toplu taşıma araçına binmek üzere yola koyuldum, her zaman ki gibi sıkıcı bir cuma günüydü. işe gidecektim.zaten geç kalmıştım otobüs önümden geçti, hızla otobüse yetiştim. bizim oradan 2 otobüs hattı geçiyordu. hiç numarasına bakmadan geç kalmışlığın verdiği telaşla direkt girdim. otobüs nereye gidiyor hiç bir fikrim yoktu. eğer yanlış bindiysem inecek, 3-4 durak sonra başka otobüse binecektim. neyse arkalara doğru yürüdüm, gözüme bir yer kestirdim ve oturdum ;
+ amca bu otobüs nereye gidiyor. ( iç ses: ulan insan bindiği otobüse hiç bakmız mı nereye gidiyor diye neyse)
- valla bilmiyorum evladım yaş oldu 70 hala ben bile nereye gittiğimi bilemiyorum. (piçe bak aklı sıra dalga geçicek benimle, hay hay yermiyim lan ben)
+ neyse tamam.( çattık yahu)
5 dakika sonra oradan kalkmıştım, bir koltuk arkaya geçtim acayip sinir stres yapmıştım.
yine bir yaşlı teyzeye sorayım dedim.
+ teyzecim bu 77 no' lu otobüs mü acaba bu?
(yanımda bulunan bir adam) - yok efendim bu gençlerde hakikaten saygı denen bir şey kalmamış, 20 lik gençler otursun biz ayakta gidelim.
iyice küplere binmiştim zaten otobüsün güzarhından nereye gideceğini de kestirmiştim, durağa gelmeden indirin lan beni narası atıp otobüsten indim...*
Bilen bilir forum açık bir alana kurulmuş sağlı sollu mağazalardan oluşmuş bir alandır. ortasında süs amaçlı boylu boyunca bir havuz bulunmaktadır. ben arkadaşım ve annesi bir gün yine gezerken, annesinin sağa sola bakınması esnasında bianda kendini havuzun içinde bulması, yaşadığı panikle durumu kurtarayım derken iyice kayıp boylu boyunca suya uzanması sonucu gülmekle ağlamak arasında kalan ben...
kütüphaneden aldığım kitabı geç iade ettim için 30 kuruşluk gecikme ücreti ödedim hemde ne ödeme..gecikme ücretini bankaya yatırıp 30 kuruşluk dekont almak gerekiyormuş.bankayla falan uğrasmayım diye kütüphane görevlisine 30 kuruş için 1 lira rüşvet teklif ettim ama görev etiği tavan yapmış sevgili görevli kabul etmedi hayatını değiştirecek olan bu teklifimi.böle prosedür mü olur lan diyerek söve söve gittim bankaya. 30 kuruş için 30 dakika sıra bekledim.sıra bana geldiğinde veznedara meramımı anlatıp 1 lira uzattım. veznedar bankada bozuk para olmadığı için para üstünü veremeyeceğini dile getirdi. ''para köpeğin olsun,üstü kalsın,yeter ki şu lanet dekontu ver ''dedikten sonra30 kuruşluk değerli kağıt parçasını aldım ve yeniden kütüphanenin yolunu tuttum saya söve...
yurtta 5-6 arkadaş bir arkadaşı yolcu etmeye otogara gider... ve ardından olaylar gelişir.
arkadaşın bulunduğu otobüse gelinmiştir ve, ''lan pis boxerlarını yatağın üzerinde unutmuşsun ya!'' diye bağırılır. tüm otobüs buz kesmiştir. herkes o anda arkadaşınıza bakıyordur...
yine sıkıcı bir iş günü, bu arada muhasebedeyim. internetlerimiz patron tarafından fortinetle filitrelenmiş, günün olaylarından bir haberiz.
msn'den bir haber.
+ablaaaaa ibrahim tatlıses başından vurulmuş.
-ehühehüehh ühüü.
hemen google'a yapıştım tabi, twitter haberleri sıralanıyor en azından bi haberim olsun dedim. iş yerinde herkez meraklı tabi. yazan şu;
+ibrahim Tatlıses'e 11 tane kurşun sıkılmış ve sadece 1'i isabet etmiş polis Sabri'den şüpheleniyor..
ohaa lan dedim sabriye bak, tabi burda bayan olmanın önemi çok büyük, jetonum kolay düşmedi. bütün şirkete yaydım tabi bu haberi, hemde ciddi ciddi. millette inandı.
Bursa terminal'den kalkan 93 numaralı otobüste, eski 302 lerin olduğu zamanda geçmektedir olayımız.
