hayatın hep diğer yüzünü anlatır filmlerinde. toplum tarafından dışlanmış kötü olarak adlandırmış insanların penceresinden anlatır olayları. filmlerinin senaryoları olabildiğince basittir. filmlerini farklı kılan ise oyunculuklar ve bu bakış açısıdır. örneğin masumiyet filminde bir oruspunun peşine takılıp malını mülkünü kaybeden ailesini karısını terk eden o kadının peşine düşen bir adamı anlatmaktadır. bu konu hepimizin çevremiz veya televizyondan aşina olduğumuz bir konudur. diğer yönetmenler senaristler burada genellikle oruspunun peşinden giden adamı kötü terk edilen aileyi mağdur gösterirken. zeki demirkubuz bu bilindik hikayede başka bir mağduru anlatır. kendisini asla sevmeyecek başkasını seven bir oruspunun peşinde köpek gibi dolanan bir adamın mağduriyetini anlatır. onun aşırı tutkusunu anlatır. bu film öyle bir yere gelirki. yıllardır her ekrana çıktığında bin bir küfür işitmiş hep kötü ilan edilmiş bu adama acımaya başlar hatta haklı bile hisedersiniz. zeki demirkubuzu diğerlerinden ayıran fark işte budur.
ismi henüz açıklanmayan yeni filminde üçlü bir aşk hikayesi anlatacak yönetmen. eski patron ,evli çift falan derken üç maymun sularına gittim konuyu ilk okuyuşta. neyse demirkubuz mevzu bahisse bu ilişki ağının farklılıkları da içindedir.
son dönem özellikle nuri bilge ceylan 'la aralarının limoni olması ve onunla kıyaslanıp durmasından hazzetmediğini düşünüyorum. özellikle edebiyatla / felsefeyle beslendikleri yerle benzer ortak noktalar yaratsalar da sinemasının ömer kavur sularında ilerlediği kanısındayım. son yeraltı, böyle anayurt oteli semalarına kadar girip çıkan bir psikolojik yapıttı. kader 'den sonra kıskanmak 'la külliyatına dair aman aman bir yapıt ortaya koymadığını düşünüyorum. yeraltı, kısmen toparladığı izlenimi yaratan bir uyarlama olsa da çokta vurucu değildi. nuri bilge ceylan'ın üç maymun 'dan sonra bir zamanlar anadolu'da ile çıtayı hayli yukarılara çıkarması ve haklı olarak sürekli ödül ve beğeni alıyor olması aslında kendisi için de büyük bir şans. dönemdaşı bir yönetmenin başarısının onu da tetikleyeceğini umuyorum son yeraltı'ndaki popülizm kokan yüzeysel sataşmalardan uzaklaşıp kendi sinema dilini devam ettirmeli.
üçüncü sayfa -yazgı- itiraf ve özellikle masumiyet 'i yapmış bir yönetmenin filmlerinde kendisiyle de didişen bir ego savaşımı değil özgün ve oturmuş bir tavır sunması gerektiğini düşünüyorum.üstelik, filmlerini fazlasıyla merak eden ziyadesiyle takip eden hatrı sayılır bir izleyici kitlesinin ona olan ilgisinin de farkında olmalı.
bu zaman da beni zaten anlamıyorlar, ödüllerini de alıp nereye sokuyorlarsa soksunlar tribine girmek kimseye artı bir şey katmaz.
edit: kişisel oldu ama bütün filmlerini defalarca izlemiş birisi olarak yazmak zorundaydım.
Betül Demirel in, ''Bir Belirsizlik Anlatısı: Bekleme Odası'' adlı makalesinde ağır eleştirdiği yönetmen. Zeki Demirkubuz'un çıkış noktalarını, fikirlerini ve bunların sonucunun eksik verildiği sinematografisini tokat gibi demirkubuz'un suratına vurur adeta.
