinin hakkını verirsen şayet. gerçekten de öğretmenlik hayat değiştiren bir meslek.
Hekesin yapamayacağı meslek. Dünyanın en iyi piyanisti olabilirsiniz ama bu piyano öğretmeni olabileceğiniz anlamına gelmez. Matematik dehası olup bütün okulları ve eğitim fakültelerini birincilikle bitirebilirsiniz ama bu iyi bir matematik öğretmeni olacağınız anlamına gelmez. Herkes bir konuda uzman olabilir ama herkes uzman olduğu konuda öğretmenlik yapamaz.
# 173.5 gün tatil yapıyor muşuz. çok iyi biliyorsunuz ki bu tatilleri bireysel olarak biz öğretmenler belirlemiyoruz. milli eğitim bakanlığı ve hükümetler bu tatilleri belirliyor.
# en kolay meslek diyorsunuz. ama 4 yıl okuduktan sonra +formasyon 1 yıl ve kpss'de 91-92 puan gibi bir engel var. olması düşündüğünüzün aksi ne kolay değil.
# olduktan sonra kendi adıma konuşursam şayet felsefe ise dersiniz o çocukları dikkatini toplayıp onlara birşeyler anlatmaya çalışmak o kadar zor ki. kimi yatıyor telefonunu kurcalıyor, diğeri arkadaşıyla konuşuyor, bir diğeri parmak kaldırıyor '' hocam felsefe ne işimize yarıyacak'' eğer idealist bir hocaysanız ve yılmazsanız işiniz gerçekten zor. çünkü zihniyet ile savaşmak dünyanın en zor işi .
# velev ki diyelim öğretmenlerden bu tatilleri aldık. her gün okul olsun. asıl isyan o zaman kopar işte. biz türk halkı fazlasıysa rahata ve tatile alışmış bir toplumuz. yıllar içinde tembelleştik. tatilin bu kadar çok olmasının sebebi de bundan gelmekte. bireysel olarak öğretmenlerin gidipte bu kadar tatil bize yetmiyor yenilerini koyun daha fazla tatil istiyoruz dediğini hiç sanmıyorum.
# son olarak gelirsek neden bu kadar eleştirildiğine öğretmenliğin parasal ve rahatlık konumunda cevap çok basit ''kedi ulaşamadığı ciğere mındar der''
Sabah 8.30 akşam 21.00 haftanın 6 günü çalışan insan 1000-1500 tl için tabiki de mındar diyecek. şöyle düşünecek ben bu kadar kazanıyorum bu kadar para alıyorum ama onlar yatarak para kazanıyor. ama aynı kişiye desen ki gel öğretmen ol. kadro ayarladık sana ilk koşanda o olacaktır.
Bu kesindir ülkemizde aynı durum ''amerika düşmanları ile ''amerika'ya gel yaşa'' lafını duyduğu anda ilk gidecek kişilerin gene o sözde amerika düşmanları olacağı gerçeği gibi. köprüyü geçseler aslında onlarda öğretmenliğe laf atmayacaklar anlayacağınız.
öğle arasındayız. birazdan ders var. felsefeyi pür dikkat dinletebiliyorum öğrencilerime ki bu çocuklar 11. sınıfa kadar felsefenin f sini görmemişler. mesleğe adapte olmamı sağlıyorlar resmen. bana şunu öğrettiler. meslek lisesi bile olsa hoca emek verirse şayet karşılığını fazlasıyla veriyor öğrenci. onlarla o kadar ilgilenmemiş, o kadar ilgisiz kalmışlar ki hocaları, ben ders anlatırken siniftan ses çıkmıyor. ses çıkmıyordan kasıt. derse katılım haricinde bir ses çıkmıyor. ilk başlarken ilk cümlem şu oldu istediğiniz gibi konuşabilirsiniz, saçmalamak serbest, sizi kesinlikle yargılamıyorum etkisini aktif derse katılım ile görüyorum. en iyi meslek sanırım öğretmenlik hakkı ile yaparsan.
öğretmenlik yerine ve okuluna göre kolay olan bir meslektir sorumluluk ister şefkat ister ama tercihen bedenci olmayı isterdim çocukları ara sigaran bedavaya gelir.
Üniversite sınavında puanı tıp, mühendislik gibi bölümlere giremeyen kişiler yerine eğitimin insan hayatındaki önemini, genç insanlara yol göstermenin yüceliğini anlayabilen insanların yapması gereken meslek. Ülkenin bu durumda olmasının temel sebebi eğitim sistemindeki istikrarsızlık ve kalifiye eleman eksikliğidir. Gelecekten ümidi kesmemek için bilimselliği ve akılcılığı şiar edinmiş, karşısındaki öğrencilere değer veren ve her çocuğun bir birey olduğunun bilincinde olan kişilerin bu mesleği yapması gerekmektedir.
