Betül Demirel in, ''Bir Belirsizlik Anlatısı: Bekleme Odası'' adlı makalesinde ağır eleştirdiği yönetmen. Zeki Demirkubuz'un çıkış noktalarını, fikirlerini ve bunların sonucunun eksik verildiği sinematografisini tokat gibi demirkubuz'un suratına vurur adeta.
Yönetmenin filmleri Dostoyevski, Nietzsche ve Camus üçgeninde sürer gider. Fakat bu üçgenin içini dolduramadığı ancak sinemadan anlayan insanların farkedebileceği bir gerçekliktir.