Yönetmenin filmleri Dostoyevski, Nietzsche ve Camus üçgeninde sürer gider. Fakat bu üçgenin içini dolduramadığı ancak sinemadan anlayan insanların farkedebileceği bir gerçekliktir.
müthiş filmler çekti. senaryosunu kendi yazdığı filmler çok daha başarılıdır. kıskanmak filmini uyarlamayıp kendi yazsaydı daha güzel bir film ortaya çıkardı.
müthiş bir bilgi birikimi sahip olmakla birlikte bunu pazarlamakta sıkıntılar çekmektedir. yanlış anlaşılmasın ben bundan şikayetçi değilim ama öyle bir imajı var ki entelektüel çevrelerde kendisi sanki çok boşmuş gibi bir izlenim içinde. bunda en önemli etken demirkubuz'un samimi davranışları, kendisini pazarlamaya çalışmaması, hal ve tavırları. kendisi içinden geldiği gibi davranıyor, içten pazarlıklı değil. düşündükleri çekinmeden ifade ediyor. bir de kılık kıyafet konusu var tabii. kaç kere gördüysem hep kot-kazak ikilisi içinde. ben tabii ki bundan hiç şikayetçi değilim hatta kendime yakın da buluyorum ama bir kesim onun bu 'pespaye' halinden hiç memnun değil. son filmi yeraltı festivallerden ödül alırken nasıl çıktığı herkesin malumu. sonra diğer yönetmenlerdekinin aksine kendisi tribünde epey aktif. bu halleri sanki onun bilgi birikimin önüne geçiyor gibi. kendisi çok nevi şahsına münhasır bir insan ve biz artık kitaplarını da okumak istiyoruz. kendisinin nice yazarlara taş çıkaracağını düşünüyorum..
masumiyet
kıskanmak
kader
itiraf
yeraltı
C Blok filmleri mutlaka izlenmelidir.
televizyonda arka fonda çıkan eski türk filmleri ve enteresan bir şekilde kendiliğinden açılan kapılar filmlerinin adeta mottosu olmuştur.yönetmen burada ne demek istemektedir ucu açık bir sorudur.
türk bağımsız sineması nın en başarılı yönetmenidir. kendisinde, normal yönetmen kibirinden daha fazla kibir vardır. zirveye ulaşana kadar birçok sıkıntı çekmiştir ve hak ettiği yerdedir.
kendi filmlerinde neyi kastettiği ile ilgili açıklama yapmayı haklı bir şekilde boş bulan yönetmen.
''Yönetmen olduysanız, birçok angajmanı kabul edersiniz zaten. Hakkınızda söz söylenebilecek bir iş yapıyorsunuz. Eskiden "gerçek bu değil, şu..." diye bir açıklama çabam vardı; ama bunun umutsuz bir çaba olduğunu gördüğüm için iyice geri adım attım. Birine bir şey anlatmak, onu ikna etmek mümkün değil; bir insan neye inanmak isterse ona inanır; siz olsa olsa kandırabilirsiniz onu. Söyledikleriniz bir şekilde işine geliyordur ve o şekilde anlamak istiyordur. Sizin o noktada kalkıp, "gerçek bu, doğru olan bu" diye diretmeniz hiçbir şey ifade etmez. Hiçbir yargıyı, hiçbir düşünceyi çaba göstererek değiştirmek mümkün değil.''
zeki demirkubuz yerden göğe kadar haklı insanların yargısını değiştirmek mümkün değil.
fenerle son maçımız olan olimpiyat stadındaki maçta ben ankaradan kendisini semte ordanda ebesinin damındaki olimpiyat stadına zor atmıs biri olarak alkolden, güneşten ve yol yorgunluğundan turşuya dönmüş ve mayışmış şekilde otururken karşıma çıkan bence türk sinemasının en iyi yönetmenlerinden olan abimiz. selamımızı alması, ayak üsyü sohbet etmesi takdire sayandı. harbi anlamda tribün kovalayan beşiktaşlıların kült karakteri olan bekir abi de içimizden biridir sanki. kader için, 3. sayfa için, yazgı için çok sağol büyük üstad. testislerini kızlar yesin. yerel öykülerle evrensel hikayeler anlatmaya aynen devam !
günlük hayatı en iyi şekilde yansıtan filmlere imza atan usta yönetmen. bağımsız sinema özürlüleri zeki abiyi tekdüze kalmakla suçluyor. abiciğim afedersin ama siktir git.
