aşti'de, konya'ya gideceğim zamanın bayram dönüşü ve üstüne üstlük asker uğurlama zamanına denk gelmesi üzerine 10 metre uzakta duran otobüse ulaşamamam ve otobüsü kaçırmam.
internet cafede, yanımda silahlı bir oyun oynayan veletin ağzıyla silah sesi çıkarması, çıkan tükürük damlasının, çocuğun hemen yanındaki cafe sahibinin koluna gelmesi ve adamın;
'yavaş ateş et lan, mermi kovanı koluma isabet etti.' demesi ve ortamın kopması.
oyun oynamak için dışarı çıkan küçük erkek kardeşi pencereden izlemekle görevlendirilmek.
erkek kardeşin "get ready!" diye bağırdıktan sonra "fire in the hole!" diye haykırması ve arkadaşlarına su balonu fırlatması. terliklerle olay yerine koşmak...
call of duty, crossfire falan... oynatılmaması lazımmış çocuklara. abov. o değil de adamın telaffuzu falan benden iyi ha.
yıllar yıllar önce bir kafede arkadaşlarımla oturuyorum. kafamızın üstündeki asma katta bebelerin doğum günü var cırcır ses çıkartıyorlar.zaten yaşlarını belli ediyorlar. her neyse tavla oynarken sesler iyice arttı ve bir anda kafama kutu kola düştü. her tarafım kola oldu tabi. bütün kafe dut yemiş bülbül gibi kaldı. o sessizliği benim küfürlerim bozdu tabi. **
tarih: 27 haziran 1998
yer: ceyhan
mekan: atatürk çocuk parkı
olay: - lan apo gel buraya.
+ söyle abi.
- git şuradan 5 tane dondurma al. birisi de sana.
+ sağol abi.
5 dakka sonra kıyamet kopacak gibi bir sarsıntı. yaşadığım en büyük deprem. ayaklarımız kıçlarımıza vuruyor evlere doğru kaçarken. o anda arkamda bir toz bulutu, apo'yu gönderdiğim marketin üstündeki apartman yıkılıyor. korkunç bir vicdan azabı, ters yöne, yıkılan apartmana doğru koşuyorum.
- apoooooooooooooo.. nerdesin lannnn.. (ağlayarak)
apo toz toprak içinde.
+ al abi 4 tane dondurma. birisi senin demiştin. bu da para üstü.
mutluluktan uçarak eve doğru koşmuştum. herkes ağlarken, ben hafiften apo'ya sırıtıyordum.
günün birinde arkadaşla playstation'a gittim. tahmin edileceği üzere pes oynuyoruz. arkadaş yeni öğreniyor. hangi tuşun ne işe yaradığını ben gösteriyorum. bilindiği gibi, klavye ile oynarken e tuşu hızlı koşmak için kullanılıyor. playstationda r1 tuşu da aynı görevde. işte ben darkness boy arkadaşıma bunu anlatmaya çalışırken, lys için bol bol test çözmenin verdiği garip ruh haliyle arkadaşıma, r1 tuşunun görevini; olum o edirne edirne diye anlatmaya çalıştım.**
her gün haşır neşir olunan otoparkın girişinde aynı uyuz köpeği görmek. hayvan harbiden pis, bir de insana sırnaşma huyu var maalesef.
neyse geçen gün yine bu iti görüyorum yine geliyor, kışt kıştlıyorum, bir yandan da abonman kartının doldurulmasını bekliyorum. neyse iş halloluyor, arabanın yanına gidiyorum (bu arada otopark çok katlı, yüzlerce araba var ve benimki alt katta)bir de ne göreyim? o kadar araba içinde itoğlu it benimkini bulmuş, üzerine uzanmış bi güzel.
bunun olma olasılığı nedir ya?
not:hala aynı köpeği görüyorum sağda solda. lanetlendim galiba.
orta ikinci sınıftayım. okuldan eve dönüyorum. bakkalın ordan geçerken cips alayım dedim. aldım cipsi, bakkalın dışına çıktım. tam açacakken, mahallenin delisini bana tuhaf tuhaf bakarken gördüm. yanıma geldi ve "cipsten biraz versene" dedi. ben de "az var" dedim ve koşarak uzaklaştım.**
Olay ispartada gerçekleşmektedir. Bilenler için mevki süleyman demirel heykelinden, istasyona doğru yok alınmaktadır.
