bir bitkinin yapraklarının sıcak suyla banyo yaptırıldıktan sonra suya bıraktığı tat, renk, koku ve daha neler neler...
...bugün onursal abi almış eline kocaman çay kazanını, içindeki bayat çayı boşaltıyor. hafif stresliyim iş nedeniyle... içeri giriyorum. su var mı abi "kaave yabıcam" diyorum. herkes gelsin su sorsun, alsın gitsin diyor; hiç kimse de su koymasın. yanmış kazan kendi kendine, su mu var hani, ne suyu istiyon sen diyor. abi dibinde var işte büssürü, görüyorum desem de dayıyor isyanı, 50 kişi var burda birinin aklına gelmiyor su koymak. al şurdan damacanayı devir üstüne zor mu kardeşim. diye de öne sürüyor herkesin tembelliğini. abi bi bardak sıcak su alıcam, al, ketılı da açıyorum, ısıtır veririm bi bardak sıcak suyunu. bi bardak su aliyim gurban olim ya diyorum... "mına koyucam suyunun da çayının da, çay demliyoruz, millet çay demlenmeden geliyo açıyo kapağını, içine bakıyo. öyle olunca çay çay olmuyo ki, buharıyla pişçek çay. ne bok yemeye kaldırıyosa kapağını. sik var, neye bakıyon ki?" diye gözümün içine baka baka veriyor kalayı alayımıza. kafam beton gibi oluyor, sıcak sudan vazgeçiyorum. bazen bi bardak sıcak su neler kaybettiriyor. hep çayın ibneliği.
bi tanecik icecektir o. kahvaltıda, beş çayında, akşamları ve mutsuzken, mutluyken, hava sıcakken, üşürken, hastayken, bıkkınken her daim içilendir. şekersizi ve fingerle icileni makbul içecegimizdir. candır o can.
Arkadaş ortamında efkarlı muhabbetlerin resmi içeceğidir. Bugünkü çay muhabbetinden çıkan sonuç: Bıçağı alıp mevcut yaraya tekrar tekrar batırmanın anlamı yok.
yapılan araştırmalara göre türkiye'de en çok içilen içecek. çayın kralı doğu karadeniz bölgesinde yetişmektedir. çayın iyi olduğu dönemde bir yılda üç-dört defa hasat alınabilir.
sevilmemesi mümkün olmayan içecektir şöyle ki 'çayı sevmem' diyen arkadaşlarım üzerinde yaptığım deneylerde doğru demlenmiş iyi çayın bardaklarca içildiğine şahit olmuşluğum vardır. karadeniz'in 1.kalite çokca süzgeçten geçirilmiş çayı porselen demliğe konulur -çelik veya cam değil en doğrusu porselen demliktir- önce soğuk suyla çay hafif yıkanıp süzülür ki tozu gitsin sonra kısık ateşde altındaki suyun iyice kaynaması beklenir yavaş yavaş tek noktadan değil döndürerek kaynayan su demliğe dökülür sonra çaydanlığa yine soğuk su eklenir - tabii çayı ilk yıkadığınız su bile çeşme suyu olmamalı kaynak suyu kaliteli su olmalı- ve yine kısık ateşde 15 dk. kadar çay iyice çekip çiğ kokusu geçene rengini alana kadar demlenmeli bardağın 3te 1i oranı iyidir dem için ama kişinin koyu ya da açık içmesine göre zevkine göre dem konularak sunulmalı, ince ağızlı cam bardak çay keyfinizi arttıracaktır. bunun yanısıra işlem görmemiş sadece kurutulmuş çay yapraklarını demleyerek yeşil çay yapabilirsiniz yeşil çayı uzaklarda aramaya gerek yok karadeniz çayı fabrikaya gidip işlem görmedikce bildiğiniz yeşil çay zaten... çayların içine mandalina, portakal kabukları atıp tatlandırabilirsiniz biri değilse öteki ama mutlaka ağzınıza layık bir çay vardır önyargılı olmadan bunu böyle biliniz, misal sahilde güneşin altında bol buzlu şeftali aromalı soğuk çay keyfini de mi istemezsiniz vardır azizim vardır ben vasiyetine 'mezarıma çay dökün' yazdıracak kadar çay sevdiğimden değil sadece hem bildiğimden diyorum -karadenizde çay kırmışlığım vardır evet toplamak değil çay kırmak denir oralarda genelde narin ellerim su topladı kabardı ama karadeniz inadıyla bitirdim pes etmedim binbir emekle elde edilen çay için saygı ve sevgi rica ediyorum poşetlerde içilenler çay değil gerçek çay paketlenirken artan tozudur pisliğidir onlara çay demeyiniz içmeyiniz içirmeyiniz demlik temizlemeyeceğim diye çöp içenlerden olmayınız gerçek çay keyfi demlik temizlemeye değer-