Bilindiği üzere kıymetli otobüs şoförlerimiz otobüsleri ellerinden geldiği ölçüde hunharca kullanmaktadırlar her daim. Ağzına kadar dolu otobüs ve bir insanın ancak geçebileceği boyuttaki araya sıkıştırılmış valizlerimiz de cabası o günlerde...
Yine bi sefer, yine aby otobüslerde... Otobüs ilerlemiş, Acemler kavşağına gelip de anayola girecekken ki virajda [takribi 90 derecelik bir dönüş] dönecek. Tabi şoför yine hurharca gaza yüklenmiştir. Içerdekiler de hallaç pamuğu gibi savrulmuştur o anda. Herkes perma perişan... O curcunada birinin götü mü değdi, havada uçan valiz mi çarptı bilinmez düğmeye basılır işte kadakayıp.
Sonra şoför durakta durur. Kapıyı açar. Bekler. aynadan bakar. Tık yok... Herkes mal mal bakıyor. Şoför ray ban aviator gözlüğüyle şöyle bi geri döner, bi daha bakar! Yine tık yok! Kimse inmiyor... Bekle bekle... Yok hacı!
Sonra kaptan otobüsteki yolcuları moleküler fisyona uğratıp, ne bok yiyeceklerini bilemez hale getiren fukishima nükleer santralivari o repliği sarf eder;
mevsim kış...nikotin ihtiyacımı gidermek için balkona çıkıcam ama hava eksi bilmem kaç.evet götüm yemedi o soğukta sigara içmeye. ''evde iç lan o zaman gerizekalı'' dediğinizi duyaraktan belirteyim evde annemin korkusuna içemiyorum. (10 kaplan gücünde terlik atma kapasitesine sahiptir kendileri, dünya terlik atma branşında altın madalyası vardır.evde içilen sigaranın kokusunu metrelerce uzaktan algılar ve öldürücü vuruşu yapar.)
napayım,nassı edeyim derken hem üşümeyeceğim,hemde annemin gazabına uğramayacağım apartman boşluğunun altındaki kilere gitmeye karar verdim,üşenmeyip pofuduk terliğimi çıkardım,ayakkabılarımı giydim aşağı indim.kilerde cigaramı yaktım,nikotini somurdum içime çölde su bulmuşcasına... derken ışıklara kapandı ben göt korkusuyla karışık ışığı ararken ışıklar yandı ve elinde 2 metre çapında kürekle bana bakan biri. gecenin bi vakti hangi manyak eline kürek alır?, meğer apartmanda oturan biri arka bahçeye gecenin o vakti çiçek ekiyomuş..
''ne bok işin var lan keraneci bu saate burda, ışık yanmadan ben küreği kafana geçirecektim,sonra düşündüm ya hırsız değilse diye ve ışığa bastım senmişsin amuğaa koyyim meğer ''.! beni hırsız sanmış,ee haklıda adam gecenin o vaktinde kim sigara içmek için o kıç kadar yere gider ki. amcanın muhteşem ötesi sözlerine gülmekle yaşadığım göt korkusu arasında bi duyguda evimin yolunu tuttum ''bırakıcam amına koyyim bu sigarayı'' nidaları eşliğinde...
askere giden abi kendisine yeni bir telefon hattı almış, sivil hayatta kullandığı hattıda bendenize emanet etmiştir. kendisinin dönüş uçak biletini alabilmek için açıp bankadan gelen mesajı onayladıktan sonra telefonu açık unutmuşum ve bir kaç saat sonra gelen mesaj:*
- keremkem ben serhat:) kardeşim üzerinde para varsa bana kulakiçi kulaklık alırmısın ucuzlarından bitane. benimki bozulmuş radyo dinleyemiyorum ok opt. yaladımemdim:)
mesajı okuyan kızkardeş yerlerdedir. askerlik nasıl bir ortam ki çarşıya çıkan bir mühendise muhtemelen başka bir mühendisten* böyle mesajlar geliyor. tabii yüzüne vurdum hemen. ben kardeşiyim öbür numaraya at dedim mesajı. sırıtan suratı da eksik etmedim mesajın sonundan. çocuk cevap veremedi. hala gülüyorum. *
kemanım olduğu halde arkadaşımın alıpta çalmayı beceremediği kemanını satın almak istedim,
vediği cevap dumur eden cinsten oldu;
arkadaşım - kardeşim ne satması ya sana hediye ederdim ama hatırası var.
ben - yürü git lenn o kemanı istanbul bakırköy çarşısından beraber almadık mı ? ne hatırası var çözmüş değilim *
Bu sezon galatasaray-antalyaspor maçına internetten bilet aldık. galatasaraylıyız ama yanlışlıkla internetten anlamayan gerizekalı arkadaşım antalya tarafından bilet almış. Size bir diğer arkadaşımın bu konudan haberdar olup söylediği cümleyi söyleyeyim.
bir polis çevirmesinde polisin alaycı ne iş yapıyorsunuz tavrı karşısında mesleklerimizi söyledikten sonra arkadaşa sıra gelir
-ne iş yapıyon sen?