Üniversite zamanı, kış ayları bahsi geçen mevkilerde yurumekteyim.ispartanin kişi soğuk olur. Cayır cayır usuyorum.caddede de 2 bilemedim 3 kişi var onlarda tek başına.arkamdan seslerin geldiğini hissettim.ama o kadar soğuk ki arkama bakamıyorum.yani küresel ısınmanın olmadığı zamanlar düşün artık.başladım bunları dinlemeye.bi arkadaşın evine gidecem o zamanda.doğulu şivesi var adamlarda. Neyse dinliyorum;
-la ıhsan suna soralım işte kıçımız dondu sabahtır.
-olm sen minyagmisin ya bize terslerse.
Bu sıralar bende merak ettim. Lan ne soracaklarki acaba.neyse biraz yavaşladım bana yetişsinler diye.bu arada eve vardım fakat meraktan hala yürüyorum.onlar da beni takip ediyor.neyse yaklaştılar.
-lo valla ahan tak etti ıhsan ben soruyorum.
-la dur olm dur bi sabret.
-sabret sabret nereye.ahan düz duvara tırmanacam olm.
Tam o sıra arkamdan seslendi.
-birader bakarmisin.birşey soracam ama şey yani.
-buyrun sorun dedim.(bi taraftan merak ediyorum)
-yav kusurumuza bakma biz biraz şey oldukta. La burada hiç kahvehane yokmu.
(içimden ana avrat küfrediyorüm) tam tarif edecem diğeri atıldı.
-usta kusura bakma kerane nerede bilirsen.
-(yarıliyorum benden hafif gülme sesleri geliyor)birader valla bende öğrenciyim bilmiyorum buraları fazla.
Böylece uzaklaştırdım onları.kış ayının ortasında beni gülme krizine soktular.
seneler önce, bir arkadaşla counter-strike oynanmaktadır. oyunda darkness boy ve arkadaşı olmak üzere iki kişi vardır. darkness boy, oyunda düşmanı olan arkadaşının karşısına çıkar. o anda arkadaşta korkudan dolayı bir sıçrama... buna bir süre gülünür ve oyuna devam edilir. arkadaş, oyunda bomba atmıştır. darkness boy, kendini oyuna aşırı kaptırmış olacak ki, üzerine gelen bombadan, ekranı başında kafasını eğerek kurtulmaya çalışmıştır... bundan sonra oyuna devam edilemeyeceği düşünülerek, cafe sahibine gerekli ücret ödenir ve olay yerinden uzaklaşılır.*
entry uzun farkindayim, ama okuyun pisman olmayacaksiniz. tanidigim bir fikraya neredeyse benzeyen bir olaya canli canli sahit olmusuzdur. istanbul deniz kiyisinda arkadasla balonlara atis yapmaktayken, adi fehim olan bir can mekan sahibine yaklasir, aralarinda kulak misafiri oldugumuz söyle bir diyalog gecer.
- : fehim
+ : mekan sahibi
- selam usta.
+ aleykümselam, buyur kardes.
- usta senden bi ricam var, biraz acayip olacak ama.
+ yok estagfurullah, buyur söyle.
- usta birazdan bir kizla bulusacagim. ilk bulusmamiz. kiza "burada neredeyse herkes beni tanir" demistim.
+ evet..
- birazdan buraya gelirsek beni taniyormus gibi yaparmisin.
+ hay hay. isim neydi.