Çoğunlukla saçma sapan insanların, saçma sapan şekilde yaptığı meslektir. Bir de yaptıkları işi kutsal sayarlar. Sevgili kardeşim, para için yapılan şey parasızken kutsal olsa dahi, paralı olunca artık ya gösteridir, ya da hizmet vermektir. Sıkıyorsa parasız yap bu işi de kutsal olduğuna inanayım. Ulan lavuk, bir de üzerine sana para verirken, sana karşı bir gafımız yok iken, bir hata yapmamıza rağmen sen nasıl müşterine caz koyarsın? Sen kimsin lan? Senin ben elemanın mıyım itoğlu it? Kendini bir bok zannetme tükürdüğümün oğlu, piyasada senden başkası mı yok? Ulan tükürdüğüm, ben senden fırça yemeye mi geliyorum? Zaten herşey aleyhime işliyor, işim başımdan aşkın, ygs stresi zaten beni bitiriyor, bir de üzerine günde 9 saat okuldayım, anam ağlıyor zaten, bir de sana mı katlanacağım ulan?
Kısacası öğretmen olmak herkesin harcı değildir. Öğretmenlik için mutlaka en yüksek puanlardan alım yapmaları lazım. Devlet bunu düzenlemeye gitmeli, çünkü çok saçmasapan adamlar öğretmenlik yapar olmuş.
bağcılar asit tayfadan bedirxan kardeşimiz demek istiyor ki, biraz esnek olması, oyunu sahasında kabullenmesi gereken meslek grubudur.
bu tamamen onun düşüncesi. ben bir öğretmenin basit yaralama, asimetrik propaganda ve ezber kullanarak harikalar yaratabileceğine inanıyorum. kendi çocuklarımı da bu şekilde yetiştirdim. şimdi hepsi fsb'de çalışıyor.
Ayakkabılarının bağı çözülüyor, eğilip çözüyorsun. Öğretiyorsun ayakkabısını bağlamayı. Öğrenemezse bir daha bağlıyorsun. Gözü yaşlı geliyor. Göz yaşlarını siliyorsun. Avutuyorsun, teselli ediyorsun. Güvende olduğu hissini yaratıyorsun. Düşüyor, dizi kanıyor. Temizliyorsun yarasını, gülümseyene kadar yanından ayrılmıyorsun. Kavga ediyor, darılıyor arkadaşıyla, sorunlarını dövüşerek değil konuşarak çözmeleri gerektiğini anlatıyorsun her defasında.
Yemek poşeti düğüm olmuş, açıyorsun poşete hiç zarar vermeden. Bir derste en az on kere "zil ne zaman çalacak" diye soruyor. Hepsine aynı sakinlikle cevap veriyorsun. Her derste bu son ders mi diyor, son ders hariç, hayır diyorsun. Kaçıncı ders olduğunu söyleyerek. Bıkmadan usanmadan. Sorular soruyor, çocukça ve ona göre oldukça anlamlı. Dinliyorsun sonuna kadar. Anlayabileceği şekilde anlatmaya çalışıyorsun. Kalemi kayboluyor, birlikte arıyorsun.
Kitabını unutuyor, kitap fotokopisi çekip veriyorsun. Kaba, çirkin konuştuğunda, nasıl konuşması gerektiğini izah ediyorsun. Sıkıldığı zaman yeni oyunlar icat ediyorsun. Burnu akıyor siliyorsun. Eli kirlendiğinde gerekirse sen de onunla birlikte elini yıkıyorsun. Halini soruyorsun, hatırını soruyorsun, evinde nasıl vakit geçirdiğini soruyorsun. Tatilde ne yaptığını merak ediyorsun. Hastalandığında ateşini kontrol ediyorsun. Yanındaysa ilacını içiriyorsun. Tüm bunların dışında bir de ders yapıyorsun. Gece başını yastığa koyduğun zaman, bugün ne öğrettim diyorsun. Verimsiz bir günse, canın sıkılıyor, uykun kaçıyor. Vicdanın rahatsız oluyor. Yarın diyorsun. Yarın daha güzel olacak. Yarın daha güzel olduğunda sen de daha rahat uyuyorsun. Kimseden bir aferin beklentin yok. Kimsenin gözüne girmek gibi bir derdin de yok. Yaptığın işi layıkıyla yerine getirip, huzurla uyumak derdindesin sadece. Öğretmek değil derdin, eğitmek. Tüm yorgunluğun çocukların okulda oldukları için mutlu olduklarını görmekle geçiyorsa, zaten yorgun değilsin hiç.
Bana bir harf öğretenin 40 yıl kölesi olurum. Hayır. 29 harf öğretirim her birine. Kimseye ne kul ne de köle olmalarını isterim. Çocuklar bu kadar anlaşılabilir ve kolayken, büyüklerinin bu kadar saçma olması haksızlık sanki. Son on yılda, senin maaşını ben veriyorum diyenlerin, hocaaa diye yayılanların, karpuz seçercesine mal seçmeye çalışanların sayısındaki orantısal artış, kimin hatası? Bir yerlerde bir hata var...
Edit: o eksiyi veren kimse bana özelden yazabilir mi lütfen?