+ben çok güzel eğlenirim.ver bana eğleneyim.
polis şaşkın bakışlarını gizleyemez.biz yarılırız.hikaye biter.
özellikle hafta sonları tanıdık olmayan veya damsız kişileri almayan bir barda pazar günü yaşanmış olaydır:
hava kararmaya henüz başlamamıştır bu yüzden bodyguard kişi giren çıkanı şöyle göz ucuyla süzüp pek siklememektedir. bu sırada giyimi ve tipi düzgün olan kahramanımız içeri ürkek adımlarla girer, bodyguard genel bar profiline uygun olduğu için müdahale etmez. kahraman kişi bara doğru yaklaşır ve kendi sonunu hazırlayan o bomba soruyu sorar:
+bira var mı?
-barmen boş bakar ve kendisine güle güle denir..
hayır ulan salak girmişsin içeri geç bi masaya otur veya bara oturcaksan bira iste o nasıl bi soru..
nasıl anlatsam bilemedim şimdi bu talihsiz ve yaran olayı.
Her erkeğin çeşitli kız tavlama teknikleri vardır ama, bazen baltayı taşa vurduğumuz anlar da olmuyor değil.
her neyse klasik bir kız tavlama tekniği olan; 'parkta köpek gezdirmek' tekniğini bir arkadaşımız utana-sıkıla da olsa denemek ister. Bir süs köpeği bulunur, olabilecek en şirin hale getirilir(ya zaten bu hayvanların köpek olduğuna inanmıyorum ben;başka bi tür hayvan olmasın bunlar?), arkadaşımız ilk defa köpek gezdireceğinden biraz sıkıntılıdır. Sonuç olarak o köpek ile parka girilir. Bu köpekte nasıl bir yaratıksa arkadaş boyuna bakmadan her bişeye saldırıyor. zannedersin (bkz: küçük enişte) ya da küçük eniştelerin bu hayvanla ilgili özel bir anıları var. neyse konuya dönelim.
Parkta köpek gezdirilmeye başlanır ama gözler, köpekte değil, etrafta avlanacak bir afettedir. Bu arkadaşımız bir afetin her an yaklaşıp 'ayyyyyy bu ne şirin şey böyle' diyip önce köpeği, sonra kendisini sevmesini heyecanla beklerken , nasıl anlatsam bilemedim; her tarafından kıl fışkıran, kirli sakallı, kumaş pantolonlu, yumurta topuk ayakkabılı bir ağır abi elinde ki tesbihide sallayarak:
-Kardaşş bunun cinsini ne?
+Şey abi, hımmm.. Ne ki acaba?
-Hayırdır, sıçtırmaya mı çıkardın?
+Yok abi, öylesine gezdirmeye şey etmiştim.
-Saldırıyo mu lan bu.
+Yok yaaa huysuzlandı heraldee.
-Lan hep televizyonda görüyoz yaşlı karılar felan gezdiriyo
+Benim değil abi şeyy. hı bizim komşunundu rica ettide.
Bu ağır abi uzaklaşır uzaklaşmaz bizim arkadaş köpeği de alıp parktan hemen uzaklaşır. Tabi herzaman tutmuyo. şimdi ne olacaktı bi afet gelip sevseydi o köpeği, ardındanda arkadaşa verse. Fena mı olurdu yani?
mahallenin ufak 2 çocuğunun bana olan aşklarının açılmasıydı herhalde. 5-6 yaşlarında iki velet aşık olmuştu bana,yüzümü tek güldüren şeydi herhalde bugünlük.
denizli'de dolmuştayız 5-6 kişi... minibüs kalabalık. ben hepimizin parasını uzattım. normalde para üstlerimi almayı anında unutan biri olmama rağmen o gün ne hikmetse aklımda para üstüm var. bizim ekip kakara kikiri eğlenirken benim aklım almam gereken para üstünde...
neyse şoför 1 dakka sonra falan sordu:
- 20 TL'den kaç kişi?
- ben(gayet sakin): 5 kişi.
dolmuş ilerliyor... aradan 2 dakka falan geçti hala para üstüm gelmedi. şoför bi daha bağırdı:
- 20 Tl kaç kişiydi?
