her şeyden yoruldum ben de arkadaşlar. sürekli olarak mutsuz hissetmekten, bir şeyleri başaramıyor gibi olmaktan, her günün aynı olmasından, sürekli olarak kaygı içerisinde olmaktan yoruldum.
fark edildiğinde insan sürekli aynı şeyleri yaptığını ve buna geçici bir ara verebileceği tatil imkanını belli sebeplerden ötürü bulamadığını görüyorsa bedeninde ve zihninde artmaya devam edendir.
neticede insanız ve temiz koylardaki kumlara uzanmak, dibi görünen bir denizde yüzmek, ingiliz kadınlarla tanışıp sevişmek bizim de yapabileceklerimiz arasında olmalı... olmadıkça ruhun güneşin altında kalmış bir kağıt gibi kuruyup yıpranıyor.
bedenen ve ruhen çöküşe geçmek. rutin bir düzen de buna sahip olabilir.
ben anlamsızlık boşluklarında ve soru işaretleri arasında kaybolup yolumu şaşıra şaşıra yoruldum. hevesim tükendi.