- fehim. istersen atis'in parasini da simdiden vereyim, kiz garipsemesin.
+ tamamdir. 5 lira fehim kardes.
- buyur abi. senin isim neydi?
+ kemal.
- tamam kemal abi, görüsürüz.
aradan zaman gecer. arkadasla ben yan tarafta cay icmekteyizdir. fehim kizla gelir. ilk bulusmalari belli, fehim cok heyecanli.
- selam
+ oooo fehim nasilsin?
- iyidir kemal abi, sen nasilsin?
+ iyiyim canim ya! bayan kim?
- arkadasim sevgi. biraz buralari gezdireyim dedim.
+ iyi yapmissin iyi. gel bir kac atis yapin isterseniz.
kiz "yok, ben yapamam!" falan derken, atislar yapilir, fehim kemal usta'ya döner.
- borcum ne kadar kemal abi?
+ 5 lira fehimcigim!
fehim sok gecirmis bir yüz ifadesiyle 10 lirayi cebinden elleri titreye tireye cikarir, kemal usta fehim'in daha önce verdigi 5 lira'yi para üstü olarak geri verir. cifte kumrular gittikten sonra, kemal gülmekten yarilan bizlere döner ve lafi patlatir.
halı saha maçında espri yapmak isteyen arkadaşın kendisini ağlara atıp gol demesi ve ardından herkesin bu arkadaşa bakması ve damgayı vurması. tanımı sonuçta kopulan olaylardır.
akbil kuyruğunda sıra beklerken birden bire, çok yüksek sesle:
'' bu arada bursa dan gol haberi mi var? 2-2 mi? 2-2 mi? 2-2 bursa dan. bursa dan gol haberi var koray sanırım....'' sesi duyulmasının akabinde öndeki şahıs elini şortunun cebine atıp telefonu cevaplamıştır. ''
bu ses telefon melodisi yapıldı ya artık ölünse gam yenmez. o an salakça gelmiştir ama 3 gündür güldürüyorsa (ki alta sıçırtıyor) olay komik abi.
ortaokuldayken şu simit denen oyunu oynamak, oyunun kuralları gereği simiiiiit diye bağırdıktan sonra nefesi kesilen arkadaşa kafa göz dalmak, ardından bu göteleğin bizleri müdür yardımcısına şikayet etmesi ve temiz bi dayak yememiz. çıkışta da elemanı tekrar dövmüştük, ne heyecanlı yıllardı lan. *
bir arkadaşım hocamızın tezini bilgisayara geçiyordu görev olarak. her gün arayıp arkadaşımı çağırıyordu odasına. böyle bir hafta geçtikten sonra adam aramaz oldu. ama tez yazımı da hala bitmediğinden arkadaşım kıllanmaya başlamıştı.
+ la olm bu hoca beni nie aramıyo la? bi yanlışımı mı gördü ki?
- bilmiom sensei. bi yanlışın olmadı di mi?
+ yok olum olmadı lan, çok kıllanıyorum haa.
tammm o anda bir arabanın yanından geçiyorduk ve arabanın arka camında yazan dev yazıya aynı anda dikkat kesildik.
ankara'daki akrabalarımın mahallerinde yaşayan, sarhoşluğuyla ünlü hasan abi'nin geceleri yokuştan aşağıya içki şişeleri yuvarlaması. gecenin bi saatinde, sessizlikte yokuştan aşağı doğru yuvarlanan şişelerin çıkarttığı sesler de ayrı bir yarmaktadır.
karadeniz' de yaşanmıştır.yeni ayakkabı alan biri çevresindekilere belirtmek için anlatmaktadır...
dün akşam apartmandan girdum içeri açtım kapıyi bi ses...
sağa bakayrum yok sola bakayrim yok ha bu ses nereden geleyi diye korktum...
bir de baksam ne göreyim ayakkaplar konuşayii bizi dışarda bırakma bizi dışarda bırakma.