- 5 kişi.
benim sinirler nedense gerilmeye başladı. şehrin yabancısıyız adam bizi keklemesin? neredeyse gideceğimiz yolun 3/4 ünü gitmişiz gerginim. şoför bozuk para kutusuyla oynayıp bi daha seslendi:
- 20 tl 5 kişi miydi 6 mı?
- ya 5 yaa 5!
yine vermedi ama paramı... denizli'Yi bilen ayakta yolcu alınmadığını da bilir... artık biz neredeyse ineceğimiz yere gelmişken benim artık algılarım tamamen kapandı. gözüm sabit bi şekilde şoförün ensesinde. kesin diyorum yiycek bu benim parayı... para da 20 lira ulan neden o kadar gerildim ben? olsun ama sonuçta benim param. haklıyım...
ben artık kafayı kırdım, adam bi daha sorarsa "eaah yeter ulan! 50 kere sordun vermiceksen vermicem de" demeyi falan düşünüyorum. derken bi durakta duruyor. şöle bi bakıyorum, durak hıca hınç yolcu kaynıyor. dolmuş durunca hepsi birden binmek için atlıyor. yolcular atlıyor... bizim ekip hala eğleniyor mis gibi.. şoför paramı vermiyor... ben patlamak üzereyim... şoföre bağırmak için zemin kolluyorum... derken şoför arkaya doğru dönüyor ve şöle bir diyalog yaşanıyor:
şoför: yalnız 4 kişi alabilirim.
ben: (adeta anırarak) 4 değil 5 kardeşim beeeş!!
milletin tırsması, anlamaması, şoförün önüne dönmesi ve inanılmaz evet ama minibüse beşinci bir elemanın binmesi. 5 saniye sonra bizim klandan gelen altına sçmalı kahkaha tufanı...
yaşını başını almış muhtar bir gün bilgisayarını aldığı teknik servisi aramış ve oradakilere ' benim bilgisayarımın kahve koyma yeri kırıldı' diye sorununu bildirmiş. servistekiler anlamamışlardır kendi aralarında bilgisayarın her yerini incelemişler fakat bir türlü amcanın dediğine benzer bir kahve koyma yeri bulamamışlar. bir arkadaşlarını çağırmışlar anlasa anlasa bir o anlar diye. adam gelmiş amcaya derdini sormuş. amca başlamış anlatmaya kahve koyulan yer diye, adam oranın neresi olduğunu tairf etmesini istemiş. ve sonunda anlamış ki cd koyduğumuz yer .. *
stadta konseri tribünden izliyoruz ve yağmur yağmaya başlıyor. bir anda yedek klübesine kaçışan insanlar arasında tanıdık bir ismi görüyorum. (yanımda oturan arkadaşımın aşık olduğu fakat açılamadığı kız)
+ hacı şu parlak şeyin içine kaçtı...
- ne parlağı lan?
+ lan şu sırtı bize dönük olan üst tarafı eğri şey varya...
- olum ne diyon?
+ hacı şu otobüs durağı varya
- otobüs durağı mı?
+ hah işte onun adı ne amına koyim kız onun altına saklandı
- yedek kulübesiiii...??!!!
+ hah işte bu işte bu o işte ohh...
- zahahaha....
facebook'ta biri beni dürtmüş hani hiç te tanımıyorum. neyse bi bakıyım dedim profiline. baktım abi o zaman yarıldım işte. insanımızın kullanıcı adı aynen şöyle "dürttüysem ekle".
- aga Bursa'da deprem mi oldu ya?
- bilmiyorum kardeşim ben kıraathanedeydim
- sende haklısın deprem kıraathaneleri etkilemiyor
- valla biz hissetmdik
- tamam hacı ben anladım neyse sen devam et.
yeni türkü konseri ve yanıma gelen apaçi: hacı kafa sallayak mı?
ben: hayır niye?
apaçi: sen rokçu (rock değil rok) değil misin?
ben: nerden çıkardın?
apaçi: saçlar uzun.
kurtarıcı: gel gardaş ben sallarım senle kafa.
aksam evde televizyon acik halde muhabbet edilmektedir. kumandayi ele geciren babam zap yaparken hulki cevizoglu nun tartisma programina denk gelinir. peder bey dalgin bi tavirla, " ceviz kabukoglu degil mi lan bu? diye sorar.15 saniye sonra algilayan bunyeler hep beraber krize girer.
işyerindeki emine ablanın gözümüzün önünde hapşırırken takma dişlerinin ağzından masaya fırlaması ve 'bıktım artık, gideyim de aşağıdaki ayakkabı tamircisine yapıştırtayım şunları' diyerek bozuntuya vermemesi...*
